Τη δέσμευση του υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης για την άμεση καταβολή ενισχύσεων στους ελαιοπαραγωγούς της Λέσβου, έλαβε χτες ο βουλευτής του ΚΚΕ, Σταύρος Σκοπελίτης με Ερώτησή του στη Βουλή.
Ο υφυπουργός επισήμανε ότι «είναι ζήτημα μερικών ημερών για να ξεκινήσουν οι πληρωμές». Υποστήριξε ότι «υπάρχουν προβλήματα λόγω του ότι έχουν ενταχθεί πολλοί στο πρόγραμμα» και ότι υπάρχει πρόβλημα «ανεντόπιστων ελαιοτεμαχίων», αφού «με την εφαρμογή της νέας ΚΑΠ είναι απαραίτητη η διασταύρωση των εκτάσεων», ενώ «υπήρχε μια δυσκολία στην καταχώριση των στοιχείων στη μηχανογραφική υπηρεσία του υπουργείου».
Ανταπαντώντας, ο Στ. Σκοπελίτης επισήμανε ότι αποδέχεται τη δέσμευση του υφυπουργού σημειώνοντας πως «θέλω να πιστεύω ότι σε 3 μέρες οι αγρότες θα πάρουν τις επιδοτήσεις τους». Όμως - συνέχισε - «δε μας είπατε τίποτε για το τι μέτρα σκοπεύετε να πάρετε ώστε να μην ξαναπαρουσιαστεί το πρόβλημα», αφού «δεν είναι δυνατόν να δέχονται οι υπηρεσίες σας τις αιτήσεις και ύστερα να ανακαλύπτουν προβλήματα, εκτός αν τα προβλήματα δημιουργούνται λόγω των διαθέσιμων πόρων του προϋπολογισμού, για τους οποίους δε φταίει ο αγρότης».
Αναφερόμενος στις δυσκολίες των ελαιοπαραγωγών της Λέσβου, σημείωσε ότι «έχουν τεράστια προβλήματα στη διάθεση της παραγωγής», αναφέροντας ενδεικτικά πως «δίνονται ποσότητες βιολογικού λαδιού σε τιμές συμβατικού». Τέλος επισήμανε, συνολικά για τις επιδοτήσεις: «επιβεβαιώνεται η θέση του ΚΚΕ ότι κάθε άλλο παρά προοπτική δίνουν στην αγροτική παραγωγή της χώρας και κάθε άλλο παρά στηρίζουν το εισόδημα του μεσαίου αγρότη».
...
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΛΑΙΟΛΑΔΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΛΑΙΟΛΑΔΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
21 Φεβ 2009
ΕΛΑΙΟΛΑΔΟ: ΚΕΡΔΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΕΣ, ΜΕΙΩΣΗ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΓΩΓΟΥΣ
Μείωση της εγχώριας παραγωγής ελαιολάδου κατά 13% την περίοδο 2006/2007 σε σύγκριση με το 2005/2006, διαπιστώνει έρευνα της ICAP σχετικά με τον κλάδο ελαιολάδου, πυρηνελαίου και επιτραπέζιων ελιών τα δύο προηγούμενα χρόνια. Αυτό αποτελεί άλλο ένα δείγμα των επιπτώσεων της νέας ΚΑΠ και της αποσύνδεσης των επιδοτήσεων.
Την ίδια περίοδο, η εγχώρια κατανάλωση ελαιολάδου αυξήθηκε κατά 3,1%, ενώ αύξηση κατά 1,8% παρουσιάζει η εγχώρια αγορά ραφιναρισμένου πυρηνελαίου. Όπως σημειώνουν οι συντάκτες της έρευνας, οι εισαγωγές που πραγματοποιούνται ετησίως σε ελαιόλαδο και πυρηνέλαιο είναι περιορισμένες, καθώς η εγχώρια παραγωγή στα συγκεκριμένα προϊόντα καλύπτει την εγχώρια ζήτηση.
Όσον αφορά στον κλάδο των επιτραπέζιων ελιών, όπου δραστηριοποιείται ένας μεγάλος αριθμός επιχειρήσεων, σημειώνεται στην έρευνα ότι οι περισσότερες από αυτές έχουν εξαγωγική δραστηριότητα. Όμως, και εδώ η τιμή παραγωγού πέφτει χρόνο με το χρόνο όλο και πιο χαμηλά. Σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία της έρευνας, η εγχώρια παραγωγή επιτραπέζιων ελιών παρουσίασε μείωση 14% την περίοδο 2006/2007 σε σχέση με την αντίστοιχη προηγούμενη, ενώ κατά 7,1% μειώθηκε και η εγχώρια κατανάλωση. Το μεγαλύτερο μέρος της κατανάλωσης αφορά τη χύμα μορφή, ωστόσο τα τελευταία χρόνια παρατηρείται σταδιακά μια αύξηση του μεριδίου συμμετοχής των τυποποιημένων επιτραπέζιων ελιών.
Ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα οικονομικά αποτελέσματα 20 εταιρειών επεξεργασίας και τυποποίησης επιτραπέζιων ελιών, σύμφωνα με τα οποία το 2007 το σύνολο ενεργητικού και τα ίδια κεφάλαια των επιχειρήσεων του δείγματος αυξήθηκαν κατά 25,23% και 15,14% αντιστοίχως, οι πωλήσεις αυξήθηκαν κατά 19,12%, ενώ τα κέρδη προ φόρων αυξήθηκαν κατά 183,2%. Εδώ φαίνεται για άλλη μια φορά το εξής: Τεράστια κέρδη για τους εμποροβιομήχανους, μείωση τιμών και εισοδήματος για τους παραγωγούς και όλο και μεγαλύτερη ακρίβεια για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα.
Την ίδια περίοδο, η εγχώρια κατανάλωση ελαιολάδου αυξήθηκε κατά 3,1%, ενώ αύξηση κατά 1,8% παρουσιάζει η εγχώρια αγορά ραφιναρισμένου πυρηνελαίου. Όπως σημειώνουν οι συντάκτες της έρευνας, οι εισαγωγές που πραγματοποιούνται ετησίως σε ελαιόλαδο και πυρηνέλαιο είναι περιορισμένες, καθώς η εγχώρια παραγωγή στα συγκεκριμένα προϊόντα καλύπτει την εγχώρια ζήτηση.
Συνήθως, αναφέρεται, οι εισαγωγές που πραγματοποιούνται σε ελαιόλαδο αφορούν προϊόντα με σκοπό την πρόσμειξη. Το 2007, οι εισαγωγές ελαιολάδου αυξήθηκαν κατά 60% σε σύγκριση με το 2006, ενώ οι εξαγωγές ελαιολάδου και πυρηνελαίου κατέγραψαν μείωση κατά 15% και 30,4%, αντίστοιχα.
Τούτο το στοιχεία ερμηνεύει, ανάμεσα σε άλλα, την πίεση που δέχονται οι τιμές της εγχώριας παραγωγής, οι οποίες φέτος έφτασαν σε εξευτελιστικά επίπεδα. Και επίσης αποτέλεσμα των κανονισμών της ΚΑΠ και των επιταγών του ΠΟΕ.
Ακόμη, διαπιστώνεται ότι μεγάλο μέρος της εγχώριας αγοράς, που ανέρχεται σε ποσοστό της τάξης του 38%, καλύπτεται από το μη τυποποιημένο ελαιόλαδο. Το τυποποιημένο εκτιμάται ότι την εξεταζόμενη περίοδο κάλυψε το 27% της αγοράς και ποσοστό 35% αφορά την αυτοκατανάλωση.
Σημαντική διέξοδο για τον κλάδο εκτιμάται από την έρευνα ότι μπορούν να αποτελέσουν οι εξαγωγές. Αλλά τι εξαγωγές μπορεί να γίνουν, από ποιους και με τι τιμή παραγωγού; Η τιμή παραγωγού έπεσε φέτος στο μισό, αλλά οι καταναλωτές σε Ελλάδα και εξωτερικό ακριβοπληρώνουν το λάδι.
Στην έρευνα αναφέρεται, επίσης, πως από τις υπάρχουσες τάσεις συμπεραίνεται ότι η εγχώρια αγορά ελαιολάδου θα παρουσιάσει αύξηση κατά 2% - 3% την περίοδο 2007-2009, ενώ η ζήτηση πυρηνελαίου παραμένει περιορισμένη και αναμένεται να παρουσιάσει μείωση, καθώς χρησιμοποιείται κυρίως σαν υποκατάστατο του ελαιολάδου.
Όσον αφορά στον κλάδο των επιτραπέζιων ελιών, όπου δραστηριοποιείται ένας μεγάλος αριθμός επιχειρήσεων, σημειώνεται στην έρευνα ότι οι περισσότερες από αυτές έχουν εξαγωγική δραστηριότητα. Όμως, και εδώ η τιμή παραγωγού πέφτει χρόνο με το χρόνο όλο και πιο χαμηλά. Σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία της έρευνας, η εγχώρια παραγωγή επιτραπέζιων ελιών παρουσίασε μείωση 14% την περίοδο 2006/2007 σε σχέση με την αντίστοιχη προηγούμενη, ενώ κατά 7,1% μειώθηκε και η εγχώρια κατανάλωση. Το μεγαλύτερο μέρος της κατανάλωσης αφορά τη χύμα μορφή, ωστόσο τα τελευταία χρόνια παρατηρείται σταδιακά μια αύξηση του μεριδίου συμμετοχής των τυποποιημένων επιτραπέζιων ελιών.Ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα οικονομικά αποτελέσματα 20 εταιρειών επεξεργασίας και τυποποίησης επιτραπέζιων ελιών, σύμφωνα με τα οποία το 2007 το σύνολο ενεργητικού και τα ίδια κεφάλαια των επιχειρήσεων του δείγματος αυξήθηκαν κατά 25,23% και 15,14% αντιστοίχως, οι πωλήσεις αυξήθηκαν κατά 19,12%, ενώ τα κέρδη προ φόρων αυξήθηκαν κατά 183,2%. Εδώ φαίνεται για άλλη μια φορά το εξής: Τεράστια κέρδη για τους εμποροβιομήχανους, μείωση τιμών και εισοδήματος για τους παραγωγούς και όλο και μεγαλύτερη ακρίβεια για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα.
Ριζοσπάστης, 21/02/2009
.....
16 Φεβ 2009
ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ
ΜΗ ΜΑΣ ΠΑΡΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ… ΣΩΒΡΑΚΑ!!!
Του Γιάννη Ζαφειρίου *
Πριν λίγες μέρες, όλα τα ΜΜΕ ασχολούνταν με τους αγρότες και για τα μπλόκα. Ότι έκλεισαν τους δρόμους, ότι κόπηκε η ηπειρωτική Ελλάδα στη μέση και ότι θα υπάρξουν προβλήματα, διατροφικά κυρίως. Και έχεις όλους τους υπεύθυνους για αυτή την κατάντια (ΝΔ και ΠΑΣΟΚ), να κόβουν βόλτες στα μπλόκα, να βγαίνουν στις ειδήσεις και να λένε και οι Νεοδημοκράτες και οι Πασόκοι, το μακρύ και το κοντό τους. Έριξαν και ένα χεράκι ξύλο μπας και ηρεμήσουν λίγο τα πνεύματα αλλά τίποτα.
Λες και ήξεραν όλοι αυτοί, τι χρειάζεται ένα κτήμα για να συντηρηθεί και τι κόπο θέλει για να έχεις μια καλή παραγωγή, ώστε να μπορέσει να ζήσει ο αγρότης την οικογένεια του.
Αυτοί το μόνο που ξέρουν, είναι, πως θα μειώσουν τις τιμές, πως θα μειώσουν τις επιδοτήσεις, πως θα βάλουν σε αδιέξοδα τους αγρότες και πως θα δώσουν σε λίγα και «καλά» χέρια όλα τα κτήματα.
Πριν κάμποσες μέρες, πήγα και βοήθησα την μάνα μου και την θεία μου στο χωράφι. Περίμεναν το Σαββατοκύριακο, για να μπορέσω και εγώ και ο θείος μου και ο πατέρας μου, να πάμε να τις βοηθήσουμε για να τελειώσουν γρήγορα, γιατί διαφορετικά δεν θα τις… σύμφερνε, όπως έλεγαν!!!
Και πώς να τις συμφέρει, αφού οι τιμές με τις οποίες πωλείται το λάδι είναι εξευτελιστικές. Όταν η τιμή στα τρία δέκατα είναι 2,10 ευρώ το κιλό, στον «άσσο» είναι 1,90 ευρώ και όσο ανεβαίνει η οξύτητα τόσο μειώνεται και η τιμή. Για την ακρίβεια βρήκανε στα 180 κιλά λάδι το μόδι. Με 1,5 μόδι σύνολο και οξύτητα 1,3.
Δηλαδή 270 κιλά λάδι τα πούλησαν λιγότερο από 1,90 ευρώ. Δεν το συζητάμε καν, εννοείται ότι μπήκαν μέσα…
Όλο αυτό, σε συνδυασμό με την συντήρηση του χωραφιού, με τα λιπάσματα, με το ζευγάρισμα και με τα δίχτυα που αναγκάζονται να αγοράσουν (πολλά τα τρύπια και τα ξεσκισμένα), δεν τους άφησε στην τσέπη τίποτα. Για τα δικά τους μεροκάματα δεν το σκέφτηκαν καθόλου (εμείς πήγαμε εθελοντικά).
Και ρωτώ τους υπευθύνους, πώς να συνεχίσουν να ασχολούνται με το χωράφι, όταν αυτά που βγάζουν δεν φτάνουν ούτε για καλύψουν τα έξοδα τους; Φυσικά ούτε για επιδοτήσεις κάθισαν να σκεφτούν, ούτε τίποτα. Η ΚΑΠ βλέπετε φρόντισε γι’αυτό και έκλεισε «το παραθυράκι».
Δεν ξέρω τι σκέφτονται για το μέλλον του χωραφιού αλλά ίσως να αναγκαστούν να το πουλήσουν. Ούτε εγώ αλλά πολύ περισσότερο ούτε και οι ίδιες δεν θα ήθελαν να φτάσουν στο σημείο αυτό. Σε περίπτωση βέβαια που γίνει κάτι τέτοιο, ποιος έχει την οικονομική δυνατότητα σήμερα για να κάνει τέτοια αγορά; Ο φτωχός αγρότης και ο μικρομεσαίος με τίποτα!!!
Το πιο πιθανό κάποιος μεγαλοκτηματίας, ο οποίος και… έχει και τον συμφέρει να αυξήσει τα στρέμματα του κι άλλο.
Άρα, καλά τα λέει το ΚΚΕ χρόνια τώρα: Ότι η ΕΕ και οι Ελληνικές Κυβερνήσεις, έχουν σαν στόχο την συγκέντρωση της γης σε λίγα χέρια. Και είναι ένας στόχος που καταγράφτηκε στην Συνθήκη του Μάαστριχτ και που την ψήφισαν όλα τα κόμματα, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ.
Άραγε, πόσα τέτοια παραδείγματα θα συμβαίνουν κάθε χρόνο στο νησί μας; Πόσοι άνθρωποι θα ελπίζουν, ότι ίσως κάτι καλό μπορεί να γίνει και γι’αυτούς;
Και οι ελπίδες τους, λυπάμαι που το λέω, δεν θα πραγματοποιηθούν ποτέ.
Πώς να πραγματοποιηθούν, όταν η ΕΕ και τα κόμματα που την στηρίζουν και την υπηρετούν, αναθεώρησαν την Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) σε βάρος του μικρομεσαίου και φτωχού αγρότη;
Έκαναν αυτό που ξέρουν καλά κι αυτό που κάνουν πάντα. Στηρίζουν το κεφάλαιο και στην προκειμένη περίπτωση, στηρίζουν τους μεγαλοκτηματίες. Κατάργησαν τις τιμές ασφαλείας, κατάργησαν τις επιδοτήσεις στα εφόδια και στα μέσα της καλλιέργειας και έβαλαν πλαφόν στην παραγωγή. Αποφάσισαν την αποδέσμευση της επιδότησης από την παραγωγή και αύξησαν τις παρακρατήσεις.
Όλοι αυτοί θέλουν ένα γερό χαστούκι και στις Ευρωεκλογές του Ιούνη αλλά και στις Εθνικές όποτε κι αν γίνουν αυτές. Το Κόμμα που στάθηκε και θα συνεχίσει να στέκεται δίπλα στους αγρότες είναι το ΚΚΕ. Και το ξέρουν καλά και αυτοί και ο ελληνικός λαός. Έχουν περάσει αρκετά χρόνια με πολλούς αγώνες. Το ΚΚΕ δεν έλειψε ποτέ από κανέναν και ούτε πρόκειται να λείψει. Όλη η εργατιά και η αγροτιά έχει πια το δικό της Κόμμα, το ΚΚΕ.
Χρειάζεται όμως μεγάλος αγώνας για να αλλάξει όλη αυτή η κατάσταση.
Αγώνας που θα πρέπει να είναι μαζικός και που θα ενώσει την εργατιά, την μικρομεσαία αγροτιά, τους αυτοαπασχολούμενους επαγγελματίες και την νεολαία.
Αγώνας που θα τον ακολουθήσει όλη η εργατική τάξη.
Αγώνας που πάνω από όλα είναι δίκαιος.
Αγώνας που θα φέρει μια άλλη εξουσία, την Λαϊκή Εξουσία και την Λαϊκή Οικονομία.
..................................................
* Ο Γιάννης Ζαφειρίου είναι Γραμματέας της Τομεακής Οργάνωσης των Εργαζομένων Λέσβου της ΚΝΕ.
Του Γιάννη Ζαφειρίου *
Πριν λίγες μέρες, όλα τα ΜΜΕ ασχολούνταν με τους αγρότες και για τα μπλόκα. Ότι έκλεισαν τους δρόμους, ότι κόπηκε η ηπειρωτική Ελλάδα στη μέση και ότι θα υπάρξουν προβλήματα, διατροφικά κυρίως. Και έχεις όλους τους υπεύθυνους για αυτή την κατάντια (ΝΔ και ΠΑΣΟΚ), να κόβουν βόλτες στα μπλόκα, να βγαίνουν στις ειδήσεις και να λένε και οι Νεοδημοκράτες και οι Πασόκοι, το μακρύ και το κοντό τους. Έριξαν και ένα χεράκι ξύλο μπας και ηρεμήσουν λίγο τα πνεύματα αλλά τίποτα.
Λες και ήξεραν όλοι αυτοί, τι χρειάζεται ένα κτήμα για να συντηρηθεί και τι κόπο θέλει για να έχεις μια καλή παραγωγή, ώστε να μπορέσει να ζήσει ο αγρότης την οικογένεια του.
Αυτοί το μόνο που ξέρουν, είναι, πως θα μειώσουν τις τιμές, πως θα μειώσουν τις επιδοτήσεις, πως θα βάλουν σε αδιέξοδα τους αγρότες και πως θα δώσουν σε λίγα και «καλά» χέρια όλα τα κτήματα.
Πριν κάμποσες μέρες, πήγα και βοήθησα την μάνα μου και την θεία μου στο χωράφι. Περίμεναν το Σαββατοκύριακο, για να μπορέσω και εγώ και ο θείος μου και ο πατέρας μου, να πάμε να τις βοηθήσουμε για να τελειώσουν γρήγορα, γιατί διαφορετικά δεν θα τις… σύμφερνε, όπως έλεγαν!!!
Και πώς να τις συμφέρει, αφού οι τιμές με τις οποίες πωλείται το λάδι είναι εξευτελιστικές. Όταν η τιμή στα τρία δέκατα είναι 2,10 ευρώ το κιλό, στον «άσσο» είναι 1,90 ευρώ και όσο ανεβαίνει η οξύτητα τόσο μειώνεται και η τιμή. Για την ακρίβεια βρήκανε στα 180 κιλά λάδι το μόδι. Με 1,5 μόδι σύνολο και οξύτητα 1,3.
Δηλαδή 270 κιλά λάδι τα πούλησαν λιγότερο από 1,90 ευρώ. Δεν το συζητάμε καν, εννοείται ότι μπήκαν μέσα…
Όλο αυτό, σε συνδυασμό με την συντήρηση του χωραφιού, με τα λιπάσματα, με το ζευγάρισμα και με τα δίχτυα που αναγκάζονται να αγοράσουν (πολλά τα τρύπια και τα ξεσκισμένα), δεν τους άφησε στην τσέπη τίποτα. Για τα δικά τους μεροκάματα δεν το σκέφτηκαν καθόλου (εμείς πήγαμε εθελοντικά).
Και ρωτώ τους υπευθύνους, πώς να συνεχίσουν να ασχολούνται με το χωράφι, όταν αυτά που βγάζουν δεν φτάνουν ούτε για καλύψουν τα έξοδα τους; Φυσικά ούτε για επιδοτήσεις κάθισαν να σκεφτούν, ούτε τίποτα. Η ΚΑΠ βλέπετε φρόντισε γι’αυτό και έκλεισε «το παραθυράκι».
Δεν ξέρω τι σκέφτονται για το μέλλον του χωραφιού αλλά ίσως να αναγκαστούν να το πουλήσουν. Ούτε εγώ αλλά πολύ περισσότερο ούτε και οι ίδιες δεν θα ήθελαν να φτάσουν στο σημείο αυτό. Σε περίπτωση βέβαια που γίνει κάτι τέτοιο, ποιος έχει την οικονομική δυνατότητα σήμερα για να κάνει τέτοια αγορά; Ο φτωχός αγρότης και ο μικρομεσαίος με τίποτα!!!
Το πιο πιθανό κάποιος μεγαλοκτηματίας, ο οποίος και… έχει και τον συμφέρει να αυξήσει τα στρέμματα του κι άλλο.
Άρα, καλά τα λέει το ΚΚΕ χρόνια τώρα: Ότι η ΕΕ και οι Ελληνικές Κυβερνήσεις, έχουν σαν στόχο την συγκέντρωση της γης σε λίγα χέρια. Και είναι ένας στόχος που καταγράφτηκε στην Συνθήκη του Μάαστριχτ και που την ψήφισαν όλα τα κόμματα, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ.
Άραγε, πόσα τέτοια παραδείγματα θα συμβαίνουν κάθε χρόνο στο νησί μας; Πόσοι άνθρωποι θα ελπίζουν, ότι ίσως κάτι καλό μπορεί να γίνει και γι’αυτούς;
Και οι ελπίδες τους, λυπάμαι που το λέω, δεν θα πραγματοποιηθούν ποτέ.
Πώς να πραγματοποιηθούν, όταν η ΕΕ και τα κόμματα που την στηρίζουν και την υπηρετούν, αναθεώρησαν την Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) σε βάρος του μικρομεσαίου και φτωχού αγρότη;
Έκαναν αυτό που ξέρουν καλά κι αυτό που κάνουν πάντα. Στηρίζουν το κεφάλαιο και στην προκειμένη περίπτωση, στηρίζουν τους μεγαλοκτηματίες. Κατάργησαν τις τιμές ασφαλείας, κατάργησαν τις επιδοτήσεις στα εφόδια και στα μέσα της καλλιέργειας και έβαλαν πλαφόν στην παραγωγή. Αποφάσισαν την αποδέσμευση της επιδότησης από την παραγωγή και αύξησαν τις παρακρατήσεις.
Όλοι αυτοί θέλουν ένα γερό χαστούκι και στις Ευρωεκλογές του Ιούνη αλλά και στις Εθνικές όποτε κι αν γίνουν αυτές. Το Κόμμα που στάθηκε και θα συνεχίσει να στέκεται δίπλα στους αγρότες είναι το ΚΚΕ. Και το ξέρουν καλά και αυτοί και ο ελληνικός λαός. Έχουν περάσει αρκετά χρόνια με πολλούς αγώνες. Το ΚΚΕ δεν έλειψε ποτέ από κανέναν και ούτε πρόκειται να λείψει. Όλη η εργατιά και η αγροτιά έχει πια το δικό της Κόμμα, το ΚΚΕ.
Χρειάζεται όμως μεγάλος αγώνας για να αλλάξει όλη αυτή η κατάσταση.
Αγώνας που θα πρέπει να είναι μαζικός και που θα ενώσει την εργατιά, την μικρομεσαία αγροτιά, τους αυτοαπασχολούμενους επαγγελματίες και την νεολαία.
Αγώνας που θα τον ακολουθήσει όλη η εργατική τάξη.
Αγώνας που πάνω από όλα είναι δίκαιος.
Αγώνας που θα φέρει μια άλλη εξουσία, την Λαϊκή Εξουσία και την Λαϊκή Οικονομία.
..................................................
* Ο Γιάννης Ζαφειρίου είναι Γραμματέας της Τομεακής Οργάνωσης των Εργαζομένων Λέσβου της ΚΝΕ.
21 Ιαν 2009
ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΑ ΕΛΑΙΟΤΡΙΒΕΙΑ ΑΓΙΑΣΟΥ ΤΟ 1967
Η χαμηλή τιμή του λαδιού και των άλλων αγροτικών προϊόντων δεν είναι σημερινό πρόβλημα του αγροτικού κόσμου. Υφίσταται εδώ και αρκετές δεκαετίες παίρνοντας κατά περιόδους μεγαλύτερη ένταση.
Η φωτογραφία που ακολουθεί είναι από δίωρη στάση των εργαζομένων στα ελαιοτριβεία της Αγιάσου το Γενάρη του 1967, για την τιμή του λαδιού.
Διακρίνονται, από αριστερά, πίσω:
Κωνσταντίνος Χαραλ. Στόικος, Ευστράτιος Νικ. Λαζάρου, Στράτος Ευστρ. Γεωργαντής, (;), Παναγιώτης Χριστόφα Τσουκαρέλης, Ευστράτιος Γρηγ. Ασωμάτου, (;), Ανδρέας Παν. Μαϊστρέλης, Προκόπιος Ευστρ. Χριστοφαρής, (;), Αθανάσιος Ευστρ. Καπάτος, Αγγελής Σωτηρίου Καμαρός, Ευστράτιος Ιωάν. Γρημανέλης, (;), Γεώργιος Παναγή Παλαιολόγου, Δημήτριος Θεοφίλου Παναγής, Ευστράτιος Δούκα Καρέτος, Δημήτριος Κωνστ. Αβδελέλης, Παναγιώτης Προκοπίου Τσαμπλάκος, Γρηγόριος Σουσαμλής, Ευριπίδης Αναστ. Ζαφειρίου, Ευστράτιος Ιακώβου και Παναγιώτης Πατσής.
Μπροστά: Παναγιώτης Τσουλέλης, Παναγιώτης Τινέλης, Μιχαήλ Ευστρ. Καραφύλλης, Νικόλαος Φιλίππου Αξιομάκαρος, (;), (;), Αναστάσιος Ασημάκη Χατζηγιάννης, Σαράντος Κωνστ. Σαβέλος, Παναγιώτης Ευστρ. Ζουμπούλης, Παναγιώτης Σταύρου Κουμλέλης, Βασίλειος Περικλή Τινέλης και Γεώργιος Νικ. Βουρλής.
(Φωτ. του Στρατή Ι. Γρημανέλη από το αρχείο του Βασίλη Καλογερά. Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Νέο Εμπρός 19/11/2008, με την επιμέλεια του Παν. Κουτσκουδή).
...
Η φωτογραφία που ακολουθεί είναι από δίωρη στάση των εργαζομένων στα ελαιοτριβεία της Αγιάσου το Γενάρη του 1967, για την τιμή του λαδιού.
Διακρίνονται, από αριστερά, πίσω:Κωνσταντίνος Χαραλ. Στόικος, Ευστράτιος Νικ. Λαζάρου, Στράτος Ευστρ. Γεωργαντής, (;), Παναγιώτης Χριστόφα Τσουκαρέλης, Ευστράτιος Γρηγ. Ασωμάτου, (;), Ανδρέας Παν. Μαϊστρέλης, Προκόπιος Ευστρ. Χριστοφαρής, (;), Αθανάσιος Ευστρ. Καπάτος, Αγγελής Σωτηρίου Καμαρός, Ευστράτιος Ιωάν. Γρημανέλης, (;), Γεώργιος Παναγή Παλαιολόγου, Δημήτριος Θεοφίλου Παναγής, Ευστράτιος Δούκα Καρέτος, Δημήτριος Κωνστ. Αβδελέλης, Παναγιώτης Προκοπίου Τσαμπλάκος, Γρηγόριος Σουσαμλής, Ευριπίδης Αναστ. Ζαφειρίου, Ευστράτιος Ιακώβου και Παναγιώτης Πατσής.
Μπροστά: Παναγιώτης Τσουλέλης, Παναγιώτης Τινέλης, Μιχαήλ Ευστρ. Καραφύλλης, Νικόλαος Φιλίππου Αξιομάκαρος, (;), (;), Αναστάσιος Ασημάκη Χατζηγιάννης, Σαράντος Κωνστ. Σαβέλος, Παναγιώτης Ευστρ. Ζουμπούλης, Παναγιώτης Σταύρου Κουμλέλης, Βασίλειος Περικλή Τινέλης και Γεώργιος Νικ. Βουρλής.
(Φωτ. του Στρατή Ι. Γρημανέλη από το αρχείο του Βασίλη Καλογερά. Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Νέο Εμπρός 19/11/2008, με την επιμέλεια του Παν. Κουτσκουδή).
...
14 Ιαν 2009
ΑΓΡΟΤΙΚΟΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ ΚΩΜΗΣ - ΠΗΓΗΣ: ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!
ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ του Αγροτικού Συνεταιρισμού Κώμης - Πηγής, για την χρόνια εφαρμοζόμενη αντιαγροτική πολιτική που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στον αφανισμό της μικρομεσαίας αγροτιάς.
Περιμένουμε να πεθάνουμε ή στην καλύτερη περίπτωση όποιοι έχουν τα κότσια να πάρουν, πάλι το δρόμο της ξενιτιάς. Το νησί μας θα γίνει νησί συνταξιούχων, δημοσίων υπαλλήλων και γενικά ανθρώπων που το μάζεμα της ελιάς θα το έχουν σαν χόμπι ή σαν δετερεύον εισόδημα.
Όλοι έχουν επιδοθεί σε έναν μειοδοτικό διαγωνισμό σχετικά με την τιμή του λαδιού μας. Συναγωνίζονται όλοι ποιός θα δώσει την μικρότερη τιμή για το προϊόν που κάποτε έδινε ζωή σε ολόκληρη τη Λέσβο και συναγωνίζονται όλοι (ΕΑΣ Λέσβου, Έμποροι, Νομαρχία, Κρατικός Μηχανισμός) ποιός θα παίξει περισσότερο στην πλάτη του ελαιοπαραγωγού. Θα μας πάρουν και φέτος το λάδι μας σε εξευτελιστική τιμή και θα μας αφήσουν χρεωμένους σε Ελαιοτριβεία, εμπόρους, εφορίες και Τράπεζες.
ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:
α) Άμεσα κρατική παρέμβαση για κατώτερη τιμή λαδιού στα 3 Ευρώ το κιλό.
β) Άμεση - άτοκη δανειοδότηση, με ευνοϊκούς όρους για τους ελαιοπαραγωγούς του νησιού.
γ) Πλήρη εξόφληση των επιδοτήσεων από τον Ο.ΠΕ.ΚΕ.ΠΕ., να σταματήσει ο εμπαιγμός του οργανισμού προς τους ελαιοπαραγωγούς του νησιού (έλεγχοι και χίλιες δύο δικαιολογίες για να μην πληρώσουν τις επιδοτήσεις).
δ) Σωστή διαχείρηση της παραγωγής: δασοκτονία, κίνητρα στους συνεταιρισμούς, βοήθεια στους μικτορύς παραγωγούς, (να βγουν επιτέλους οι γεωπόνοι στον ελαιώνα), προγραμματισμός διάθεσης του προϊόντος (του καλύτερου ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ σε ποιότητα λαδιού) και γενικά ένα πρόγραμμα που θα καλύπτει το προϊόν από την αρχή (καλλιέργεια) ως το τέλος (διάθεση).
Δεν μπορείτε να καλείτε τους νέους να γίνουν ελαιοπαραγωγοί (νέοι αγρότες), και να παράγουν ένα προϊόν που θα τους "βάζει μέσα", δεν μπορείτε να καλείτε τους ελαιοπαραγωγούς να κάνουν βιολογικές καλλιέργειες, χωρίς να έχετε εξασφαλίσει πρώτα αγορά για το προϊόν που θα παραχθεί. Γενικά δεν μπορείτε άλλο να μας εμπαίζετε, να μας λέτε ψέματα, να κερδοσκοπείτε σε βάρος μας και να μας αφήνετε στην τύχη μας.
Περιμένουμε να πεθάνουμε ή στην καλύτερη περίπτωση όποιοι έχουν τα κότσια να πάρουν, πάλι το δρόμο της ξενιτιάς. Το νησί μας θα γίνει νησί συνταξιούχων, δημοσίων υπαλλήλων και γενικά ανθρώπων που το μάζεμα της ελιάς θα το έχουν σαν χόμπι ή σαν δετερεύον εισόδημα.
Όλοι έχουν επιδοθεί σε έναν μειοδοτικό διαγωνισμό σχετικά με την τιμή του λαδιού μας. Συναγωνίζονται όλοι ποιός θα δώσει την μικρότερη τιμή για το προϊόν που κάποτε έδινε ζωή σε ολόκληρη τη Λέσβο και συναγωνίζονται όλοι (ΕΑΣ Λέσβου, Έμποροι, Νομαρχία, Κρατικός Μηχανισμός) ποιός θα παίξει περισσότερο στην πλάτη του ελαιοπαραγωγού. Θα μας πάρουν και φέτος το λάδι μας σε εξευτελιστική τιμή και θα μας αφήσουν χρεωμένους σε Ελαιοτριβεία, εμπόρους, εφορίες και Τράπεζες.
ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:
α) Άμεσα κρατική παρέμβαση για κατώτερη τιμή λαδιού στα 3 Ευρώ το κιλό.
β) Άμεση - άτοκη δανειοδότηση, με ευνοϊκούς όρους για τους ελαιοπαραγωγούς του νησιού.
γ) Πλήρη εξόφληση των επιδοτήσεων από τον Ο.ΠΕ.ΚΕ.ΠΕ., να σταματήσει ο εμπαιγμός του οργανισμού προς τους ελαιοπαραγωγούς του νησιού (έλεγχοι και χίλιες δύο δικαιολογίες για να μην πληρώσουν τις επιδοτήσεις).
δ) Σωστή διαχείρηση της παραγωγής: δασοκτονία, κίνητρα στους συνεταιρισμούς, βοήθεια στους μικτορύς παραγωγούς, (να βγουν επιτέλους οι γεωπόνοι στον ελαιώνα), προγραμματισμός διάθεσης του προϊόντος (του καλύτερου ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ σε ποιότητα λαδιού) και γενικά ένα πρόγραμμα που θα καλύπτει το προϊόν από την αρχή (καλλιέργεια) ως το τέλος (διάθεση).
Δεν μπορείτε να καλείτε τους νέους να γίνουν ελαιοπαραγωγοί (νέοι αγρότες), και να παράγουν ένα προϊόν που θα τους "βάζει μέσα", δεν μπορείτε να καλείτε τους ελαιοπαραγωγούς να κάνουν βιολογικές καλλιέργειες, χωρίς να έχετε εξασφαλίσει πρώτα αγορά για το προϊόν που θα παραχθεί. Γενικά δεν μπορείτε άλλο να μας εμπαίζετε, να μας λέτε ψέματα, να κερδοσκοπείτε σε βάρος μας και να μας αφήνετε στην τύχη μας.
ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ
ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΕΙΤΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΑΣ
..
17 Οκτ 2008
Ο ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ ΙΣΠΑΝΙΚΗΣ ΕΛΑΙΟΠΑΡΑΓΩΓΗΣ (Του Στ. Σκοπελίτη)
Μονόδρομος για τους Μικρομεσαίους Ελαιοπαραγωγούς η ανατροπή της αντιλαϊκής Πολιτικής.
(Του Σταύρου Σκοπελίτη*)
Κυριολεκτικά αγανακτώ όταν ακούω ορισμένους, προκειμένου να δικαιολογήσουν τις εξευτελιστικές τιμές που πωλούν το λάδι τους οι ελαιοκαλλιεργητές, να επικαλούνται την ισπανική παραγωγή.
Και αγανακτώ γιατί ποτέ, κυριολεκτώ λέγοντας ποτέ, δεν μας έκαναν την χάρη να μας πουν συνάμα για το ύψος της παγκόσμιας κατανάλωσης ελαιόλαδου αλλά και για τα ποιοτικά στοιχεία της ισπανικής παραγωγής.
Και δεν μιλάνε γι΄ αυτά όχι γιατί δεν τα γνωρίζουν, αλλά γιατί οι περισσότεροι απ΄ αυτούς παίζουν το παιχνίδι εκείνων που θέλουν τον μικρομεσαίο αγρότη, να είναι λειψά ή στραβά να το πω έτσι, πληροφορημένος ώστε εύκολα να μπορούν να του πλασάρουν τις αντιαγροτικές τους επιλογές.
Ξέρουν πολύ καλά ότι και η πιο καλή παγκόσμια παραγωγικά χρονιά, σε μια χρονιά που ο παγκόσμιος ελαιώνας θα έχει πλήρη παραγωγή, αυτή δεν ξεπερνά ή ξεπερνά λίγο την παγκόσμια κατανάλωση ελαιόλαδου.
Ξέρουν επίσης και μάλιστα πάρα πολύ καλά ότι σήμερα λάδι τρώνε και λαοί που πριν μερικά χρόνια δεν ήξεραν ούτε το χρώμα του και μιλώ για τους λαούς όλων των Ηπείρων. Λαοί από την Ασία, Αφρική, Αυστραλία, Αμερική και βέβαια της Ευρώπης.
Γνωρίζουν επίσης πάρα πολύ καλά ότι άλλο πράγμα τα λάδια της Ελλάδας και άλλο της Ισπανίας, ακόμα και της Ιταλίας. Και λέω άλλο πράγμα, εννοώντας από πλευρά ποιότητας αφού πάνω από το 50% της ισπανικής παραγωγής είναι ελαιόλαδο υποβαθμισμένης ποιότητας γι΄ αυτό και οι ίδιοι οι Ισπανοί χρησιμοποιούν τα Ελληνικά λάδια, σαν βελτιωτικά των δικών τους λαδιών.
Άλλο πράγμα λοιπόν τα Ελληνικά λάδια και άλλο τα Ισπανικά, γι΄ αυτό και δεν έπρεπε η ελληνική παραγωγή να επηρεάζεται από την ισπανική. Αν γίνεται κάτι τέτοιο αυτό γίνεται γιατί προς δόξα της Ευρωενωσιακής πολιτικής και των Ελληνικών Κυβερνήσεων, που μιλάνε για το προσανατολισμό των παραγωγών στην παραγωγή ποιοτικών προϊόντων, καμιά προστασία δεν παρέχεται στον Έλληνα μικρομεσαίο ελαιοπαραγωγό, που έφτασε να παράγει ελαιόλαδο το οποίο πάνω από το 80% είναι εξαιρετικής ποιότητας.
Δεν βρίσκεται λοιπόν το πρόβλημα με τις εξευτελιστικές τιμές ούτε στην προσφορά ούτε στην ποιότητα της παραγωγής μας.
Βρίσκεται στην πολιτική που προωθείται εδώ και χρόνια και θέλει η παραγωγή αγαθών, όπως και του ελαιόλαδου, να μην υπηρετεί ανάγκες της κατανάλωσης, αλλά την κερδοφορία του μεγάλου κεφαλαίου.
Να φέρω ένα παράδειγμα για να γίνω ακόμα πιο κατανοητός.
Είναι γνωστό ότι σήμερα, την τρίτη χιλιετηρίδα, χιλιάδες παιδιά στις υποανάπτυκτες χώρες, πεθαίνουν γιατί δεν έχουν ένα ποτήρι γάλα να πιούν, ενώ την ίδια στιγμή η πολιτική που εφαρμόζεται στο τομέα της κτηνοτροφίας κάνει ότι μπορεί για να αναγκάσει τον μικρομεσαίο κτηνοτρόφο να παρατήσει αυτή την αγροτική ενασχόληση.
Είναι επίσης γνωστό ότι ενώ εκατομμύρια συνάνθρωποί μας λιμοκτονούν οι Ελληνικές Κυβερνήσεις και βέβαια η ΕΕ οδηγούσαν χιλιάδες τόνους φρούτα έως και κοτόπουλα στις χωματερές.
Αυτή λοιπόν η πολιτική που στηρίζει με «νύχια και με δόντια» την κερδοφορία του μεγάλου κεφαλαίου είναι που δημιούργησε τα προβλήματα στο μικρομεσαίο ελαιοπαραγωγό και όχι η ισπανική παραγωγή.
Και όταν λέω με «νύχια και με δόντια» εννοώ τις αποφάσεις που πήρε και εξακολουθεί βέβαια να παίρνει η ΕΕ με την σύμφωνη γνώμη των Ελληνικών Κυβερνήσεων είτε αυτές ανήκαν στο ΠΑΣΟΚ είτε ανήκαν στη ΝΔ.
Και θυμίζω ορισμένες απ΄ αυτές τις αποφάσεις:
> Κατάργηση της παρέμβασης και των τιμών ασφαλείας.
Αυτό το μέτρο σε συνδυασμό με τις δυσκολίες στην χρηματοδότηση των συνεταιρισμών απ΄ την ΑΤΕ, είχε σαν αποτέλεσμα να μείνει ο ελαιοπαραγωγός έκθετος στην κερδοσκοπία των εμποροβιομηχάνων και των πολυεθνικών.
> Άνοιγμα της αγοράς μας στις εισαγωγές ελαιόλαδου από τρίτες χώρες (Αφρική).
Αυτό το άνοιγμα συνέβαλε στο «πάγωμα» των τιμών στα σημερινά εξευτελιστικά επίπεδα.
> Αποποινικοποίηση της νοθείας του λαδιού με σπορέλαια,
που είχε σαν αποτέλεσμα την παραγωγή προϊόντος που φέρει το τίτλο «Ελαιόλαδο» ενώ πρόκειται για μείγμα ελαιόλαδου και σπορέλαιου.
> Ικανοποίηση της απαίτησης των εμποροβιομηχάνων για απαγόρευση του 16κιλου,
που δημιούργησε πρόβλημα στην διάθεση ελαιόλαδου απ΄ ευθείας από τον παραγωγό στον καταναλωτή, που ήταν και ο στόχος τους.
Και τέλος,
..
(Του Σταύρου Σκοπελίτη*)
Κυριολεκτικά αγανακτώ όταν ακούω ορισμένους, προκειμένου να δικαιολογήσουν τις εξευτελιστικές τιμές που πωλούν το λάδι τους οι ελαιοκαλλιεργητές, να επικαλούνται την ισπανική παραγωγή.
Και αγανακτώ γιατί ποτέ, κυριολεκτώ λέγοντας ποτέ, δεν μας έκαναν την χάρη να μας πουν συνάμα για το ύψος της παγκόσμιας κατανάλωσης ελαιόλαδου αλλά και για τα ποιοτικά στοιχεία της ισπανικής παραγωγής.
Και δεν μιλάνε γι΄ αυτά όχι γιατί δεν τα γνωρίζουν, αλλά γιατί οι περισσότεροι απ΄ αυτούς παίζουν το παιχνίδι εκείνων που θέλουν τον μικρομεσαίο αγρότη, να είναι λειψά ή στραβά να το πω έτσι, πληροφορημένος ώστε εύκολα να μπορούν να του πλασάρουν τις αντιαγροτικές τους επιλογές.
Ξέρουν πολύ καλά ότι και η πιο καλή παγκόσμια παραγωγικά χρονιά, σε μια χρονιά που ο παγκόσμιος ελαιώνας θα έχει πλήρη παραγωγή, αυτή δεν ξεπερνά ή ξεπερνά λίγο την παγκόσμια κατανάλωση ελαιόλαδου.
Ξέρουν επίσης και μάλιστα πάρα πολύ καλά ότι σήμερα λάδι τρώνε και λαοί που πριν μερικά χρόνια δεν ήξεραν ούτε το χρώμα του και μιλώ για τους λαούς όλων των Ηπείρων. Λαοί από την Ασία, Αφρική, Αυστραλία, Αμερική και βέβαια της Ευρώπης.
Γνωρίζουν επίσης πάρα πολύ καλά ότι άλλο πράγμα τα λάδια της Ελλάδας και άλλο της Ισπανίας, ακόμα και της Ιταλίας. Και λέω άλλο πράγμα, εννοώντας από πλευρά ποιότητας αφού πάνω από το 50% της ισπανικής παραγωγής είναι ελαιόλαδο υποβαθμισμένης ποιότητας γι΄ αυτό και οι ίδιοι οι Ισπανοί χρησιμοποιούν τα Ελληνικά λάδια, σαν βελτιωτικά των δικών τους λαδιών.
Άλλο πράγμα λοιπόν τα Ελληνικά λάδια και άλλο τα Ισπανικά, γι΄ αυτό και δεν έπρεπε η ελληνική παραγωγή να επηρεάζεται από την ισπανική. Αν γίνεται κάτι τέτοιο αυτό γίνεται γιατί προς δόξα της Ευρωενωσιακής πολιτικής και των Ελληνικών Κυβερνήσεων, που μιλάνε για το προσανατολισμό των παραγωγών στην παραγωγή ποιοτικών προϊόντων, καμιά προστασία δεν παρέχεται στον Έλληνα μικρομεσαίο ελαιοπαραγωγό, που έφτασε να παράγει ελαιόλαδο το οποίο πάνω από το 80% είναι εξαιρετικής ποιότητας.
Δεν βρίσκεται λοιπόν το πρόβλημα με τις εξευτελιστικές τιμές ούτε στην προσφορά ούτε στην ποιότητα της παραγωγής μας.
Βρίσκεται στην πολιτική που προωθείται εδώ και χρόνια και θέλει η παραγωγή αγαθών, όπως και του ελαιόλαδου, να μην υπηρετεί ανάγκες της κατανάλωσης, αλλά την κερδοφορία του μεγάλου κεφαλαίου.
Να φέρω ένα παράδειγμα για να γίνω ακόμα πιο κατανοητός.
Είναι γνωστό ότι σήμερα, την τρίτη χιλιετηρίδα, χιλιάδες παιδιά στις υποανάπτυκτες χώρες, πεθαίνουν γιατί δεν έχουν ένα ποτήρι γάλα να πιούν, ενώ την ίδια στιγμή η πολιτική που εφαρμόζεται στο τομέα της κτηνοτροφίας κάνει ότι μπορεί για να αναγκάσει τον μικρομεσαίο κτηνοτρόφο να παρατήσει αυτή την αγροτική ενασχόληση.
Είναι επίσης γνωστό ότι ενώ εκατομμύρια συνάνθρωποί μας λιμοκτονούν οι Ελληνικές Κυβερνήσεις και βέβαια η ΕΕ οδηγούσαν χιλιάδες τόνους φρούτα έως και κοτόπουλα στις χωματερές.
Αυτή λοιπόν η πολιτική που στηρίζει με «νύχια και με δόντια» την κερδοφορία του μεγάλου κεφαλαίου είναι που δημιούργησε τα προβλήματα στο μικρομεσαίο ελαιοπαραγωγό και όχι η ισπανική παραγωγή.
Και όταν λέω με «νύχια και με δόντια» εννοώ τις αποφάσεις που πήρε και εξακολουθεί βέβαια να παίρνει η ΕΕ με την σύμφωνη γνώμη των Ελληνικών Κυβερνήσεων είτε αυτές ανήκαν στο ΠΑΣΟΚ είτε ανήκαν στη ΝΔ.
Και θυμίζω ορισμένες απ΄ αυτές τις αποφάσεις:
> Κατάργηση της παρέμβασης και των τιμών ασφαλείας.
Αυτό το μέτρο σε συνδυασμό με τις δυσκολίες στην χρηματοδότηση των συνεταιρισμών απ΄ την ΑΤΕ, είχε σαν αποτέλεσμα να μείνει ο ελαιοπαραγωγός έκθετος στην κερδοσκοπία των εμποροβιομηχάνων και των πολυεθνικών.
> Άνοιγμα της αγοράς μας στις εισαγωγές ελαιόλαδου από τρίτες χώρες (Αφρική).
Αυτό το άνοιγμα συνέβαλε στο «πάγωμα» των τιμών στα σημερινά εξευτελιστικά επίπεδα.
> Αποποινικοποίηση της νοθείας του λαδιού με σπορέλαια,
που είχε σαν αποτέλεσμα την παραγωγή προϊόντος που φέρει το τίτλο «Ελαιόλαδο» ενώ πρόκειται για μείγμα ελαιόλαδου και σπορέλαιου.
> Ικανοποίηση της απαίτησης των εμποροβιομηχάνων για απαγόρευση του 16κιλου,
που δημιούργησε πρόβλημα στην διάθεση ελαιόλαδου απ΄ ευθείας από τον παραγωγό στον καταναλωτή, που ήταν και ο στόχος τους.
Και τέλος,
> η αποδέσμευση της επιδότησης από την παραγωγή και το πάγωμα της στα επίπεδα του 2000,
που έχει σαν στόχο της στο να πετάξει έξω από το χωράφι του τον παραγωγό.
Όσο λοιπόν υπάρχει αυτή η πολιτική τα προβλήματα των μικρομεσαίων ελαιοπαραγωγών όχι μόνο δεν θα αντιμετωπίζονται αλλά και θα επιδεινώνονται περισσότερο.
Ήδη όπως είναι γνωστό η ΕΕ ετοιμάζεται να κόψει την επιδότηση σε όσους έχουν λιγότερα από 10 στρέμματα ελαιώνων ή παίρνουν κάτω από 250 ευρώ επιδότηση.
Η πάλη λοιπόν για την ανατροπή αυτής της πολιτικής, με παράλληλη ενίσχυση του ΚΚΕ είναι μονόδρομος και για τους μικρομεσαίους ελαιοπαραγωγούς.
.........................................................
* Ο Σταύρος Γ. Σκοπελίτης είναι εργατοαγρότης, πρόεδρος Συντονιστικής Επιτροπής Αγροτών Λέσβου, μέλος Γραμματείας ΠΑΣΥ και βουλευτής του ΚΚΕ στο Νομό Λέσβου.
..
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
