ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ...

Μεγάλη κρίση έχει χτυπήσει τους επιχειρηματικούς ομίλους που δραστηριοποιούνται στη χώρα μας. Ενδεικτικά σας αναφέρουμε τα παρακάτω στοιχεία Ισολογισμών για το Α΄ τρίμηνο του 2009, μέσα δηλαδή στο χρονικό διάστημα που εκδηλώνεται η καπιταλιστική κρίση που «επιλεκτικά» έχει πλήξει τα λαϊκά στρώματα.

Eurobank: 81 εκατ. ευρώ καθαρά κέρδη και αυτό όπως σημειώνουν οι ίδιοι «παρά τις δυσμενείς συνθήκες που διαμορφώθηκαν τους τρεις πρώτους μήνες του έτους». Να σημειωθεί πως σχεδιάζουν να διανείμουν μερίσματα με τη μορφή δωρεάν διάθεσης μετοχών
Τράπεζα Κύπρου: 63 εκατ. ευρώ και σύμφωνα με τις επίσημες εκτιμήσεις τους για το 12μηνο του 2009 αναμένουν να συγκεντρώσουν καθαρά κέρδη από 300 εκατ. μέχρι 400 εκατ. ευρώ.
Τράπεζα ΜPB (του ομίλου Μάρφιν): Σε «περίοδο κορύφωσης της χρηματοπιστωτικής και οικονομικής κρίσης», όπως σημειώνουν οι ίδιοι, μάζεψαν - καθαρά - το ποσό των 40 εκατ. ευρώ.
ΕΛΛΑΚΤΩΡ: Καθαρά κέρδη μετά φόρων 37 εκατ. ευρώ (από 30,3 εκατ. ευρώ πέρυσι) με αύξηση 22%. Οι απολύσεις όμως δίνουν και παίρνουν...
Folli-Follie: Διαμορφώνονται σε 25 εκατ. ευρώ παίρνοντας και αύξηση 28%.
ΑΓΕΤ ΗΡΑΚΛΗΣ: Τα καθαρά κέρδη για τον όμιλο φτάνουν σε 15,1 εκατ. ευρώ, έναντι 1,3 εκατ. ευρώ στο α' τρίμηνο του 2008 που είχαν επιβαρυνθεί με φορολογικές υποχρεώσεις προηγούμενων ετών. Πέτυχαν δηλαδή και να τα αβγατίσουν σε ποσοστό πάνω από 1.000%.

...

ΠΕΡΙ ΤΕΛΩΝ ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗΣ

Του Διονύση Τσακνή

Νομίζω πως η χώρα μας, και στο παρελθόν (επί ΠΑΣΟΚ -αν με εννοείς) αλλά και στις μέρες μας, αναγκάστηκε να πληρώσει μεγάλα πρόστιμα στην Ευρωπαϊκή Ενωση για παράβαση κανόνων και συνθηκών τους οποίους αρχικά δέχτηκε και ακολούθως υπέγραψε χωρίς επιφυλάξεις.

Δεν αναφέρομαι στα περιβαλλοντικά εγκλήματα και στις χωματερές, αλλά σε φόρους και εισφορές που παρανόμως επέβαλε στους πολίτες και οι οποίοι δεν ίσχυαν για τους πολίτες των αντίστοιχων κρατών-μελών της Ευρώπης.
Οι υψηλοί φόροι και τα τέλη ταξινόμησης στα αυτοκίνητα και οι φόροι στα καύσιμα, που απέφεραν στην εκάστοτε κυβέρνηση σημαντικά ποσά, είναι γνωστό πως οδηγούσαν την Ελλάδα κάθε χρόνο στο ταμείο για να πληρώσει πρόστιμο για τη μη κατάργησή τους.

Είχα ακούσει κάποτε ένα νυν κυβερνητικό στέλεχος να ομολογεί πως τα οφέλη από τη μη κατάργηση αυτών των «έκτακτων εισφορών» είναι πολύ μεγαλύτερα από τα πρόστιμα που καλούμαστε να πληρώσουμε, οπότε ως γνωστός «Ελληναράς», υπεραμύνθηκε της παρανομίας, εφόσον του είναι συμφέρουσα.

Για να μην παρεξηγηθώ, πρέπει να πω πως η Ευρωπαϊκή Ενωση με τον τρόπο αυτόν (της επιβολής προστίμων) τα συμφέροντα των ισχυρών κρατών και των αυτοκινητο-βιομηχανιών προστάτευε, διότι πίστευε -και ορθώς- πως, με τιμές ελκυστικότερες, θα αυξάνοταν οι ετήσιοι τζίροι μέσω των εξαγωγών.

Και, ξαφνικά, προέκυψε οικονομική κρίση... Μετά τις τράπεζες, η πρώτη που πλήρωσε το μάρμαρο ήταν η βιομηχανία αυτοκινήτων. Είχε προηγηθεί και των δύο η κρίση στην οικοδομή. Έτσι κι αλλιώς, αλυσίδα είναι τα πράγματα. Η αδυναμία των δανειοληπτών να πληρώσουν τα στεγαστικά δάνεια οδήγησε σε χρεοκοπίες τραπεζών, οι οποίες με τη σειρά τους αδυνατούσαν να ενισχύσουν την αγορά αυτοκινήτων που πάλι οι ίδιες χρηματοδοτούσαν.
Ποιος να το πίστευε πως μια General Motors, αλλά και άλλοι κολοσσοί θα έφταναν στο χείλος της χρεοκοπίας και πως εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι τόσο στην Αμερική όσο και στην Ευρώπη θα έχαναν τη δουλειά τους;
Έπρεπε, λοιπόν, και πρέπει να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα των εξαγωγών για να μειωθούν -όσο τέλος πάντων είναι δυνατόν- οι συνέπειες της κρίσης για τις χώρες παραγωγής αυτοκινήτων.

Ας μην είμαστε αχάριστοι. Η χώρα μας συνέβαλε σ' αυτό, στη μικρή κλίμακα έστω που της αναλογεί, δηλώνοντας πως θα καταργήσει τα τέλη ταξινόμησης, έτσι ώστε να αναθερμανθεί η ντόπια οικονομία στον τομέα πώλησης αυτοκινήτων.
Φυσικά, κάτι τέτοιο θα ωφελήσει τους μεγάλους εισαγωγείς που είδαν τις προσδοκίες αλλά και τα κέρδη τους να απειλούνται. Προφανώς και ο μικρός ή ο τοπικός αντιπρόσωπος θα έχει κάποιο όφελος, που τον τελευταίο καιρό δεν έμπαινε στην έκθεσή του ούτε ένας υποψήφιος αγοραστής. Μπορεί και κάποιοι εργαζόμενοι στις εκθέσεις να γλίτωσαν την απόλυσή τους, αν και ήδη είχαν γίνει αρκετές, προ της εξαγγελίας.

Τέλος, και όσοι πρόκειται να αγοράσουν αυτοκίνητο μετά την εφαρμογή του μέτρου θα έχουν μια σημαντική διαφορά υπέρ τους σε σχέση με όλους εμάς που αγοράσαμε αυτοκίνητο π.κ. (προ κρίσης) και που παρανόμως -σύμφωνα πάντα με την ευρωπαϊκή νομοθεσία- πληρώσαμε τα αυξημένα τέλη ταξινόμησης.

Αν, λοιπόν, η κυβέρνηση θέλει να δείξει πως το μέτρο αυτό δεν έχει στόχο να ωφελήσει τους μεγαλοεισαγωγείς και ούτε να συμβάλει στην αναθέρμανση των αγορών για λογαριασμό των μεγάλων αφεντικών, ας επιστρέψει και σε μας τους υπόλοιπους τη διαφορά. Λογικό δεν ακούγεται;

πηγή: Ελευθεροτυπία, 09/04/2009

..

Η ΚΡΙΣΗ ΧΤΥΠΗΣΕ...

"Δεκατρία επιχειρηματικά «διαμάντια» από την Ελλάδα - ένα περισσότερο σε σχέση με το προηγούμενο έτος - με ενεργητικό ύψους 575 δισ. δολαρίων και κεφαλαιοποίηση 42,35 δισ. δολαρίων περιλαμβάνονται στη λίστα με τις 2.000 ισχυρότερες εισηγμένες στον πλανήτη (Global 2000) που δημοσιεύει για έκτη χρονιά το οικονομικό περιοδικό Forbes".

Εν μέσω χρηματοπιστωτικής κρίσης και διολίσθησης των οικονομιών σε ύφεση, στη λίστα συναντάμε:
Εθνική Τράπεζα - βρίσκεται στην 483η θέση, EFG Eurobank (536η), ΟΤΕ (558η), Alpha Bank (744η), Coca Cola 3E (776η), ΟΠΑΠ (828η), Τράπεζα Πειραιώς (847η), ΔΕΗ (872η), Τράπεζα της Ελλάδος (1266η), ΑΤΕ (1305η), MIG (1336η), Ελληνικά Πετρέλαια (1424η) και Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο (1967η).

Τα ενοποιημένα κέρδη των 13 ελληνικών επιχειρήσεων που μετέχουν φέτος στη λίστα του Forbes ξεπερνούν τα 9 δισ. δολάρια, ενώ οι πωλήσεις τους υπερβαίνουν τα 87 δισ. δολάρια.

πηγή: imerisia

Κρίση....

.....

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ & ΠΡΑΣΙΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Η πρόταση της «πράσινης οικονομίας» προβάλλεται όλο και πιο έντονα. Το γεγονός δεν είναι τυχαίο. Υπηρετεί ουσιαστικούς και προπαγανδιστικούς στόχους της αστικής τάξης σε διεθνές επίπεδο. Τα ιμπεριαλιστικά κέντρα ανησυχούν, καθώς συνεχίζονται οι δυσοίωνες προβλέψεις για το βάθος και τη διάρκεια της κρίσης. Γνωρίζουν καλά ότι οι διαχειριστικές τους προτάσεις δεν μπορούν να ματαιώσουν την εκδήλωση της κρίσης. Γνωρίζουν επίσης ότι μεγαλώνει η λαϊκή αγανάκτηση. Αναζητούν διέξοδο ικανοποιητικής κερδοφορίας για τα υπερσυσσωρευμένα κεφάλαιά τους.

Μέσα σ' αυτό το πλαίσιο προβάλλουν την πρόταση της «πράσινης ανάπτυξης» σαν διέξοδο που τάχα διασφαλίζει ταυτόχρονα την προστασία του περιβάλλοντος και τη φιλολαϊκή διέξοδο από την κρίση. Εμφανίζουν μια νέα πρόταση που οδηγεί δήθεν στην κοινωνική ευημερία, χωρίς σύγκρουση με την εξουσία των μονοπωλίων.
Η περιβόητη πρόταση της «πράσινης ανάπτυξης» συσκοτίζει τη βασική αιτία που προκαλεί τα οξυμένα προβλήματα του περιβάλλοντος, δηλαδή την άναρχη ανάπτυξη με κριτήριο το καπιταλιστικό κέρδος, την εμπορευματοποίηση της γης, του νερού, της ενέργειας.

Με όποιο περιβαλλοντικό πρόβλημα και αν ασχοληθούμε, για παράδειγμα με την προστασία των δασών, θα συναντήσουμε τελικά στη ρίζα του την εμπρηστική πολιτική των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου.
Όμως οι προτάσεις της «πράσινης οικονομίας» όχι μόνο δε θίγουν το βασικό ένοχο, αλλά αντίθετα αναθέτουν στην καπιταλιστική αγορά να δώσει τις λύσεις στα προβλήματα που η ίδια δημιουργεί. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η δημιουργία της νέας αγοράς εμπορίου ρύπων στο πλαίσιο εφαρμογής του πρωτοκόλλου του Κιότο. Το συμπέρασμα από τα λίγα χρόνια λειτουργίας της, συμπύκνωσε πρόσφατα σε άρθρο της η συντηρητική εφημερίδα International Herald Tribune με τίτλο «Κάποιοι όμιλοι είχαν τεράστια κέρδη ενώ το κλίμα έχασε».

Ταυτόχρονα η πρόταση της «πράσινης ανάπτυξης» προτείνει σαν διέξοδο τη μεταφορά των βαρών της κρίσης στις πλάτες των εργαζομένων. Προβλέπει παχυλές κρατικές ενισχύσεις στους μονοπωλιακούς ομίλους για την παραγωγή νέων πράσινων εμπορευμάτων, π.χ. λιγότερο ρυπογόνων «πράσινων» αυτοκινήτων. Κρατικές ενισχύσεις που θα προέλθουν από νέα αφαίμαξη του λαϊκού εισοδήματος. Οι συνθήκες εργασίας και οι εργασιακές σχέσεις για την παραγωγή αυτών των εμπορευμάτων δεν πρόκειται να αλλάξουν βέβαια προς το καλύτερο. Θα παραμείνουν οι μαύρες εργασιακές σχέσεις της προσωρινής και της μερικής απασχόλησης, του ελαστικού ωραρίου, της αύξησης του βαθμού εκμετάλλευσης των εργαζομένων. Ταυτόχρονα η λαϊκή οικογένεια θα οδηγηθεί σε νέα επιβάρυνση για να αντικαταστήσει το παλιό της αυτοκίνητο, να εκσυγχρονίσει το σπίτι της κλπ., σύμφωνα με τις νέες «πράσινες» προδιαγραφές.

Νέο πεδίο ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων
Η «πράσινη οικονομία» δεν είναι τίποτε άλλο από μια πρόταση διαχείρισης και αξιοποίησης των προβλημάτων του περιβάλλοντος προς όφελος των στρατηγικών συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου. Γι' αυτό την προβάλλουν έντονα σε διάφορες παραλλαγές τόσο η νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ όσο και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τα επιτελεία της ΕΕ καθώς και τα κόμματα του ευρωμονόδρομου στην Ελλάδα.
Οι προτάσεις τους δεν πηγάζουν από όψιμο ενδιαφέρον για το περιβάλλον, τις συνέπειες των κλιματικών αλλαγών και άλλα ηχηρά παρόμοια. Εκπορεύονται από τον ανελέητο ανταγωνισμό ιμπεριαλιστικών κέντρων και μονοπωλιακών ομίλων για τον έλεγχο των αγορών. Αντανακλούν την αξιοποίηση κάθε τεχνολογικής καινοτομίας προς όφελος της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Λαμβάνουν, επίσης, υπόψη ορισμένες προβλέψεις στον ενεργειακό τομέα, σχετικά με τον κίνδυνο μεσοπρόθεσμης εξάντλησης των αποθεμάτων ορισμένων ορυκτών καυσίμων.

Δεν είναι για παράδειγμα τυχαίο πως στην προώθηση της «πράσινης ενέργειας» πρωτοστατεί η ΕΕ και ιδιαίτερα η Γερμανία. Η ΕΕ υστερεί έναντι των ανταγωνιστών της στο γεωπολιτικό έλεγχο του πετρελαίου και του φυσικού αερίου. Η Γερμανία έχει κάνει σημαντικά βήματα στην παραγωγή σύγχρονων τεχνολογικά προϊόντων και στις εξαγωγές στον τομέα των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ). Η Γαλλία προωθεί «πράσινους» σταθμούς πυρηνικής ενέργειας για την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών σε διεθνές επίπεδο. Αντίστοιχα στην αυτοκινητοβιομηχανία ΗΠΑ, Γαλλία και Γερμανία ανταγωνίζονται σχετικά με το ύψος των κρατικών πακέτων ενίσχυσης για την παραγωγή νέων υβριδικών - ηλεκτρικών αυτοκινήτων κλπ.
Θα πρέπει επίσης να σημειώσουμε, ότι με τα σημερινά τεχνολογικά δεδομένα οι δυνατότητες αξιοποίησης των νέων προϊόντων και λύσεων είναι σχετικά περιορισμένες. Π.χ. ο βαθμός διείσδυσης της αιολικής ενέργειας στο ενεργειακό σύστημα μιας χώρας δεν είναι σήμερα απεριόριστος, λόγω των συνεπειών στο κόστος ηλεκτροπαραγωγής και στην αξιοπιστία του συστήματος σε ώρες αιχμής, όπου δε διασφαλίζεται ότι τα αιολικά πάρκα θα λειτουργήσουν.

Πράσινος καπιταλισμός ή σοσιαλισμός;
Στη χώρα μας ΝΔ και ΠΑΣΟΚ διαγκωνίζονται για το ποιος θα προσφέρει τα περισσότερα κίνητρα και τη μεγαλύτερη κρατική χρηματοδότηση στο μεγάλο κεφάλαιο για «πράσινες επενδύσεις» μέσα από το ΕΣΠΑ, τον Αναπτυξιακό Νόμο, την αντιλαϊκή φορολογική μεταρρύθμιση. Ήδη η κυβέρνηση διοχετεύει 5,5 δισ. ευρώ σ' αυτές τις κατευθύνσεις μέσω του ΕΣΠΑ. Οι δυνάμεις του δικομματισμού στηρίζουν την «πράσινη επιχειρηματικότητα» και χρωματίζουν πράσινες τις αναδιαρθρώσεις που είχαν ήδη δρομολογήσει το προηγούμενο διάστημα, σύμφωνα με τη στρατηγική της Λισαβόνας. Π.χ. την κρατική στήριξη της ανάπτυξης του «ποιοτικού τουρισμού», των ξενοδοχείων πολυτελείας σε βάρος της κάλυψης των αναγκών της λαϊκής οικογένειας για διακοπές.

Αλλά και οι υπόλοιπες δυνάμεις του ευρωμονόδρομου, ο ΣΥΡΙΖΑ και οι Οικολόγοι-Πράσινοι ζητούν από την κυβέρνηση να επιταχύνει την υλοποίηση των κοινοτικών στόχων, ιδιαίτερα σε σχέση με τις ΑΠΕ, με έμφαση στα αιολικά πάρκα. Φυσικά κουβέντα δε γίνεται για την πολύμορφη κρατική χρηματοδότηση των «πράσινων» επενδυτών και την κρατική αγορά του «πράσινου ρεύματος» σε πανάκριβες τιμές.

Το υποκριτικό ενδιαφέρον για το περιβάλλον αποκαλύπτεται βέβαια με την αδειοδότηση κερδοφόρων επενδύσεων ΑΠΕ μεγάλης κλίμακας, με αρνητικές συνέπειες για τα δάση, τις γεωργικές εκτάσεις, την οικονομική δραστηριότητα μικρών νησιών.
Η διέξοδος πρέπει να αναζητηθεί στον αντίποδα της απατηλής πρότασης της «πράσινης οικονομίας» και γενικότερα της άναρχης καπιταλιστικής ανάπτυξης που γεννά την οικονομική κρίση και καταστρέφει το περιβάλλον.
Βρίσκεται στον κεντρικό σχεδιασμό της οικονομικής ζωής με γνώμονα την ικανοποίηση του συνόλου των λαϊκών αναγκών που περιλαμβάνει την προστασία της δημόσιας υγείας και του περιβάλλοντος.

Προϋπόθεση για την εφαρμογή αυτού του σχεδιασμού είναι η κοινωνική κρατική ιδιοκτησία στα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, η λαϊκή εξουσία - οικονομία. Η θετική αλλά και η αρνητική πείρα της σοσιαλιστικής οικοδόμησης στον 20ό αιώνα, επιβεβαιώνει αυτό το συμπέρασμα. Ορισμένα φαινόμενα περιβαλλοντικής ρύπανσης, που καταγράφτηκαν εκείνη την περίοδο σε σοσιαλιστικές χώρες, σχετίζονται με την αποδυνάμωση του κεντρικού σχεδιασμού και του εργατικού ελέγχου, με την παράλληλη ενίσχυση της εμπορευματικής παραγωγής.

Για να ανοίξει αυτός ο ελπιδοφόρος δρόμος απαιτείται σήμερα να οργανωθεί και να ξεδιπλωθεί η αγωνιστική αντεπίθεση του λαϊκού κινήματος απέναντι στον πραγματικό αντίπαλο, την εξουσία των μονοπωλίων. Το ΚΚΕ πρωταγωνιστεί σε κάθε μάχη που βοηθά στο άνοιγμα αυτού του δρόμου. Καλεί σε αδιάλλακτη πάλη για να πληρώσει την κρίση το μεγάλο κεφάλαιο και όχι ο λαός.

Η δράση του σφραγίζει όλες τις αναμετρήσεις. Ενδεικτικά αναφέρουμε τους στόχους:
- Για πλήρη - σταθερή εργασία και αποκλειστικά δημόσια - δωρεάν υγεία.
- Για προστασία των δασών και για μετατροπή μεγάλων ιδιωτικών εκτάσεων στα βουνά σε δημόσια περιουσία.
- Ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των δημόσιων φορέων ύδρευσης και για εφαρμογή από το κράτος ολοκληρωμένης υδατικής πολιτικής που θα αφορά την έρευνα, την προστασία, τις χρήσεις και την αξιοποίηση των υδάτινων πόρων με γνώμονα τις λαϊκές ανάγκες.
- Την πάλη ενάντια στην «απελευθέρωση» του τομέα ενέργειας, για Ενιαίο, αποκλειστικά Κρατικό Φορέα Ενέργειας, ο οποίος θα αποτελεί λαϊκή περιουσία, θα αξιοποιήσει τις εγχώριες ΑΠΕ και θα προσανατολίσει στην αξιοποίηση του φυσικού αερίου στην οικιακή χρήση.

Δεν υπάρχουν περιθώρια για άλλες αυταπάτες! Οι «πράσινες» προτάσεις δεν μπορούν να μεταμορφώσουν τον αντιλαϊκό, αδιέξοδο χαρακτήρα του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης. Η απάντηση στα λαϊκά προβλήματα, σε τελευταία ανάλυση, δεν είναι o «πράσινος καπιταλισμός» αλλά ο Σοσιαλισμός!

Του Μάκη ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

........................................................................................

Ο Μάκης Παπαδόπουλος είναι μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, υπεύθυνος του Τμήματος Οικονομίας της ΚΕ του Κόμματος

....

ΕΤΣΙ ΑΠΛΑ ΜΕ ΜΙΑ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

"Ραγδαίες αναμένονται οι εξελίξεις στην αγορά του γάλακτος μετά την απόφαση της Vivartia ΑΕ- της μεγαλύτερης γαλακτοβιομηχανίας της χώρας - να αποχωρήσει από τη ζώνη γάλακτος της Ανατολικής Μακεδονίας και της Θράκης. Απέστειλε ήδη σχετική επιστολή στους κτηνοτρόφους με τους οποίους συνεργαζόταν ως τώρα και τους ειδοποιεί ότι πλέον δεν θα αγοράζει το γάλα τους. (...) έχουν ως συνέπεια η πώληση του παστεριωμένου γάλακτος να αποτελεί εξαιρετικά ζημιογόνο δραστηριότητα για την εταιρεία (...) Επίσης η Vivartia ΑΕ, (...) έχει χάσει σημαντικό μερίδιο αγοράς τόσο προς όφελος των μικρών εταιρειών, (...) όσο και προς όφελος του γάλακτος υψηλής παστερίωσης. Η απώλεια του μεριδίου στην προκειμένη περίπτωση αύξησε σημαντικά τον κοστολογικό παράγοντα των επιστροφών, με αποτέλεσμα η δραστηριότητα να είναι πλέον ζημιογόνος. (...)"

όλο το άρθρο: Το Βήμα, 14/03/2009

Και μια και είναι και του ίδιου επενδυτικού ομίλου που θα πάρει την Ο.Α.(αν και μικρή σημασία έχει αφού σε καπιταλιστικό σύστημα ζούμε - την ίδια τακτική ακολουθούν όλοι οι "επενδυτές"), να προσπαθήσουμε να "παίξουμε" με κάποιες φράσεις;
"Eξαιρετικά ζημιογόνος δραστηριότητα" έχει αποδειχθεί η αεροπορική γραμμή (π.χ. Αθήνα - Λήμνος ή βάλτε όποιο νησί θέλετε) και έτσι η Ολυμπιακή Αεροπορία "ειδοποιεί" τους κατοίκους του νησιού "ότι πλέον" δεν θα εξυπηρετεί το νησί τους...

Έτσι απλά με μια ανακοίνωση...

Aristeri Poria

ΜΙΑ ΑΠΟΡΙΑ

Έχουμε μια απορία και ψάχνουμε εξήγηση... Εμείς δώσαμε μία απάντηση, αλλά ίσως μπορείτε να βοηθήσετε και εσείς...

Έστω λοιπόν ότι ένας έμπορος (με φίρμα, διεύθυνση, τηλέφωνο, ΑΦΜ κ.λπ) ηλεκτρικών ειδών, (ή αυτοκινήτων ή ότι άλλο βάλει ο νους σας), σας πουλάει μια ηλεκτρική συσκευή, για την οποία έχετε την απόδειξη αγοράς, και τελικά αποδεικνύεται ότι είναι κλεμμένη.
Ποιός νομίζετε ότι θα τιμωρηθεί και θα πληρώσει την νύφη; Κατά τη δική μας γνώμη, μάλλον ο έμπορος και το πολύ πολύ ο αγοραστής να κατηγορηθεί για συνενοχή σε "αποδοχή προϊόντος εγκλήματος", κατηγορία όμως που μπορεί να αποκρούσει όταν αποδείξει ότι με "καλή πίστη" έπραξε αυτή την αγορά.

Σύμφωνα με τα ανωτέρω, όταν αγοράσετε ένα διαμέρισμα και αποδειχθεί ότι είναι "παράνομο" (είχε ημιυπαίθριο και τώρα έχει δωμάτιο) ποιός πρέπει να πληρώσει το πρόστιμο;
Ο κατασκευαστής μάλλον όχι, ξεχάστε το. Άλλωστε εκείνος έδωσε στην πολεοδομία, όταν πέρασε για "επιτόπιο" έλεγχο - καμιά φορά δεν περνάει κιόλας, η δουλειά μπορεί να γίνει άνετα και από το γραφείο, ξέρετε για να παραλείπονται τα γραφειοκρατικά.
Εσείς πρέπει να δώστε και να σώστε...

Άλλη μία "παγίδα" από τις πολλές που στήνει το κράτος τους.

Ο στόχος φανερός ΕΣΥ και όχι αυτοί. Και ΄συ τι το θές το σπίτι δεν σου φτάνει που 'χεις ακόμα δουλειά...

Aristeri Poria

ΕΧΟΥΝ ΤΟ "ΦΑΡΜΑΚΟ" ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ

".... Η εικόνα που παρουσιάζουν οι επιχειρήσεις του κλάδου είναι εντυπωσιακή. Συμπυκνώνει με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο τα αποτελέσματα της πολιτικής που στοχεύει στη στήριξη των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου, σε βάρος των εργατικών νοικοκυριών και των λαϊκών στρωμάτων συνολικά.

Ο κλάδος της παραγωγής φαρμάκου, το 2003, αριθμούσε 65 επιχειρήσεις, οι οποίες μετά από συγχωνεύσεις και εξαγορές το 2005 κατέληξαν να είναι 60. Το 2006, με βάση την αξία της παραγωγής, αποτελούσε το 29,3% της χημικής βιομηχανίας και το 2,1% της μεταποίησης συνολικά.
Στο χώρο του χονδρεμπορίου λειτουργούν 115 φαρμακαποθήκες και 27 συνεταιρισμοί φαρμακοποιών. Παράλληλα, ο αριθμός των φαρμακείων, σύμφωνα με στοιχεία του Πανελληνίου Φαρμακευτικού Συλλόγου, το 2005 ανήλθε στα 9.396.

Συνολικά για τις επιχειρήσεις του κλάδου ένα πρώτο σχόλιο: Οι 5-8 μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι του κλάδου φιγουράρουν σε κάθε θετική- θεαματική επιχειρηματική κατάταξη (κέρδη, απόδοση, πωλήσεις), ενώ απουσιάζουν εντελώς από τις αρνητικές ταξινομήσεις (ζημιές, υπερδανεισμός, χρέη). Λίγο πιο συγκεκριμένα, το 2006:

α. Στην κατάταξη του συνόλου των βιομηχανικών και εμπορικών επιχειρήσεων που λειτουργούσαν στη χώρα, μεταξύ των 150 μεγαλύτερων, με κριτήριο τις πωλήσεις, συγκαταλέγονται 18 επιχειρήσεις του κλάδου.
β. Μεταξύ των 20 πιο κερδοφόρων μεταποιητικών επιχειρήσεων, οι 4 ήταν φαρμακευτικές (ΒΙΑΝΕΞ, ΠΦΑΪΖΕΡ, GLAXO, JANSSEN).
γ. Από τις 300 επιχειρήσεις του κλάδου των χημικών, ανάμεσα στις 20 πρώτες με βάση το ενεργητικό τους οι 14 ήταν φαρμακοβιομηχανίες.
δ. Στην κατάταξη των εκατοντάδων εταιρειών χονδρικού εμπορίου με βάση το ενεργητικό, μέσα στις 10 πρώτες οι 4 είναι φαρμακευτικές εταιρείες.


Ο κατάλογος των ...επιδόσεων δεν έχει τέλος. Όπως δεν τελειώνει και η πρόκληση να προσφέρονται δυνατότητες πλουτισμού από την παραγωγή και εμπορία ενός αγαθού, όπως είναι το φάρμακο. Άλλωστε, τα σχετικά στοιχεία του σχετικού πίνακα για την εξέλιξη των κερδών των μεγάλων επιχειρήσεων του κλάδου βοούν από μόνα τους.

Για το τέλος αφήσαμε μια διατύπωση που περιέχεται στην ετήσια έκθεση του ΙΟΒΕ για την αγορά του φαρμάκου στην Ελλάδα το 2008, όπου αφού σημειώνονται τα «επιτεύγματα» του κλάδου καταλήγει (σελ. 20): «Η παραγωγικότητα (προστιθέμενη αξία παραγωγής προς αριθμό απασχολουμένων) στο φαρμακευτικό κλάδο το 2005 διαμορφώθηκε στα 50.817 ευρώ ανά εργαζόμενο» ".

Ριζοσπάστης, 08/03/2009

...

ΕΛΑΙΟΛΑΔΟ: ΚΕΡΔΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΕΣ, ΜΕΙΩΣΗ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΓΩΓΟΥΣ

Μείωση της εγχώριας παραγωγής ελαιολάδου κατά 13% την περίοδο 2006/2007 σε σύγκριση με το 2005/2006, διαπιστώνει έρευνα της ICAP σχετικά με τον κλάδο ελαιολάδου, πυρηνελαίου και επιτραπέζιων ελιών τα δύο προηγούμενα χρόνια. Αυτό αποτελεί άλλο ένα δείγμα των επιπτώσεων της νέας ΚΑΠ και της αποσύνδεσης των επιδοτήσεων.

Την ίδια περίοδο, η εγχώρια κατανάλωση ελαιολάδου αυξήθηκε κατά 3,1%, ενώ αύξηση κατά 1,8% παρουσιάζει η εγχώρια αγορά ραφιναρισμένου πυρηνελαίου. Όπως σημειώνουν οι συντάκτες της έρευνας, οι εισαγωγές που πραγματοποιούνται ετησίως σε ελαιόλαδο και πυρηνέλαιο είναι περιορισμένες, καθώς η εγχώρια παραγωγή στα συγκεκριμένα προϊόντα καλύπτει την εγχώρια ζήτηση.

Συνήθως, αναφέρεται, οι εισαγωγές που πραγματοποιούνται σε ελαιόλαδο αφορούν προϊόντα με σκοπό την πρόσμειξη. Το 2007, οι εισαγωγές ελαιολάδου αυξήθηκαν κατά 60% σε σύγκριση με το 2006, ενώ οι εξαγωγές ελαιολάδου και πυρηνελαίου κατέγραψαν μείωση κατά 15% και 30,4%, αντίστοιχα.

Τούτο το στοιχεία ερμηνεύει, ανάμεσα σε άλλα, την πίεση που δέχονται οι τιμές της εγχώριας παραγωγής, οι οποίες φέτος έφτασαν σε εξευτελιστικά επίπεδα. Και επίσης αποτέλεσμα των κανονισμών της ΚΑΠ και των επιταγών του ΠΟΕ.

Ακόμη, διαπιστώνεται ότι μεγάλο μέρος της εγχώριας αγοράς, που ανέρχεται σε ποσοστό της τάξης του 38%, καλύπτεται από το μη τυποποιημένο ελαιόλαδο. Το τυποποιημένο εκτιμάται ότι την εξεταζόμενη περίοδο κάλυψε το 27% της αγοράς και ποσοστό 35% αφορά την αυτοκατανάλωση.

Σημαντική διέξοδο για τον κλάδο εκτιμάται από την έρευνα ότι μπορούν να αποτελέσουν οι εξαγωγές. Αλλά τι εξαγωγές μπορεί να γίνουν, από ποιους και με τι τιμή παραγωγού; Η τιμή παραγωγού έπεσε φέτος στο μισό, αλλά οι καταναλωτές σε Ελλάδα και εξωτερικό ακριβοπληρώνουν το λάδι.

Στην έρευνα αναφέρεται, επίσης, πως από τις υπάρχουσες τάσεις συμπεραίνεται ότι η εγχώρια αγορά ελαιολάδου θα παρουσιάσει αύξηση κατά 2% - 3% την περίοδο 2007-2009, ενώ η ζήτηση πυρηνελαίου παραμένει περιορισμένη και αναμένεται να παρουσιάσει μείωση, καθώς χρησιμοποιείται κυρίως σαν υποκατάστατο του ελαιολάδου.

Όσον αφορά στον κλάδο των επιτραπέζιων ελιών, όπου δραστηριοποιείται ένας μεγάλος αριθμός επιχειρήσεων, σημειώνεται στην έρευνα ότι οι περισσότερες από αυτές έχουν εξαγωγική δραστηριότητα. Όμως, και εδώ η τιμή παραγωγού πέφτει χρόνο με το χρόνο όλο και πιο χαμηλά. Σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία της έρευνας, η εγχώρια παραγωγή επιτραπέζιων ελιών παρουσίασε μείωση 14% την περίοδο 2006/2007 σε σχέση με την αντίστοιχη προηγούμενη, ενώ κατά 7,1% μειώθηκε και η εγχώρια κατανάλωση. Το μεγαλύτερο μέρος της κατανάλωσης αφορά τη χύμα μορφή, ωστόσο τα τελευταία χρόνια παρατηρείται σταδιακά μια αύξηση του μεριδίου συμμετοχής των τυποποιημένων επιτραπέζιων ελιών.

Ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα οικονομικά αποτελέσματα 20 εταιρειών επεξεργασίας και τυποποίησης επιτραπέζιων ελιών, σύμφωνα με τα οποία το 2007 το σύνολο ενεργητικού και τα ίδια κεφάλαια των επιχειρήσεων του δείγματος αυξήθηκαν κατά 25,23% και 15,14% αντιστοίχως, οι πωλήσεις αυξήθηκαν κατά 19,12%, ενώ τα κέρδη προ φόρων αυξήθηκαν κατά 183,2%. Εδώ φαίνεται για άλλη μια φορά το εξής: Τεράστια κέρδη για τους εμποροβιομήχανους, μείωση τιμών και εισοδήματος για τους παραγωγούς και όλο και μεγαλύτερη ακρίβεια για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα.

Ριζοσπάστης, 21/02/2009

.....

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΑΓΙΑΣΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΕΣ ΑΞΙΕΣ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ

Επιστολή στον Υφυπουργό Οικονομικών, σχετικά με το θέμα των αντικειμενικών αξιών απέστειλε ο Δήμαρχος Αγιάσου, Χρύσανθος Χατζηπαναγιώτης.

Ο Δήμαρχος διαβιβάζοντας σχετική απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου ζητά, εν΄ όψει της έκδοσης της Υπουργικής Απόφασης, στο πλαίσιο της εφαρμογής του συστήματος αντικειμενικού προσδιορισμού της φορολογητέας αξίας των ακινήτων της περιοχής των Δήμων της Λέσβου, να ισχύσουν για τα εντός ορίων οικισμού Αγιάσου ευρισκόμενα ακίνητα οι κατώτατες τιμές ζώνης που θα ισχύσουν για τους υπόλοιπους ορεινούς Δήμους του νησιού.

Αναλυτικότερα, στην επιστολή αναφέρεται:
«Με βάση τα συγκριτικά στοιχεία της ΔΟΥ Μυτιλήνης, σύμφωνα με τα οποία η κατώτατη τιμή ζώνης για τα εντός ορίων οικισμού Αγιάσου ευρισκόμενα οικόπεδα είναι 190 ευρώ ανά τ.μ., για τα δε κτίσματα ανέρχεται στο ποσό των 351 ευρώ ανά τ.μ. (αθροιστικά δηλαδή δεν ξεπερνά τα 541 ευρώ). Ωστόσο, οι τιμές που προτείνονται από την ΔΟΥ για τα ακίνητα τα οποία βρίσκονται εντός των ορίων του οικισμού είναι μεγαλύτερες και πιο συγκεκριμένα διαμορφώνονται στα 800 ευρώ ανά τ.μ. για τα ακίνητα της κεντρικής ζώνης και 600 ευρώ ανά τ.μ. για τα υπόλοιπα ακίνητα.
Ο Δήμος Αγιάσου είναι παραμεθόριος, μειονεκτικός, νησιωτικός και ο μοναδικός αμιγώς ορεινός της Λέσβου. Η φορολόγηση των αστικών αλλά και των αγροτικών ακινήτων στο Δήμο μας είναι πολύ μεγαλύτερη από την αντίστοιχη όλων των άλλων Δήμων του Νομού μας, αλλά και της Περιφέρειάς μας και γι΄αυτό την θεωρούμε κατάφωρα άδικη. Το βιοτικό επίπεδο των κατοίκων συνεχώς υποβαθμίζεται λόγω της ανεργίας, της ακρίβειας, του αυξημένου κόστους αγροτικής παραγωγής σε συνδυασμό με τις χαμηλές τιμές των αγροτικών προϊόντων, του "παγώματος" των μισθών και συντάξεων κλπ. Υπάρχει λοιπόν επιτακτική ανάγκη θέσπισης κινήτρων παραμονής των - νέων ιδιαίτερα - δημοτών στη γενέθλια γη, αφού ο πληθυσμός είναι κατεξοχήν γεροντικός.
Ένα τέτοιο κίνητρο μπορεί και πρέπει να είναι η μη επαχθής φορολογία, η οποία θα συμβάλλει επίσης στην τουριστική ανάπτυξη της Αγιάσου και στην προσέλκυση επισκεπτών - επενδυτών».

πηγές: "Δημοκράτης", 31/01/2009 & "Κυρ. Αιολικά Νέα", 01/02/2009

..

ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΑΣ...

Υποθέστε ότι μπήκατε στον πάγο και κοιμηθήκατε για... 70 χρόνια περίπου…

1941 - 1944:
“… Τον Ιούνιο του 1941, η κατακτημένη Ελλάδα μοιράστηκε μεταξύ Βουλγάρων, Ιταλών και Γερμανών. Οι Γερμανοί έθεσαν υπό την κατοχή τους όσα τμήματα της ελληνικής επικράτειας θεώρησαν ότι είχαν καίρια σημασία: Αθήνα, Θεσσαλονίκη, μέρος της Κρήτης, μια ζώνη στα θρακικά σύνορα με την Τουρκία και ορισμένα νησιά του Αιγαίου (Λήμνο, Χίο, Μήλο)”.


Τάγματα Ασφαλείας (Ι.Δ.Ράλλης), Μαυραγορίτες κ.λπ.

Σχετικά: ropewalker - Ο δωσιλογισμός της Κατοχής - Με φόντο το σήμερα

2008:

Δημόσιος Τομέας:
Αεροδρόμιο Σπάτων (ή Αεροδρόμιο … “Ιδιώνυμο”) - Hocthief (Γερμανική),
Όμιλος ΟΤΕ - Deutsche Telekom,
DHL (γερμανικός έρωτας για τα ΕΛΤΑ),
Ναυπηγεία Σκαραμαγκά - HDW (πρώην Γερμανική νυν Αμερικάνικη),
Ενέργεια - RWE (βλ. ΔΕΗ).
Ολυμπιακή: ;;; (πάντως Aegean και Lufthansa συνεργάζονται και να μην την πάρουν πάλι ευνοημένες θα είναι από την κατάσταση αυτή...)

Ιδιωτικός Τομέας:
Κλάδος Λιανεμπορίου / Super Market: Lidl, Media Markt (μεγαλύτερος Ευρωπαίος λιανέμπορος στον κλάδο των ηλεκτρικών ειδών, σ.σ. στον ίδιο όμιλο ανήκουν τα Saturn και S/M Metro), Praktiker, Aldi κ.λπ.
Ενέργεια: Enercon, EnBW Energie Baden-Wuerttemberg AG, ΕΟΝ, Siemens (όλες εκ Γερμανίας ορμώμενες).
Τηλεπικοινωνίες: Siemens (όλοι την γνωρίσαμε!)
Φαρμακοβιομηχανία: Bayer, Novartis (φυσικά γερμανικές).
Άλλοι κλάδοι: Basf (το χαρτοφυλάκιο προϊόντων της εκτείνεται από τις χημικές ουσίες, τα πλαστικά και τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα έως το ακατέργαστο πετρέλαιο και το φυσικό αέριο), SAP AG (Λογισμικό Επιχειρήσεων).

Όπως αναφέρεται και στην Ετήσια Έκθεση του Ελληνογερμανικού Επιμελητηρίου: «Στην Ελλάδα υπάρχουν περίπου 130 γερμανικές επιχειρήσεις που απασχολούν 24.000 συνεργάτες και πραγματοποιούν ετήσιο τζίρο περίπου της τάξεως των 6,9 δις ευρώ (στοιχεία 2006)».

Σχετικά: Γερμανική Οικονομία - Διμερείς Οικονομικές & Εμπορικές Σχέσεις με την Ελλάδα
Ετήσια Έκθεση 2007 Ελληνογερμανικού Εμπορικού & Βιομηχανικού Επιμελητηρίου

Ξυπνώντας λοιπόν, από τον εβδομηντάχρονο ύπνο σας μάλλον θα θεωρήσετε “φυσική” εξέλιξη των πραγμάτων την σημερινή κατάσταση…
Άλλωστε, ο αείμνηστος Μάτσας το είχε πει: «Οι Γερμανοί είναι φίλοι μας»...

Aristeri Poria

ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Τη θέση του ΚΚΕ για τις σχέσεις Εκκλησίας - Κράτους όσο και για το θέμα της φορολόγησης της εκκλησιαστικής περιουσίας διασαφήνισε χτες στη Βουλή, ο βουλευτής του ΚΚΕ, Νίκος Καραθανασόπουλος. Τόνισε σχετικά:

"Υπάρχουν τεράστιες ανισότητες και δε θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά από τη στιγμή που ζούμε σε μια έντονα ταξική κοινωνία βλέπουμε σκαστά παραδείγματα φορολογικής ασυλίας την οποία έχει το μεγάλο κεφάλαιο και αυτό είναι το κυρίαρχο και το πρωταρχικό.
Yπάρχουν μέτρα και νόμοι, τα οποία απαλλάσσουν επί της ουσίας τη μεγάλη κινητή και ακίνητη περιουσία. Ταυτόχρονα, σε αυτά τα πλαίσια βεβαίως, υπάρχει και μια διαφορετική φορολογική αντιμετώπιση της εκκλησίας στο όνομα της φοροαπαλλαγής της.

Ειδικότερα, οι δραστηριότητες που αφορούν αποκλειστικά και μόνο τη λατρευτική λειτουργία, δεν πρέπει να φορολογούνται, όμως πρέπει να φορολογείται η επιχειρηματική δραστηριότητα της εκκλησίας, όπως και των μη κυβερνητικών οργανώσεων που έχουν παρόμοια δράση.
Τα δάση, τα βουνά, οι λίμνες, οι λιμνοθάλασσες, η ακτή, οι παραλίμνιες εκτάσεις, ο αιγιαλός δεν μπορεί να ανήκουν σε επιχειρήσεις, δεν μπορεί να ανήκουν στην εκκλησία και μάλιστα με χρυσόβουλα".

Τέλος, ο Νίκος Καραθανασόπουλος αναφέρθηκε στο θέμα των σχέσεων Eκκλησίας - Kράτους σημειώνοντας:
"ως Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας σεβόμαστε τα θρησκευτικά "πιστεύω" όλων των ανθρώπων, ανεξαρτήτου δόγματος ή θρησκεύματος και γι' αυτό ακριβώς το λόγο δε συμφωνούμε με την εκμετάλλευση του θρησκευτικού συναισθήματος από μία σειρά κόμματα, αλλά και από την εκάστοτε εξουσία, που σε αυτά τα πλαίσια της εκμετάλλευσης του θρησκευτικού συναισθήματος, προωθούν τις φοροαπαλλαγές, αλλά και ως αποτέλεσμα της διασύνδεσης ανάμεσα στο κράτος και στην εκκλησία.
Ταυτόχρονα, απαιτούμε τον ίδιο σεβασμό και για τους μη θρησκευόμενους.
Από αυτήν την άποψη, στεκόμαστε με συνέπεια στην ανάγκη, την οποία άλλωστε θεωρούμε ώριμη και στη συνείδηση της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, αλλά και σε μεγάλο τμήμα της Eκκλησίας για το διαχωρισμό της εκκλησίας από το Kράτος"

.

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΔΗΜΑΡΧΩΝ...ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΝΟΧΟΙ;

Οι διαμαρτυρίες Δημάρχων στο νησί μας καθημερινά παίρνουν και δίνουν.

Οι δήμαρχοι Πλωμαρίου, Καλλονής, Μηθύμνης, Πέτρας χάνουν υποκαταστήματα του ΟΤΕ...Κλείνουν λένε (Κατεβάζει ρολά ο ΟΤΕ, Κλείνουν τα γραφεία του ΟΤΕ).
Ο Δήμαρχος Μυτιλήνης διαμαρτύρεται, γιατί λέει, τα καράβια που έρχονται στο νησί, θα κάνουν ένα γύρο πρώτα το Αιγαίο κα μετά θα φθάνουν στον προορισμό τους (Μέσω Σύρου και Μυκόνου τα δρομολόγια).

Δεν μας λέει όμως κανένας κύριος από αυτούς, που χύνουν τάχαμ κροκοδείλια δάκρυα, ενάντια σε ποιόν διαμαρτύρονται;
Ενάντια γενικά στον ΟΤΕ;
Είναι πλέον κατά πλειοψηφία ιδιωτικός και "πασχίζει", μέσω της μείωσης του προσωπικού και την ελαχιστοποίηση των εξόδων, σε επιπλέον κέρδη.
Ενάντια στην Hellenic Seaways;
Είναι ιδιωτική και "πασχίζει" μέσω της μείωσης των δρομολογίων, μέσω της μείωσης του προσωπικού, μέσω της αλλαγής των εργασιακών σχέσεων, μέσω της επιπλέον επιδότησης από το κράτος στην αύξηση των κερδών της.

Αυτά προβλέπει η ελεύθερη οικονομία, της οποίας είστε υπερασπιστές. Αυτά ορίζουν οι Οδηγίες και οι Κανονισμοί της Ε.Ε. (απελευθέρωση ταχυδρομικών υπηρεσιών, σιδηροδρομικών, αεροπορικών, θαλάσσιων και οδικών μεταφορών - μέσω ξεπουλήματος στους ιδιώτες ή σύμπραξης Ιδιωτικού Δημόσιου τομέα (ΣΔΙΤ) που υπερψήφισαν τα κόμματα των οποίων αντιπρόσωποι στην Τοπική Αυτοδιοίκηση είστε.

Προς τι λοιπόν ο κλαυθμός και ο οδυρμός;

Ή θα καταγγείλετε ανοιχτά στον κόσμο τους υπευθύνους για αυτά τα χάλια των νησιών μας, δηλαδή ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ - ΛΑΟΣ και Ε.Ε., γιατί αυτοί, όλοι μαζί, συμφώνησαν και την ελεύθερη αγορά και κίνηση κεφαλαίων και τις ιδιωτικοποιήσεις επιχειρήσεων του Δημοσίου τομέα και πολλά άλλα ακόμα, για να πιάσουν τόπο και τα δάκρυά σας και οι διαμαρτυρίες σας, ή αλλιώς, είστε συμμέτοχοι στο "έγκλημα" που γίνεται σε βάρος των νησιών μας.

Νέο Εμπρός - 30/11/2008

..

ΣΥΣΣΩΡΕΥΣΗ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

Τι είναι η συσσώρευση του κεφαλαίου;

Στο μέτρο που η υπεραξία «γεννιέται» από την εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης στη διαδικασία της παραγωγής εμπορευμάτων, είναι φυσικό κάθε καπιταλιστής να επιδιώκει συνεχώς την αύξηση του όγκου της παραγωγής του. Με βάση αυτήν την αρχή, ο διευρυμένος τρόπος παραγωγής γίνεται ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά του καπιταλιστικού συστήματος.

Προϋπόθεση για τη διεύρυνση της παραγωγής, είναι η αύξηση του κεφαλαίου που τοποθετείται (επενδύεται) σε αυτήν. Με άλλα λόγια, η αύξηση των μέσων παραγωγής (σταθερό κεφάλαιο) και της εργατικής δύναμης (μεταβλητό κεφάλαιο). Αυτό μπορεί να γίνει μόνο αν στο τέλος κάθε κύκλου της παραγωγής, ο κεφαλαιούχος δεν ξοδέψει για την προσωπική του κατανάλωση ολόκληρη την υπεραξία που απέσπασε από την εκμετάλλευση της εργασίας, αλλά ένα μέρος αυτής, την επανατοποθετήσει στην παραγωγή.

Μόνο έτσι μπορεί να αυξηθεί το συνολικό μέγεθος του κεφαλαίου του. Σε συνθήκες διευρυμένης αναπαραγωγής, δηλαδή, η υπεραξία «σπάει» σε δύο κομμάτια. Το ένα χρησιμοποιείται για την ατομική κατανάλωση του επενδυτή, ενώ το άλλο «ξαναμπαίνει», ως κεφάλαιο, στον επόμενο παραγωγικό κύκλο.

Το αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας είναι η συνεχής αύξηση - μεγέθυνση - συσσώρευση του κεφαλαίου, που έχει στη διάθεσή του ο καπιταλιστής και το σύνολο των καπιταλιστών.

Τη μετατροπή μέρους της υπεραξίας σε κεφάλαιο, την ονομάζουμε συσσώρευση κεφαλαίου. Η συσσώρευση κεφαλαίων αποτελεί, για τις καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής, ιστορική τάση, ενώ ο Μαρξ στο «Κεφάλαιο» προσδίδει στο φαινόμενο τα χαρακτηριστικά του γενικού νόμου του συστήματος.

Τα μεγέθη της συσσώρευσης, οι αναλογίες δηλαδή του μέρους της υπεραξίας που προορίζεται για την προσωπική κατανάλωση του καπιταλιστή και εκείνου που χρησιμοποιείται για τη μεγέθυνση του κεφαλαίου, καθορίζονται από τον όγκο της υπεραξίας. Γι' αυτό και οι παράγοντες που επιδρούν στη δημιουργία της υπεραξίας, επηρεάζουν και τους ρυθμούς της συσσώρευσης. Εδώ, μαζί με το βαθμό εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης, εντοπίζει κανείς παράγοντες όπως η παραγωγικότητα της εργασίας, η διάρκεια του παραγωγικού κύκλου στην κάθε επιχείρηση και κλάδο, το επιστημονικό - τεχνικό επίπεδο, η συγκέντρωση και συγκεντροποίηση των κεφαλαίων και της παραγωγής.

Βέβαια, η επιδίωξη του κεφαλαίου να αυξάνεται συνεχώς μέσα από τη συνεχή αύξηση της παραγωγής, σκοντάφτει στην αντίθεση ανάμεσα στον όγκο της παραγωγής και τις δυνατότητες κατανάλωσης που υπάρχουν στην κοινωνία. Ο καπιταλιστής, παράλληλα και ταυτόχρονα, με τη διεύρυνση της παραγωγικής ισχύος του κεφαλαίου του (σταθερό κεφάλαιο) επιδιώκει συνεχώς και τον περιορισμό των μισθών των εργαζομένων (μεταβλητό κεφάλαιο).

Έτσι, όμως, μειώνεται η αγοραστική δύναμη της μεγάλης μάζας των καταναλωτών και κάποια στιγμή ανατρέπονται οι ισορροπίες - αναλογίες που αυθόρμητα επιτυγχάνονται στα όρια της κοινωνικής παραγωγής. Η περιοδική ανατροπή της ισορροπίας ανάμεσα στην (υπερ)παραγωγή και την (υπο)κατανάλωση οδηγεί στο ξέσπασμα των οικονομικών κρίσεων.

Η υπόθεση της συσσώρευσης κεφαλαίων που αρχικά ήταν ζήτημα που απασχολούσε αποκλειστικά τους καπιταλιστές σε επίπεδο επιχείρησης ή κλάδων, την εποχή των μονοπωλίων και του κρατικομονοπωλιακού καπιταλισμού γίνεται και υπόθεση του αστικού κράτους. Αυτό, για λογαριασμό της άρχουσας τάξης, παρεμβαίνει και μέσω των πολιτικών αναδιανομής των εισοδημάτων (κρατικός προϋπολογισμός, φορολογική πολιτική, κίνητρα, κρατικές παραγγελίες κλπ.) διευκολύνει τις διαδικασίες παραπέρα συσσώρευσης.

Η συσσώρευση, βέβαια, του κεφαλαίου, μπορεί να ισοδυναμεί με την ενίσχυση του καπιταλισμού, την ίδια στιγμή, όμως, η ανάπτυξη του καπιταλισμού την εμποδίζει, αναδεικνύοντας ακόμα μια αντίθεση του συστήματος. Το συνεχώς αυξανόμενο από τη συσσώρευση κεφάλαιο δεν είναι δυνατόν να τοποθετείται (επενδύεται) στο σύνολό του στην παραγωγή, αφού κριτήριο για την παραγωγική δραστηριότητα είναι το κέρδος, αλλά τα όρια της παραγωγής οριοθετούνται από τα περιορισμένα λαϊκά εισοδήματα. Η παραγωγική δραστηριότητα, δηλαδή, μπορεί να αυξηθεί μόνο τόσο, όσο μπορεί να εξασφαλιστεί η πώληση των παραγόμενων εμπορευμάτων, ώστε να εξασφαλίζονται τα επιχειρηματικά κέρδη.

Η συνεχής συσσώρευση κεφαλαίου, που ιστορικά αξιοποιήθηκε αποκλειστικά για την αύξηση της παραγωγικής ισχύος και μέσω αυτής για την εκ νέου μεγέθυνση του κεφαλαίου, οδήγησε στο φαινόμενο της υπερσυσσώρευσης κεφαλαίων.

Κεφάλαια τα οποία συσσωρεύτηκαν - συγκεντρώθηκαν, μέσα από τη μετατροπή της υπεραξίας σε κεφάλαιο, δεν μπορούν, επανατοποθετούμενα στην παραγωγή, να αποφέρουν το επιδιωκόμενο επιχειρηματικό κέρδος.

Αυτό το υπερσυσσωρευμένο κεφάλαιο, είναι αναγκασμένο να βρει άλλες διεξόδους - πέρα από την παραγωγή - κερδοφόρας δράσης. Με αυτήν την έννοια, η συσσώρευση του κεφαλαίου στην πραγματικότητα διαχωρίζεται σε δύο, σχετικά ανεξάρτητα μεταξύ τους κομμάτια.

Τη συσσώρευση του πραγματικού κεφαλαίου (του παραγωγικού) και τη συσσώρευση του χρηματικού κεφαλαίου. Αυτό το δεύτερο, στην πορεία μεταμορφώθηκε - μεταλλάχτηκε και εντάχθηκε ως χρηματο-πιστωτικό κεφάλαιο στα αντίστοιχα τραπεζικά ιδρύματα - εταιρείες, ή αποτέλεσε το κεφάλαιο για τη δημιουργία διαφόρων επενδυτικών επιχειρήσεων, οι οποίες στην εξέλιξή τους προσέλαβαν τα χαρακτηριστικά των πολυεθνικών επενδυτικών ομίλων που συναντάμε σήμερα.

"Ρ" - 30/10/2008
...

ΕΠΙΔΟΤΟΥΜΕΝΑ ΚΕΡΔΗ ΤΡΑΠΕΖΩΝ

Στα 441 εκατομμύρια ευρώ (!) ανακοίνωσε η Τράπεζα Πειραιώς πως ανήλθαν τα κέρδη της μέσα στο 9μηνο του 2008, αυξημένα κατά 23% έναντι του αντίστοιχου περσινού διαστήματος. Όσο για τα συνολικά ετήσια κέρδη της τράπεζας υπολογίζεται να ανέλθουν για το 2008 στα 600 εκατομμύρια...

Πέρα των 600 εκατομμυρίων της «Πειραιώς» και δεδομένων των οικονομικών αποτελεσμάτων του πρώτου 6μήνου του έτους, η κερδοφορία στις μεγαλύτερες τράπεζες, που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα, αναμένεται - σύμφωνα με τους οικονομικούς αναλυτές - να κινηθεί στα ακόλουθα (απολύτως ...λογικά) επίπεδα:

Η «Εθνική» θα δει τα κέρδη της εντός του 2008 να εκτινάσσονται πάνω από 1,6 δισ. ευρώ.
Η «Alpha» αναμένεται να εμφανίσει κέρδη μέσα στο έτος που θα ανέλθουν στα 830 εκατομμύρια.
H «Eurobank» αναμένεται να κλείσει τη χρονιά με κέρδη κοντά στα 950 εκατομμύρια.
H «Κύπρου» υπολογίζεται ότι θα επιτύχει κέρδη ύψους 540 εκατομμυρίων.
Η «Marfin» αναμένεται να παρουσιάζει κέρδη άνω των 500 εκατομμυρίων.

Να, λοιπόν, που παρά τα προβλήματα στο διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα, οι τραπεζίτες μας, με το εξαιρετικό ...ταμπεραμέντο που διαθέτουν, μπορούν και πάλι να κοιτάξουν κατάματα όλους τους υπόλοιπους Ελληνες (μισθωτούς, συνταξιούχους, ανέργους) και να τους κάνουν ...περήφανους για τις τοκογλυφικές επιδόσεις τους.

ΥΓ(1): Είναι μέσα σε αυτό το καθεστώς, της αδιατάρακτα συνεχιζόμενης κερδοφορίας των τραπεζών, που η κυβέρνηση προσφέρει στους τραπεζίτες κι άλλα 28 δισ. ευρώ από πάνω, στο όνομα της χρηματοπιστωτικής κρίσης...
ΥΓ(2): Χτες οι 1.200 απλήρωτοι επί μήνες εργαζόμενοι του Λαναρά, με το φάσμα της ανεργίας να απειλεί τους ίδιους και τις οικογένειές τους, διεκδίκησαν δουλειά. Σε αντίθεση με τους τραπεζίτες, για τους εργάτες ούτε «κόκκινα χαλιά» στρώθηκαν, ούτε κάποια διάθεση στήριξής τους διεφάνη. «Συνομιλητής» τους εκ μέρους της κυβέρνησης ήταν τα ΜΑΤ. Και αντιμετωπίστηκαν με ρόπαλα και δακρυγόνα...

"Ρ" - 24/10/2008
.

ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΜΠΑΚΙΕΡΑ...

Δύο - τρεις μήνες τώρα το ίδιο βιολί....

Διαγωνισμός ποιος είναι ο καταλληλότερος....κλέφτης.
Σκάνδαλα εδώ, σκάνδαλα εκεί...σκάνδαλα....
Αυτός πρέπει να φύγει, αυτός να έρθει. Τώρα εκλογές, αύριο εκλογές, πότε εκλογές; Ζημιά που πάθαμε! Μείναμε με 151+1. (λές και δεν υπάρχει το ΛΑΟΣ)

Στους δύο αυτούς μήνες από πολιτική; Από μέριμνα για τον πολίτη;

Δεν βαριέσαι...

Εργατικά Ατυχήματα, κλείσιμο εργοστασίων - απολύσεις,
Ασφαλίστικο, κοψοχρονιά ο ΟΤΕ, ιδιωτικοποίηση Λιμανιών, Siemens, ΟΣΕ, Ακτοπλοΐα (Παυλίδης, εισιτήρια, ατυχήματα κ.ο.κ.), ξεπούλημα δημόσιας γης στο κεφάλαιο, συζητήσεις να δώσουμε και την Εθνική Ασφαλιστική και πρόσφατα η διάλυση και προσφορά του φιλέτου της Ολυμπιακής....

Για αυτά θα μιλήσει κανείς τους; Μάλλον όχι, είναι προτιμότερη η ανάλωση σε ερωτήματα του στυλ που προαναφέραμε. Είναι προτιμότερο να βρίσκονται σε τέταρτη - πέμπτη μοίρα στα δελτία ειδήσεων ώσπου ένα πρωί θα ξυπνήσεις ("άντε θύμα άντε ψώνιο") και δεν θα έχει μείνει τίποτα απούλητο.

Σιγά σιγά ξεκινάνε νέο τροπάριο (στο ίδιο στύλ που είχαν ξεκινήσει με τον ΟΤΕ και την ΟΑ)....
Ζημιές - ρεκόρ εμφάνισε η ΔΕΗ (για πρώτη φορά) - πρέπει να πουληθεί.... Μετά από μερικά χρόνια ο τότε υπουργός θα μιλά για την επιτακτική ανάγκη να πουληθεί η ΔΕΗ. Τότε θα αγοράζει την κιλοβατώρα με 70 euro και θα την πουλά με 45;

Μάλλον όχι διότι θα έχει μπεί τάξη από την ιδιωτική πρωτοβουλία....'Οπως μπήκε και στην αγορά σταθερής τηλεφωνίας που η μία μετά την άλλη το "μπουμπουνάνε".
Θυμάστε...το 1994 ξεκίνησαν 37 εταιρείες, τώρα πόσες είναι;

Οι έξυπνοι μην βιαστείτε να πείτε ότι "ο κλάδος ωριμάζει και οι κακοί παίκτες απορρίπτονται από την ίδια την αγορά γιατί δεν μπορούν να ανταγωνιστούν σε ποιότητα και υπηρεσίες τις υπόλοιπες εταιρείες αλλά και λόγω του μικρού μεγέθους της ίδιας της αγοράς" 14 χρόνια είναι αρκετά.

Μία ανώνυμη εταιρεία μπορεί να κλείνει αλλά δεν σημαίνει ότι οι ιδιοκτήτες της έχουν χρεωκοπήσει. Μπήκαν αρπάξαν από την "απελευθέρωση", τραβήξαν το ρευστό (μέσω μερίσματων, δοσοληπτικών λογαριασμών, αγορά ακινήτων και λίγο πριν το τέλος πώληση σε αυτούς ή / και σε συγγενικά πρόσωπα κτλ).
Το ίδιο γίνεται και θα γίνεται σε κάθε δημόσιο κλάδο που θα "απελευθερώνεται".
Μην ανησυχείτε όμως, εάν κάτι δεν πάει καλά και χρεωκοπήσουν, εδώ είναι το κράτος - δηλ. εμείς- ΘΑ ΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ....Οι φίλοι μας οι αμερικάνοι χαζοί είναι;
.................................................

"Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον
στο μέλλον που φτιάχνετε όπως θέλετε
αφού η ιστορία σας ανήκει
σαρώστε το λοιπόν αν επιμένετε

Μένω μονάχος στο παρόν μου
να σώσω οτιδήποτε - αν σώζεται -
κι ας έχω τις συνέπειες του νόμου
συνένοχο στο φόνο δε θα μ' έχετε"
..