ΞΕΦΥΛΛΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΤΥΠΟ

" …όπως προκύπτει από τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών, είμαστε η αριστερότερη χώρα της Ευρώπης (…) Αν αθροίσετε τα ποσοστά (…) από το ΠΑΣΟΚ, το ΚΚΕ τον ΣΥΡΙΖΑ (…) ξεπερνάει το 50% κατά μισή μονάδα (…) Είναι να απορεί κανείς πώς σε μια χώρα με τόσους «αριστερούς», ανθεί τόσο πολύ το ρουσφέτι, το φακελάκι, η φοροδιαφυγή και εισφοροδιαφυγή, η διαφθορά, η διαπλοκή, οι μίζες, τα λαδώματα, οι θεσιθήρες, οι πελατειακές σχέσεις (…) Εκτός και αν κάποιοι ψηφίζουν και συνθηματολογούν «αριστερά» για να (…) αποκοιμίσουν τις τύψεις τους για τις επιλογές ζωής που έχουν κάνει. Αν δηλαδή μας προβάλλουν την «αριστερή» καρδιά τους, για να μην προσέχουμε πόσο δεξιά έχουν την τσέπη τους". (Ο Γ. Π. ΜΑΣΣΑΒΕΤΑΣ στο Δημοκράτη)

Σχόλιο: Γι΄αυτό εμείς δε δεχόμαστε να μας αθροίζουν με τις άλλες «δημοκρατικές» δυνάμεις. Γιατί θεωρούμε βρισιά να λέει (κυρίως το ΠΑΣΟΚ) ότι είναι «αριστερά». Και γιατί είμαστε πάντα έτοιμοι να μας κρίνει κανείς και με αυτά τα κριτήρια που θέτει ο αρθρογράφος.

"Με ποσοστό κάτω από το 37% και με λιγότερες ψήφους απ' ό,τι σε όλες τις πρόσφατες αναμετρήσεις, το ΠΑΣΟΚ έχει δρόμο ακόμα για να κερδίσει την εμπιστοσύνη των ψηφοφόρων και να κλειδώσει αυτό το περίφημο "ρεύμα νίκης" που θα του εξασφαλίσει την αυτοδυναμία". (από το κύριο άρθρο στα ΝΕΑ)

Σχόλιο: Με την «επιτυχημένη» πολιτική του Πάγκαλου απέναντι στο ΚΚΕ (όπως την χαρακτηρίζει σύσσωμη η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ σήμερα) μπορεί να έκαναν ζημιά στο ΚΚΕ, αλλά από κέρδος …. Είπαμε: Η σκύλα δεν είναι καλύτερη απ΄ τη χάρυβδη. Αυτό το ξέρει ο κόσμος και το είπε και στις ευρωεκλογές.

Του Κώστα Ρουγγέρη, νέου συνεργάτη της εφημερίδας μας (http//plaka-kaneis.blogspot.com)

"Ο χρόνος του ΛΑΟΣ, το οποίο, παρεμπιπτόντως, διαθέτει και ιδιόκτητο κανάλι, υπερβαίνει τον χρόνο που παραχωρείται αθροιστικά στο ΚΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ. Επιπλέον, οι τηλεάρχοντες επιφυλάσσουν όλη την ευγένειά τους στους εκπροσώπους του ΛΑΟΣ και όλη την ειρωνεία τους στους εκπροσώπους των κομμάτων της Αριστεράς, που τους αντιμετωπίζουν περίπου σαν παρείσακτους. Δεν θυμάμαι κανέναν στρογγυλοτραπεζάρχη που να ενοχλήθηκε απ΄ όσα λένε οι του ΛΑΟΣ για τους μετανάστες, για τους Εβραίους, για την Πόλη που όπου να ΄ναι την ανακτούμε, για τη «Μεγάλη Ελλάδα» («Μεγάλη Ελλάς, το όραμα για μας», αυτό είναι το σύνθημα των οπαδών του ΛΑΟΣ, οι οποίοι, μαζί με τους άσπονδους φίλους τους της «Χρυσής Αυγής» έχουν σφετεριστεί και το σύνθημα του Ανδρέα Παπανδρέου «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες»). Όχι, δεν είναι αποκλειστικά τηλεγεννημένο το ΛΑΟΣ. Αλλά δίχως το γάλα που αφειδώς του πρόσφεραν τα κανάλια, δεν θα μεγάλωνε τόσο γρήγορα". (Ο Παντελής Μπουκάλας στην Η Καθημερινή)

Σχόλιο: Ποιος «παράγγειλε» όμως στα κανάλια «του» αυτή την «υπερπροβολή» χωρίς να σκέφτεται ότι κλωσάει το αυγό του φιδιού; Ποιο κόμμα θεωρούσε ότι έχει να κερδίσει απ΄ την άνοδο του φασιστικού ΛΑΟΣ; Ποιο κόμμα είχε ακριβώς τα ίδια «επιχειρήματα» με το ΛΑΟΣ απέναντι στο ΚΚΕ;

"Ένα από τα τρία στρατόπεδα συγκέντρωσης παράνομων μεταναστών που θα κατασκευαστούν σε συνεργασία των υπουργείων Εσωτερικών και Εθνικής Άμυνας, στη μεθοριακή γραμμή και τα νησιά, θα κατασκευασθεί στη Μυτιλήνη (…) Από αυτά τα τρία στρατόπεδα θα επαναπροωθούνται είτε επίσημα και νόμιμα, είτε παράνομα (…) Έχει κριθεί δε ότι θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα εξυπηρέτησης περίπου τριών χιλιάδων ατόμων το καθένα (…) Όλα τα παραπάνω αναμένεται να συζητηθούν και να συναποφασιστούν στη Σύνοδο Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης την επόμενη εβδομάδα". (του Στρατή Μπαλάσκα απ΄ το ΕΜΠΡΟΣ)

Σχόλιο: Να μη ξεχάσουν να καλέσουν τον Καρατζαφέρη και τον Λεπέν στα εγκαίνια !!! Γιατί κι οι δυό δεν λένε για το θέμα τίποτα περισσότερο απ΄ όσα λέει κι η ΕΕ.

"Η πραγματικότητα είναι πως η αριθμητική δύναμη των ακροδεξιών κομμάτων δεν αυξήθηκε σημαντικά. Απλώς επωφελήθηκαν από την εξαιρετικά χαμηλή συμμετοχή στις εκλογές. Αλλά και από την παρακμή της Σοσιαλδημοκρατίας, που για πολλά χρόνια ηγήθηκε των επιθέσεων εναντίον των εργαζομένων (και δεν έμεινε ατιμώρητη γι΄ αυτό) (...) Ο φόβος για την άνοδο των ακροδεξιών δεν είναι δικαιολογημένος. Είναι αχρείαστοι, εκτός ίσως από αριθμητικό δεκανίκι για νέες συντηρητικές κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες. Αχρείαστοι, γιατί η κοινωνική αποστολή τους έχει ήδη συντελεστεί από άλλα λιγότερο φοβερά κόμματα, με λιγότερο φοβερά ονόματα που, με το πρόσχημα του "λιγότερου κράτους", το παρέδωσαν μαζί με τους εργαζόμενους στα χέρια των οργανωμένων επιχειρηματικών συμφερόντων. Κι είναι αυτός ένας φασισμός που φοβάται να πει το όνομά του". (ο Ρ. Βρανάς στα ΝΕΑ)

Σχόλιο: Συμφωνώ κι εύχομαι να είναι έτσι φίλε Ρούσσο.

αποσπάσματα από τη στήλη "Ξεφυλλίζοντας τον Τύπο" στο Νέο Εμπρός.

....

ΤΟ '48 ΧΩΡΙΣ ΦΕΓΓΑΡΙ

«Το πρώτο βήμα το ‘χανε κάνει. Θα μένανε, θα στεριώνανε με το Γιάννη κάπου, γύρω ή μέσα στην πόλη…
Τέλειωσαν πια οριστικά, πέρασαν στο χώρο των αναμνήσεων, οι ζοφερές μέρες, που έζησε μονάχος, ξεκομμένος απ’ τους συντρόφους του, χωρίς κανένα στήριγμα, έρμαιο μιας τύχης που ωστόσο του στάθηκε σπλαχνική, ποτέ δεν τον εγκατέλειψε. Και σαν τη σπίθα την κρυμμένη στη στάχτη, κάπου βαθιά μέσα του μια ελπίδα κρυφόκαιγε και θέρμαινε την καρδιά του. Πόσο όμως θα βαστούσε;
Δεν είχε αυταπάτες. Το ‘ξέρε. Είχαν πολύ ακόμα δρόμο να διανύσουν. Μακρύ και ανηφορικό…»

Μιχάλης Λιαρούτσος, "Το ΄48 χωρίς φεγγάρι", εκδ. ΕΝΤΟΣ

Τον καιρό του εμφυλίου. Σε κάποιο νησί (Λέσβος). Ο δραματικός αγώνας των αγωνιστών (παράνομων και ανταρτών) κατά των βιαστών της λαϊκής βούλησης. Τα πάθη τους, οι περιπέτειες τους. Τα βάσανα, οι πόνοι, το αίμα, η πείνα, η δίψα, η ασταμάτητη καταδίωξη, η συνεχής επαφή με τον κίνδυνο, η διαρκής εναλλαγή Αγωνίας - Γαλήνης, η καθημερινή αναμέτρηση με το θάνατο, η καρτερική αντιμετώπιση αποτυχιών και συμφορών.

Μαζί και οι ζεστοί δεσμοί με τους ανθρώπους γύρω τους, οι αναπολήσεις και τα όνειρα τους, οι καημοί και οι θλίψεις τους, οι χαρές και οι λύπες τους, ο έρωτας και ο αγώνας της αγαπημένης για τη σωτηρία του τραυματία συντρόφου της κι ακόμα οι λιγοστές απολαύσεις τους, τα λυρικά σκιρτήματά τους στη θέα της ομορφιάς βουνών και θάλασσας, η μαγεία της νύχτας και του σεληνόφωτος, οι νυχτερινοί ψίθυροι της γης και του χώματος κι οι μυστικές φωνές του δάσους.

Μπορείτε να προμηθευτείτε το αυτό το βιβλίο, όπως και τα υπόλοιπα για τον ΔΣ Λέσβου από εδώ.

Λίγα λόγια για τον Μ. Λιαρούτσο:

Ο Μιχάλης Λιαρούτσος γεννήθηκε στην Τήνο. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Στην κατοχή ήταν στέλεχος της ΕΠΟΝ και διατέλεσε γραμματέας της οργάνωσης στις ανατολικές συνοικίες της Αθήνας. Στα χρόνια του Εμφυλίου βρέθηκε στη Μυτιλήνη. Πιάστηκε το 1950,καταδικάστηκε από έκτακτο Στρατοδικείο και πέρασε χρόνια στις φυλακές. Μετά την αποφυλάκισή του εργάστηκε ως υπάλληλος. Ιδρυτικό μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Αγωνιστών και Φίλων της ΕΠΟΝ (ΠΕΑΦΕ), της οποίας διετέλεσε Γενικός Γραμματέας και Αντιπρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της, καθώς και του Συνδέσμου Φίλων του Μουσείου της ΕΠΟΝ, του οποίου διετέλεσε Αντιπρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του. Εκλέχτηκε Δημοτικός Σύμβουλος και Αντιπρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Καισαριανής, κατά την περίοδο 1978-1982. Είναι μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών και συγγραφέας έξι πεζογραφημάτων. Έχει τιμηθεί με το λογοτεχνικό Βραβείο Λουντέμη.

...

ΞΕΦΥΛΛΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΤΥΠΟ

«Το ΠΑΜΕ πραγματοποίησε, όπως συμβαίνει συνήθως, ξεχωριστή συγκέντρωση». (Το ρεπορτάζ απ΄ τα Αιολικά Νέα)

Σχόλιο: Το Σάββατο που πέρασε, συνεδρίαζε το Γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ. Εκεί ο πρόεδρος του Νομαρχιακού Τμήματος του Αγρινίου της ΑΔΕΔΥ, ζήτησε οικονομική ενίσχυση απ΄ την ΑΔΕΔΥ ώστε να μπορούν να οργανώνουν ξεχωριστές (απ΄ το ΠΑΜΕ) συγκεντρώσεις στο Αγρίνιο, επειδή και στο Αγρίνιο στο Εργατικό Κέντρο πλειοψηφούν οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ. Μάρτυς μας η πρόεδρος του Νομαρχιακού Τμήματος Λέσβου της ΑΔΕΔΥ που ήταν εκεί.

«Η μεγαλύτερη και με διαφορά από τις άλλες συγκέντρωση ήταν αυτή που διοργάνωσε το ΠΑΜΕ στην πλατεία Σαπφούς και η οποία ξεκίνησε στις 11 το πρωί». (Του Νίκου Μαναβή στο ΕΜΠΡΟΣ)

Σχόλιο: Επιτέλους. Ένας δημοσιογράφος που ξέρει να μετρά. Ή που δε διστάζει να γράψει αυτό που βλέπει.

«… εξ αιτίας της παρέμβασης των δυνάμεων του ΠΑΜΕ δεν έφυγε από το λιμάνι της Μυτιλήνης το πλοίο «Νήσος Χίος» της Hellenic Seaways, το πρωί της Πέμπτης. Επίσης με δική του πρωτοβουλία (σ.σ. του ΠΑΜΕ ) έκλεισαν τα σούπερ μάρκετ που βρίσκονται στο κέντρο της Μυτιλήνης». (Απ΄ το ίδιο ρεπορτάζ του ΕΜΠΡΟΣ)

Σχόλιο: Κι όσο δυναμώνει το ΠΑΜΕ, τόσο περισσότερο θα εξαλείφεται ο φόβος των εργαζομένων και τόσο περισσότερο η απεργοσπασία θα ξαναγίνεται … ντροπή.

«Συσπειρωμένοι στα ταξικά τους Συνδικάτα, οι εργατοτεχνίτες της Ζώνης αποσπούν σημαντικές κατακτήσεις στη μάχη των Συμβάσεων (…) από 7,6% μέχρι 9,7% η ποσοστιαία αύξηση(…) το μεροκάματο φτάνει μέχρι και τα 85 ευρώ (…) Οι εργάτες (…) συσπειρωμένοι στην εργατική τους οργάνωση(…) ενταγμένη στη δύναμη του ΠΑΜΕ (…) δέκα μέρες(…) αγώνα, καλά οργανωμένο και προγραμματισμένο μέσα από συλλογικές διαδικασίες (…) είχε ως αποτέλεσμα να αναγκάσει την εργοδοτική Ένωση σε οπισθοχώρηση και να αποδεχτεί τα δίκαια αιτήματά τους (…) ο κλάδος έχει κατακτήσει το 7ωρο, 5ήμερο, 35ωρο εδώ και χρόνια στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη, το οποίο πέρσι μετά από πολυήμερες κινητοποιήσεις επεκτάθηκε και στις επιχειρήσεις εκτός Ζώνης και όπως διαμήνυσαν οι εργαζόμενοι είναι αποφασισμένοι να διαφυλάξουν ως κόρη οφθαλμού (…) οι μεταλλεργάτες συσπειρωμένοι στο ταξικό Συνδικάτο Μετάλλου Πειραιά έχουν αναγκάσει πάνω από 50 επιχειρήσεις του κλάδου να υπογράψουν». (Το ρεπορτάζ στο Ριζοσπάστη)

Σχόλιο: Να λοιπόν που όλα γίνονται … όταν αγωνίζεσαι μαζί με το ΠΑΜΕ και φυσικά χωριστά και όσο γίνεται πιο μακριά απ΄ τους πουλημένους εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ!!!

«Δεν υπάρχει άλλη μέθοδος από την επαναπροώθησή τους (σ.σ.: των μεταναστών) στη χώρα εκκίνησής τους. Η συντήρηση του φαινομένου νοθεύει όλες τις πλευρές της κοινωνίας. Ευθυγραμμίζονται οι μισθοί με αυτούς που παίρνουν οι λαθρομετανάστες, γυρνάνε από δω κι από κει, πολιτιστικά αποτελούν ένα βάρος και αρχίζει να περνάει το εμπόριο ναρκωτικών». (Από συνέντευξη στην Ελευθεροτυπία)

Σχόλιο: Δεν λέμε ποιος είναι ο συνεντευξιαζόμενος, γιατί αυτό είναι το Quiz: Ποιος το είπε;
Α. Ο Καρατζαφέρης; Β. Ο Ψωμιάδης; Γ. Ο Πλεύρης; Δ. Ο Πάγκαλος;
Έτσι είναι αυτά. Ο αντικομμουνισμός κι ο ρατσισμός πάνε πάντα χέρι χέρι. Όχι με τον Καρατζαφέρη. Αλλά με τον Πάγκαλο του ΠΑΣΟΚ του Γιώργου.

«Ο αριστερός ευρωπαϊσμός του ΣΥΝ είναι γερά "κλειδωμένος" σε όλες τις συνεδριακές μας αποφάσεις» (ο Δ. Παπαδημούλης του ΣΥΝ από ΤΑ ΝΕΑ).
«Το σχέδιο προγράμματος που έχει εγκριθεί απ΄ τον ΣΥΡΙΖΑ δεν κινείται σε καμμιά αντιευρωπαϊκή κατεύθυνση» (Δ. Τσακνιάς, μέλος της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ και υπεύθυνος προγράμματος).

Σχόλιο: Αυτό λέμε κι εμείς. Οι αντιευρωπαϊκές φανφάρες σας κι οι απολογίες για τη ψήφιση του Μάαστριχτ, δε μπορούν να κρύψουν την ουσία της υποτακτικής ή και δογματικής συμφωνίας σας με την ΕΕ και τις εντολές της.

Από τη στήλη: "Από Τρίτη σε Τρίτη", Νέο Εμπρός

...

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "ΕΜΠΟΡΟΫΠΑΛΛΗΛΟΣ"

Μπορείτε να διαβάσετε την εφημερίδα (τεύχος Μαρτίου - Απριλίου 2009) Εδώ


..

ΞΕΦΥΛΛΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΤΥΠΟ

«Βάλτε χέρι στους μισθούς» (Τίτλος στην πρώτη σελίδα της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας).

«Πάγωμα μισθών και αυξήσεις φόρων» (Τίτλος στην πρώτη σελίδα του Βήματος της Κυριακής).

«Πέντε έτη ζωής έχουν τα ασφαλιστικά ταμεία». (Τίτλος στην πρώτη σελίδα της Καθημερινής).

«Μετά το Μάιο δεν υπάρχουν λεφτά για συντάξεις». (Τίτλος στην πρώτη σελίδα του Έθνους της Κυριακής).

«Έσπασε όλα τα ρεκόρ η πτώση των μετοχών». (Κύριος τίτλος στο οικονομικό ένθετο της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας).

«Ντόμινο από λουκέτα στην αγορά». (Τίτλος στην πρώτη σελίδα του οικονομικού ένθετου της Κυριακάτικης Καθημερινής).

«Οι μετοχικές απώλειες ξεπέρασαν την κρίση του '29». (Τίτλος απ΄την πρώτη σελίδα του οικονομικού ένθετου του Βήματος της Κυριακής).

Σχόλιο: Τι περιμένεις ρε φίλε; Πότε θα αρχίσεις να βγάζεις συμπεράσματα;

«Εκατομμύρια δανειολήπτες δεν είναι σε θέση να ανταποκριθούν (…) μόνο μια "δημογραφική ομάδα" παραμένει συνεπής προς τους οφειλέτες της στις ΗΠΑ: οι νεκροί (…) εταιρείας DCM Services (…) τηλεφωνούν καθημερινά στους συγγενείς πολιτών που προσφάτως αποχώρησαν από τα εγκόσμια (…) να ρυθμίσουν τα χρέη, την πιστωτική κάρτα του αγαπημένου τους που απεβίωσε (...) Οι υπάλληλοι αυτών των εταιρειών μάς λένε ότι οι ζωντανοί είναι τόσο χρεωμένοι και τόσο φοβισμένοι που πλέον δεν αντιδρούν και πληρώνουν ό,τι τους έχει ζητηθεί. Η βιομηχανία συλλογής χρεών από νεκρούς, επεκτείνεται συνεχώς (...) "Θέλουμε οι νεκροί να αναπαυθούν εν ειρήνη, γνωρίζοντας ότι οι υποχρεώσεις τους έχουν καλυφθεί" εξηγεί ο Κόκλιν Γκίνσμπεργκ, στέλεχος εταιρείας συλλογής χρεών» (ο David Streitfeld στους "The New York Times" / ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ).

Σχόλιο: Άντε να δούμε τι άλλο θα σκεφτούν τα κοράκια του καπιταλισμού να μας πάρουν, μέχρι «να τα πάρει ο κόσμος στο κρανίο» και να σπρώξει την ιστορία στο επόμενο αναπόφευκτο βήμα της, και την κοινωνία στην απελευθέρωση απ΄ αυτή τη βαρβαρότητα που λέγεται καπιταλισμός.

Του Πάνου Μαραγκού στο ΕΘΝΟΣ

«πραγματικό «πόλεμο» που γίνεται τα βράδια στις παραλίες της περιοχής, με «λάφυρο» τις βάρκες των μεταναστών (…) Μαλώνουν μεταξύ τους για το ποιος θα πάρει τη βάρκα (...) μέσα στις βάρκες τους προσεγγίζουν τα φουσκωτά στα οποία επιβαίνουν οι μετανάστες και τους ρυμουλκούν μέχρι την ακτή ή ακόμη και τους ρίχνουν στη θάλασσα λίγα μέτρα πριν την ακτή για να προλάβουν να την πάρουν πριν από άλλους που παραφυλάνε εκεί (…) Οι λιμενικές αρχές έχουν ήδη κάνει τέσσερις συλλήψεις κατοίκων στο βόρειο τμήμα του νησιού, που κατηγορούνται ότι έκλεψαν βάρκες μεταναστών». (Της Πέλλης Γιακουμή απ΄ το ΕΜΠΡΟΣ)


Σχόλιο: Τώρα που το λέτε κάτι έχουμε ακούσει κι εμείς. Αλλά είχε κι άλλο ένα πρωταγωνιστή το έργο, όπως μας το είπαν. Το εμπόριο των εξωλέμβιων μηχανών ποιος το κάνει;



«Εκατό βουλευτές της Ν.Δ., ανάμεσα στους οποίους είναι και ο Γιάννης Γιαννέλλης, κατέθεσαν ερώτηση στη Βουλή με την οποία ζητούν τη στήριξη της κτηνοτροφίας και των κτηνοτρόφων της χώρας μας».(Η είδηση στο ΕΜΠΡΟΣ).

Σχόλιο: Ψηφίζουν πρώτα ότι τους λέει η ΕΕ κι η ΚΑΠ στην κατεύθυνση του ξεκληρίσματος της αγροτιάς κι ύστερα κλαίνε. «Κάψι μι Γιάνν κι βάλι μύξα να γιάν»… δηλαδή.


«Ξέσπασμα Γιαζιτζόγλου κατά υπουργείου αγροτικής ανάπτυξης (…) Kανένα ενδιαφέρον για τους αγρότες της Λέσβου (…) Θα πρέπει να βγάλουν την ταμπέλα που γράφει Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και να την αντικαταστήσουν με μια νέα που θα γράφει "Γραφείο κηδειών της αγροτιάς" (…) Η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί πλέον με όλα τα προβλήματα είναι άνευ προηγουμένου, ενώ το Υπουργείο δεν ενδιαφέρεται για τίποτα έχοντας εγκαταλείψει τον ελαιοπαραγωγό και τον κτηνοτρόφο στην τύχη του» (Ρεπορτάζ στα Αιολικά Νέα)

Σχόλιο: Ο πρόεδρος θυμήθηκε ότι είναι πρόεδρος. Και μέχρι τις εκλογές - σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες - αναμένεται να αγανακτήσει περισσότερο. Μέχρι και χαρακίρι, αυτοπυρπολισμό και τέτοια δηλαδή.

Από τη στήλη: "Από Τρίτη σε Τρίτη", Νέο Εμπρός

....

ΞΕΦΥΛΛΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΤΥΠΟ

«Το σχέδιο των Βρυξελλών, που επιγράφεται "Απολύστε περισσότερους για να κερδίσετε περισσότερα" (ελαστική ανεργία), έχει στόχο να απαλλάξει τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις από το δυσβάστακτο μισθολογικό κόστος που υπονομεύει τη θέση τους στον παγκόσμιο ανταγωνισμό. Στην εισηγητική έκθεση του σχεδίου αναφέρεται: "Κάθε επιχειρηματίας θα πρέπει να αναρωτηθεί. Έχω πράγματι ανάγκη όλους αυτούς τους εργαζόμενους; Δε θα μπορούσα να κάνω τη δουλειά μου με λιγότερους; Καθένας πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του. Επενδύουμε μαζικά σε αυτούς τους επιχειρηματίες για να ρίξουν τους μισθούς και να αποκτήσουν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα έναντι των Κινέζων. Αν δεν το κάνουν, δε θα έχουν πια καμιά δικαιολογία". Και η έκθεση καταλήγει με μια προτροπή για τη θέσπιση μιας σύγχρονης εργατικής νομοθεσίας που θα απαλλάσσει τις ευρωπαϊκές χώρες από τον μπολσεβίκικο βραχνά του συνδικαλισμού» (Τα αποσπάσματα από τη στήλη «Δρόμοι» του Ρούσου Βρανά στα ΝΕΑ).

Σχόλιο: Κυνική ομολογία Βρυξελλών. Και το σχόλιό μας δε σχετίζεται μ΄ όσα γράφει ο δημοσιογράφος. Όμως ώρες ώρες σκεφτόμαστε: άραγε πόσο αφελείς είναι όλοι αυτοί που φαντάζονται ότι μπορούν να αλλάξουν την Ε.Ε. και το χαρακτήρα της; Ή μήπως είναι ακόμα πιο αφελείς όσοι νομίζουν ότι αυτοί οι «αφελείς» είναι απλώς … «αφελείς»;

«Το προσκλητήριο που απηύθυναν οι σειρήνες στη μεσαία τάξη αποδείχτηκε κάλπικο. Κι όσοι είχαν πιστέψει πως μπορούσαν να πηδήξουν στην ίδια πισίνα με τις ανώτερες τάξεις, ανακάλυψαν ξαφνικά πως δεν είχε νερό. Μονάχα σε κρίσιμους καιρούς φαίνεται καθαρά πόσο η μεσαία τάξη είναι προσωρινή. Ένα διάλειμμα ανάμεσα στις δύο αιώνιες τάξεις». (Τα αποσπάσματα επίσης από τη στήλη «Δρόμοι» του Ρούσου Βρανά στα ΝΕΑ)

Σχόλιο: Και μετά κατρακυλάς πάλι στην εργατική τάξη, απ΄ την οποία ονειρεύτηκες να ξεφύγεις. Τόσο απλά είναι τα πράγματα.

«Άντρες της αντιτρομοκρατικής (...) δεν έκρυβαν την ανησυχία τους για τη "μελετημένη διατύπωση των θέσεων της οργάνωσης" αλλά και για τις αναφορές στον Δημήτρη Κουφοντίνα, τον οποίο χαρακτηρίζουν (σ.σ. οι άντρες της αντιτρομοκρατικής) ως "έναν από τους λίγους αυθεντικό επαναστάτη» (Το ρεπορτάζ στον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ).

Σχόλιο: Υπάρχει μια … αλληλοεκτίμηση. Πάντα είχαν καλές σχέσεις οι ασφαλίτες με τους «αυθεντικούς» τρομοκράτες. Αν δε μας πιστεύεται διαβάστε και παρακάτω.

«Οι μυστικές υπηρεσίες επέλεξαν έναν ή δύο (...) και εκβιάζοντάς τους (...) τους επέβαλαν να συνεχίσουν τη δράση τους με άλλο όνομα (...) για να ελέγξουν τον χώρο και να μπορέσουν να διαβρώσουν εύκολα οποιαδήποτε γνήσια οργάνωση εμφανίζονταν μελλοντικά» (ο Β. Τζωρτζάτος της 17 Νοέμβρη στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ)

Σχόλιο: Σιγά το πράγμα. Οι Ερυθρές Ταξιαρχίες είχαν σχέση με τη Μαφία και χρηματοδότηση απ΄ το Βατικανό.

«..για να μπορούν με μια βίαια ενέργεια να πετυχαίνουν έναν συγκεκριμένο πολιτικό σκοπό, να δημιουργούν τον επιδιωκόμενο πολιτικό σκοπό». (Απ΄ την ίδια συνέντευξη στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ)

Σχόλιο: Επιδιωκόμενο; Από ποιόν; Φυσικά από τις μυστικές υπηρεσίες κι απ΄ όποιον τις ελέγχει και τις καθοδηγεί. Κάτι τέτοια είπε ο Τζωρτζάτος στη συνέντευξή του και του την έπεσε στην προκήρυξή της η «Σέχτα Επαναστατών» (… της ΚΥΠ;).

«Πρόγραμμα ώριμων αλλαγών και μεταρρυθμίσεων προτείνουμε. Θα το προτείναμε αν πιστεύαμε ότι ο καπιταλισμός δε μεταρρυθμίζεται;» (Ο Γ. Δραγασάκης του ΣΥΝ / ΑΥΓΗ).

Σχόλιο: Έλα ντε; Να λοιπόν που συμφωνούμε απόλυτα: είστε σοσιαλδημοκράτες και επιδιώκετε την μεταρρύθμιση κι όχι την ανατροπή του καπιταλισμού!

«Ο ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει να αλλάξει η χώρα διακυβέρνηση, μέσα από μια λύση αριστεράς που είναι έξω από τις προτάσεις Προβόπουλου (...) τα παραπάνω τόνισε ο πρόεδρος του ΣΥΝ» (Η καταγραφή στην ΑΥΓΗ).

Σχόλιο: «Έξω» είπατε; Για διαβάστε και το παρακάτω …

«Τελικά η συναίνεση δεν κοστίζει ακριβά (...) η εντύπωσή μου ήταν πως η προσέγγιση του κεντρικού τραπεζίτη με την προσέγγιση του κόμματος της Αριστεράς είναι ριζικά διαφορετικές. Απεδείχθη πως δεν είναι ακριβώς έτσι (...) ο ΣΥΝ διεκδικεί να "υιοθετηθεί ένα μεσομακροχρόνιο πρόγραμμα οικονομίας και κοινωνικής ανάπτυξης, το οποίο θα ψηφίζεται από τη Βουλή" (...) υποστηρίζει ότι "μπορεί να υπάρξει μακροχρόνιος - μεσοχρόνιος δημοσιονομικός ορίζοντας με τη σύνταξη πολυετούς Προϋπολογισμού" (σελ. 226) σε άλλο σημείο του προγράμματός του ο ΣΥΝ παρατηρεί ευστόχως ότι "δεν υπάρχει αξιολόγηση της κοινωνικής αποτελεσματικότητας των δαπανών του προϋπολογισμού" και τάσσεται υπέρ της σύστασης μιας επιτροπής κοινωνικών φορέων η οποία "θα ελέγχει την εκτέλεση του προϋπολογισμού" (...) Τι γράφει για όλα αυτά στην έκθεσή του ο κύριος Προβόπουλος; Όχι πολύ διαφορετικά πράγματα. Για παράδειγμα (...) καταθέτει ιδέες όπως "η κατάρτιση πολυετών προϋπολογισμών, η καθιέρωση συστήματος αξιολόγησης των δημοσίων δαπανών" (...) "σύσταση ανεξάρτητης εξειδικευμένης υπηρεσίας η οποία θα παρακολουθεί την εκτέλεσή του" (...) όπως αντιλαμβάνεσθε επί του συγκεκριμένου υπάρχει πλήρης ταύτιση. Όταν λοιπόν ο Συνασπισμός θέλει να είναι σοβαρός και όταν ο κεντρικός τραπεζίτης πιάνει τα μηνύματα των πολιτών (...) το να ψάχνουμε ποιος "έσυρε" ποιον στην ιδεολογική γραμμή του είναι πολυτέλεια» (Ο Μ. Κοττάκης στον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ).

Σχόλιο: Ποιος «σέρνει» άραγε ποιον; Μήπως ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ τον Προβόπουλο; Ή μήπως «τα μεγάλα πνεύματα συναντώνται»;

«…έχει συσσωρευτεί στον Περισσό σκόνη (…) το ξεσκόνισμα των αγαλμάτων του Στάλιν…» (Ο Τσίπρας στην Ελευθεροτυπία).

Σχόλιο: Κάποια μέρα που στον Περισσό δε θα έχουμε δουλειές, θα σε φωνάξουμε να ξεσκονίσεις. Μην ξεχάσεις τα … φτερά.

"…οι επιχειρήσεις που εμπλέκονται στο κύκλωμα διακίνησης και εμπορίας ζωοτροφών υποχρεούνται να διαθέτουν πιστοποιητικό Haccp (…) σε ολόκληρη τη Λέσβο μόνο μια ιδιωτική επιχείρηση διαθέτει τέτοιο πιστοποιητικό, ενώ οι άλλες συνεχίζουν να λειτουργούν υπό την ανοχή των αρμοδίων (…) συνεχίζουν ακόμα να διακινούνται μείγματα ζωοτροφών που περιέχουν σε ένα ποσοστό τους προϊόντα που προέρχονται από καλλιέργειες μεταλλαγμένων, χωρίς ωστόσο να υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις για την ενημέρωση των κτηνοτρόφων (…) κτηνοτρόφοι που ήταν ενταγμένοι στο πρόγραμμα βιολογικής κτηνοτροφίας (…) εν αγνοία τους σίτιζαν τα κοπάδια τους με μεταλλαγμένα, πρακτικά ούτε το κρέας που παρήγαγαν αλλά ούτε και το γάλα ήταν βιολογικό (…) Το κέρδος επιβάλλει τη διακίνηση μεταλλαγμένων ζωοτροφών μετατρέποντας την κτηνοτροφία σε "δούρειο ίππο", μέσω του οποίου φτάνουν στο τραπέζι μας προϊόντα που προέρχονται από Γενετικά Τροποποιημένους Οργανισμούς χωρίς να είμαστε σε θέση να το γνωρίζουμε." (Του Στρατή Σαμιώτη απ΄ τα Αιολικά Νέα).

Σχόλιο: Καιρός είναι λοιπόν να γενικεύσουμε τη γνώμη μας για το νόμο του κέρδους και για όποιον τον στηρίζει. Καιρός να αποφασίσουμε αν είμαστε με τον άνθρωπο ή με την «αγορά». Να αποφασίσουμε ότι και τα δύο δε γίνεται. Ότι είναι θέμα ιδιοκτησίας.

"Από την τσέπη τους θα την πληρώσουν οι περισσότεροι κτηνοτρόφοι της Λέσβου (…) Υποχρεωτική απ' το 2010 η ηλεκτρονική σήμανση των αιγοπροβάτων (...) να πληρώσουν στο μέλλον την ηλεκτρονική σήμανση από την τσέπη τους (…) οι κτηνοτρόφοι, εν μέσω κρίσης και "παγωμένων" τιμών στο κρέας και στο γάλα, θα αναγκαστούν να "βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη". (Ρεπορτάζ απ΄ τα Αιολικά Νέα)

Σχόλιο: Ενώ αν ήταν για τις εταιρείες; Θα τις επιδοτούσαν και συγχρόνως θα τις άφηναν να δρουν ανεξέλεγκτες.

«Οι ισπανικοί κολοσσοί στο χώρο του λαδιού έχουν τον πλήρη έλεγχο της αγοράς του προϊόντος. Οι τιμολογιακές πολιτικές που χαράσσουν αυτοί, επιβάλλονται σε όλη τη λεκάνη της Μεσογείου (...) ήθελαν η τιμή παραγωγού να διαμορφωθεί κάτω από τα 2,00 ευρώ ανά κιλό για τον παραγωγό (…) Στη Λέσβο η τιμή ελαιόλαδου οξύτητας τρία δέκατα διαμορφώνεται στα 2,10 ευρώ το κιλό, ο άσσος στα 1,9 ευρώ και το δυάρι στα 1,7 ευρώ ανά κιλό (…) Η γενικότερη εικόνα για την τιμή του ελαιόλαδου είναι πολύ προβληματική, τη στιγμή που η μεγάλη παραγωγή δε συνοδεύεται από τιμές ανάλογες που θα κάλυπταν τα έξοδα των παραγωγών». (Ρεπορτάζ απ΄ το ΕΜΠΡΟΣ)

Σχόλιο: Τι λέγαμε για τις ζωοτροφές και τα πρόβατα; Τα ίδια και με το λάδι! Αλλά με τι καθόμαστε κι ασχολιόμαστε! Λεπτομέρειες. Τώρα που θα έρθουν οι Σκόρπιονς στη Μυτιλήνη θα λυθούν όλα τα προβλήματα ….

Από τη στήλη: "Από Τρίτη σε Τρίτη", Νέο Εμπρός

.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΜΜΕ

Ο ιστότοπος του Αγωνιστικού Μετώπου ανοιχτός στα προβλήματα των εργαζομένων στα ΜΜΕ.

Συνάδελφοι,
Το Αγωνιστικό Μέτωπο Εργαζομένων στα ΜΜΕ έχει τώρα φωνή και στο Διαδίκτυο. Η άμεση επικοινωνία πρόσωπο με πρόσωπο είναι και θα παραμείνει ο βασικός και ουσιαστικότερος τρόπος για την ανταλλαγή απόψεων μαζί σας, την οργάνωση της πάλης και την προώθηση των στόχων του Μετώπου. Υπάρχουν, όμως, πολλοί λόγοι για να αξιοποιήσουμε -και να αξιοποιήσετε- κι αυτό το μέσο επικοινωνίας.
Οι συνθήκες γκέτο και οι περιορισμοί στη συνδικαλιστική δράση που επιβάλλονται άμεσα ή έμμεσα από την εργοδοσία στα περισσότερα ΜΜΕ, η δυσκολία γρήγορης ενημέρωσης για τις πρωτοβουλίες του Μετώπου και τις έκτακτες δραστηριότητες του κινήματος με άλλα μέσα, είναι μερικοί από τους λόγους αυτούς.

Κάντε τις ιστοσελίδες του Αγωνιστικού Μετώπου Εργαζομένων στα ΜΜΕ χώρο προβολής των διεκδικήσεών σας ενάντια στο κεφάλαιο, που αφαιρεί από το λαό το δικαίωμά του στη δημοκρατική ενημέρωση και χρησιμοποιεί την ιδιοκτησία του στα ΜΜΕ για να θησαυρίζει, να τα αξιοποιεί ως πολιτικό μοχλό και να προωθεί κάθε λογής αντιδραστική άποψη επηρεάζοντας τη συνείδηση των εργαζομένων και του λαού γενικότερα.

Επικοινωνήστε μαζί μας, στείλτε μας πληροφορίες από τους τόπους δουλειάς, διεκδικήστε και παλέψτε μαζί μας, αξιοποιώντας και το Διαδίκτυο.
www.mediafront.gr

...

ΞΕΦΥΛΛΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΤΥΠΟ

Επιλογές από τη στήλη «Ξεφυλλίζοντας τον Τύπο. Από Τρίτη σε Τρίτη» εφημ. Νέο Εμπρός.

1. «…εξήγγειλε το νέο εργοστάσιο στη "Σαρακήνα", με μοναδικό στόχο να "κλείσει τα μάτια" των τοπικών παραγόντων (…) τα κέρδη της ΔΕΗ τα τελευταία χρόνια έχουν "καταρρεύσει", κάτι το οποίο επηρεάζει και τις επενδύσεις της, ιδιαίτερα μάλιστα όταν αυτές χαρακτηρίζονται "ασύμφορες" (όπως το νέο εργοστάσιο στη Λέσβο)» (Του Στρατή Σαμιώτη απ΄ τα Αιολικά Νέα).

Σχόλιο: «Να κλείσει τα μάτια»; «Ασύμφορη επένδυση»; Τι σου κάνει ο «νόμος του κέρδους» κι η «ελεύθερη αγορά»!!!

2. «…πάει να μπει "ταφόπλακα και στη Σαρακήνα" (…) δείχνει ότι κάποιοι δεν θέλουν να προχωρήσει η ανέγερση νέου εργοστασίου της ΔΕΗ στη συγκεκριμένη περιοχή (...) αποτελεί γκάφα (…) μόνο "προφάσεις εν αμαρτίαις" (…) έχει καλέσει τη ΔΕΗ να τεκμηριώσει τους λόγους που την οδήγησαν να προτείνει τη "Σαρακήνα" για νέο εργοστάσιο και όχι τη "Βαθρακιά" (…) για την οποία υπάρχει εκφρασμένη συναίνεση του Δήμου Καλλονής (…) (Του Στρατή Σαμιώτη απ΄ τα Αιολικά Νέα).

Σχόλιο: Δηλαδή πάλι επιβεβαιώνεται(ε) μετά από χρόνια αυτό που έλεγε το ΚΚΕ απ΄ την αρχή!!! Γιατί δεν το παίρνετε απόφαση πια;

3. «… Αλέκος Γιαζιτζόγλου, ετοιμάζοντας "συνεταιριστικό" αγροτοκτηνοτροφικό συλλαλητήριο για τη Λέσβο (…) θα στηριχθεί (…) στις προσωπικές επιρροές του Προέδρου της σε αγροτοκτηνοτρόφους της λεσβιακής υπαίθρου (…) «η κτηνοτροφία εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται σαν τον φτωχό συγγενή της αγροτικής μας παραγωγής. «Η απαξίωση των κτηνοτρόφων δεν πάει άλλο (…) Χωρίς κτηνοτρόφους δεν υπάρχει κτηνοτροφία. Χωρίς κτηνοτροφία και γεωργία δεν υπάρχει ζωντανή ύπαιθρος. Χωρίς ζωντανή ύπαιθρο δεν υπάρχει ΕΛΛΑΔΑ», μας είπε καταλήγοντας ο Πρόεδρος της Ένωσης» (Ρεπορτάζ απ΄ τα Αιολικά Νέα).

Σχόλιο: Χωρίς αγροτοπατέρες σίγουρα θα να ήταν καλύτερα. Άσε που μπορεί να είχε κατασκευαστεί και λειτουργήσει εδώ και χρόνια το συνεταιριστικό εργοστάσιο γάλακτος! Πριν γίνουν μάγκες οι «Ρόδοι» κι οι «Κολιοί».

4. «Έκρυψαν τις ανασφάλιστες σε ψυγεία - θαλάμους (...) ο επικεφαλής του κλιμακίου υπαλλήλων της Επιθεώρησης Εργασίας είπε ότι δεν αντιλήφθηκε πως είχαν κρυφτεί εργάτριες μέσα στα ψυγεία και επισήμανε ότι αν ο πρόεδρος του εργατικού κέντρου τους ενημέρωνε θα είχαν παρέμβει» (το ρεπορτάζ στα ΝΕΑ).

Σχόλιο: Υπάρχει ακόμα … Επιθεώρηση Εργασίας;

5. «Ανάπηρος απ’ το Πλωμάρι, δεν πρόλαβε εν ζωή να γίνει αποδέκτης του ειδικού επιδόματος παραπληγίας που χορηγεί το ΙΚΑ. Χρειάστηκε πρώτα η υπόθεσή του να απασχολήσει τη δικαιοσύνη, που απεφάνθη τελικά πως δικαιούται το επίδομα - παρά την ταχεία εξέταση της υπόθεσης - λίγες μέρες μετά το θάνατό του». (Της Μαρίνας Πολάτου απ΄ το ΕΜΠΡΟΣ).

Σχόλιο: Αν μπορούσαν θα ψήφιζαν ένα νόμο που να λέει ότι μόλις βγούμε στη σύνταξη ή μόλις αρρωστήσουμε πρέπει να πεθαίνουμε, για να μην επιβαρύνουμε τον προϋπολογισμό του κράτους (τους).

...

ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΜΦΥΛΙΟ ΣΤΗ ΛΕΣΒΟ

"Των εν ερημίαις και όρεσι..." (εκδόσεις "Εντός"). Σ' ερημιές και λεσβιακά βουνά ο μεγάλος αγώνας.

Μυθιστόρημα για τον Εμφύλιο στη Λέσβο το χαρακτηρίζει ο συγγραφέας του Μιχάλης Λιαρούτσος. Βιογραφείται ο αντάρτης Λευτέρης, Γραμματέας της ΕΠΟΝ, ο οποίος όταν απαγορεύτηκε η εφημερίδα «Ελεύθερη Λέσβος», την έβγαζε παράνομα σε πολύγραφο.

Στα 1947, ξένοι επικυρίαρχοι, τώρα Αγγλοι κι Αμερικάνοι κανόνιζαν την πορεία της χώρας μας. Αρχίζει αντάρτικος αγώνας. Σαράντα περίπου αντάρτες βρίσκονταν στα λεσβιακά βουνά, χωρισμένοι σε τρεις ομάδες. Αρκετοί, με τους Πασχαλιά και Καλαλέ, στα βουνά της Αγιάσου, κάμποσοι με τον Μπούρα στη βορειοδυτική περιοχή, λίγοι με τον Πιταούλη στο Μανταμάδο. Σιωπή και μυστικότητα σκεπάζανε την παρουσία και τις κινήσεις τους. Φροντίδα τους η ανασυγκρότησή τους, ύστερα από δραματικά γεγονότα.

Τραγικές στιγμές. Ο αντάρτης Αποστόλης πολεμά μόνος με χωροφύλακες στα Στραβολάγκαδα. Σώθηκαν οι σφαίρες του, οι χωροφύλακες τον πλησιάσανε. Ένας τράβηξε μαχαίρι και του 'κοψε το κεφάλι. Το πήρανε και το γυρίζανε στα χωριά να το δείχνουνε. Το θάψανε σ' ένα χωράφι στις Λάμπες. Το σώμα τ' αφήσανε άθαφτο! Οι σύντροφοί του ψιθυρίσανε το πένθιμο εμβατήριο: «Επέσατε θύματα, αδέλφια εσείς, σ' άνιση μάχη κι αγώνα...».

Ο Μήτσος σκοτώθηκε από ένα κλαράκι που μπλέχτηκε στη σκανδάλη του αυτόματου όπλου, που δεν το 'χε ασφαλισμένο. Οι αντάρτες φτιάξανε νεκροκρέβατο από ξύλα και κλαριά και κουβαλώντας τον στους ώμους ανεβήκανε στην κορφή, ανοίξανε λάκκο, είπε κάμποσα λόγια ο καπετάνιος, μερικοί ψάλανε το Πένθιμο Εμβατήριο και τον θάψανε.

Ο Λευτέρης βγαίνει στο βουνό
Όταν ο Λευτέρης έφτασε στο λαγκάδι ο καπετάνιος Πασχαλιάς του 'δειξε τις εγκαταστάσεις τους. Τρία αμπριά για τους άντρες, το μαγειρείο, αμπράκι γι' αποθήκη και αποχωρητήριο. Ολ' αυτά στη «χαλατσιά», φτιαγμένα μαστορικά, καμουφλαρισμένα, κάπου τον Οχτώβρη του 1947.

Με την περήφανη φωνή του ο Κυριάκος είπε:

«Τώρα Λευτέρη είμαστε καλά, επιτέλους συμμαζευτήκαμε. Ακόμα και διαλέξεις κάνουμε. Ο Κυπαρίσσης είναι ο διαφωτιστής μας. Διαβασμένο παιδί. Είναι κι ο Νάσος κι ο καπετάνιος μας. Πολλά μας μαθαίνουνε, κατατοπιζόμαστε. Έχουμε και ραδιόφωνο, σ' ένα μικρό αμπρί. Ο Παναγιώτης ο Χαβαράνης το δουλεύει. Θα πας κι εσύ μαζί του. Έτσι είπε ο καπετάνιος. Να 'χουμε καθημερινό δελτίο ειδήσεων.

Εσύ ξέρεις γράμματα, θα κρατάς σημειώσεις και θα μας τα λες. Ναι, τώρα είμαστε καλά, Λευτέρη. Έχουμε κι επιτυχίες αυτούς τους δυόμισι μήνες που είμαστε στ' αμπριά. Αφοπλίσαμε χωροφύλακες, ΜΑΥδες, μπήκαμε σε χωριά, Βασιλικά, Μπαλτζίκι. Κάθε τόσο κατεβαίνουμε στους αμαξόδρομους. Σταματούμε αυτοκίνητα, μιλούμε σε κόσμο. Πληθαίνουμε, όλο και καινούριοι αντάρτες έρχονται στις γραμμές μας. Από σαράντα, τώρα είμαστε εβδομήντα πέντε και βάλε. Δεν είναι λίγο. Βάρδα μονάχα από προδοσιά! Μόνο έτσι μπορεί να χάσουμε τούτο το στέκι. Να το υπερασπιστούμε για να το κρατήσουμε, δε γίνεται λόγος.

Ούτε άλλος τόπος προσφέρεται, ούτε έχουμε τα μέσα. Αν σε κάτι τούτο το μέρος αξίζει, δεν είναι γιατί έχουμε έναν τόπο οχυρό, αλλά γιατί είναι τόπος εντελώς αψηλάφητος. Από δω η "χαλακιά", αντίκρυ μια απότομη πλαγιά, στη σμίξη τους η αρχή τούτου του ρηχού και στενού λαγκαδιού. Ολόγυρα βράχια, πέτρες, γλίστρες, πουρνάρια, πυκνά πεύκα, ούτε ίχνος μονοπατιού ή γιδόστρατας. Πού να φανταστεί κανένας ότι εδώ κάτω έχουν εγκαταστάσεις οι αντάρτες! Κι αν ακόμα φανούν κάποια αποσπάσματα σε τούτα τα μέρη, δε θα κατεβούν χαμηλά. Θα περάσουν την πλαγιά ψηλότερα, θα ανιχνεύσουν, δε θα δουν τίποτα και θα τραβήξουν πέρα. Γι' αυτό είπα: Μόνο η προδοσία! "Η προδοσία"! Πρώτα το λύγισμα, η λιποψυχιά, ύστερα η λιποταξία! Τα επακόλουθα γνωστά».

«Πρέπει να επαγρυπνούμε, Κυριάκο», είπε ο Λευτέρης.

«Μα αυτό κάνουμε συνέχεια, Λευτέρη! Μπορείς όμως να ξέρεις την κάθε στιγμή, τι συμβαίνει στην ψυχή ενός ανθρώπου;».

Χαρακτηριστική, περιγραφική, κι αποκαλυπτική η αφήγηση αυτή του Πασχαλιά.

Κάποτε στο βουνό έρχεται και κάποια ευχάριστη είδηση: «Συναγωνιστές, ακούστε. Σχηματίστηκε σήμερα κυβέρνηση του Βουνού. Απ' το πρωί ο Δημοκρατικός Στρατός χτυπά την Κόνιτσα! Τόπε το ραδιόφωνο της Αθήνας!».

Βαθιά ανθρώπινες στιγμές
Μια ποιοτική κι ανθρώπινη σκηνή, ο φυλακισμένος μελλοθάνατος του αντιτορπιλικού «Μιαούλης» των φυλακών «Μουσταφά Μπάρακς» στην Αφρική. Έκανε τη χτένα του μαντολίνο κι έπαιζε σιγανοτραγουδώντας σκοπούς του νησιού του, για να ξεχνάνε τους πόνους του στομαχιού τους. Ή άλλους, πιο μελαγχολικούς «μην κλαις, γλυκιά Μαριώ, γρήγορα θα ξανάρθω!..».

Καταφεύγανε στο βουνό, για να ξεφύγουν από διώξεις και κυνηγητά. Ήταν ψυχικά προετοιμασμένοι για μάχες και πόλεμο. Τ' άλλα, την πείνα, τη δίψα, τις βροχές, την παγωνιά, τον ύπνο πάνω στο χώμα, κάτω απ' τ' αστέρια τ' ουρανού, τις συνεχείς, μετακινήσεις και πορείες, χωρίς την παραμικρή ξεκούραση, ούτε τα υποπτεύονταν.
Ακούνε ραδιόφωνο στο βουνό και αντί για τον εκφωνητή, κάτι το μαγευτικό μπαίνει στη θέση του. Ο λυγμός ενός βιολιού και το ζεστό τραγούδι μιας τραγουδίστριας, που σαγηνεύει: «Τα μάτια, τα δικά σου τα μάτια. Τα μάτια, που έχουν τόση γλύκα!». Αναστατώνονται οι αντάρτες: «Ασ' τοοο! Αυτούουου. Μην το βγάζεις». Αλλά η μαγεία χάνεται.

Σκληρός ο αγώνας του αντάρτικου. Λιποταξία σημαίνει ζημιά, καταστροφή, και κίνδυνο θανάτου. Ο λιποτάκτης, θέλει δε θέλει, περνά στην υπηρεσία του αντίπαλου, προδίνει, ακόμα παίρνει κι όπλο και κυνηγά τους χτεσινούς συντρόφους του. Έγινε και λιποταξία από κάποιον που πρόδωσε τ' αμπριά.
Μεγάλη υπόθεση το ψωμί. Πεινάνε λυσσασμένα. Γι' αυτό τρώνε ό,τι βρίσκουν, αναμμένο αλεύρι, πικρές ελιές, σαρδέλες παστές, που τις πιπιλίζουν, να μείνει η αρμύρα στο στόμα, ίσως και χορτάσουν. Λιώνανε στην πείνα, να τους τρώει η ψείρα να τρέχουνε σαν την άδικη κατάρα και να τους ντουφεκάνε συνέχεια. Πιπιλίζανε στο στόμα ένα άχυρο, να ξεγελάσουνε την πείνα τους. Ένα μισοσάπιο κρεμμύδι το μοιραστήκανε δύο.

Σκοτώσανε τον Γιώργο Σάμιο. Η δύστυχη μάνα του έφτασε ως εκεί που τον είχανε πεταμένο, να ζητήσει τ' άψυχο σώμα του, να το νεκροστολίσει και να το θάψει. Και βρήκε μπροστά της κανίβαλους. «Βουλγάρα, προδότρα, παλιοβρώμα, παλιομάνα τούτου του ληστή! Τολμάς κι έρχεσαι να τον δεις κιόλας!». Βάλανε τις φωνές και χίμηξαν πάνω της και τη δέρνανε.

Σε μάχη στα Στραβολάγκαδα πήραν ένα γουρούνι εξήντα οκάδες και δώσαν ένα λεβέντη με το ίδιο βάρος! «Ωραία ανταλλαγή», έλεγε με πληγωμένη την καρδιά ο Μπούρας. Ένα παλικάρι ο Φάνης Μουλάς, πρώτος τραυματίας του αντάρτικου. Στα «Ξενοτάφια», αρχές του '47. Η σφαίρα ακόμα βρισκόταν στο μπράτσο του. Κι ούτε ήταν να βγει. Ποιος θα την έβγαζε; Υστερα μόνη της η πληγή έγιανε, αφήνοντας σαν ενθύμιο της μάχης τη σφαίρα στο μπράτσο του.

Εκτελέσεις και παρανομία μαχητών
Ακατόρθωτη η ανθρώπινη επικοινωνία στο βουνό. Αντιμετωπίζανε συνέχεια το κρύο, την πείνα, την αγρύπνια, την κούραση, την αγωνία, το θάνατο! Οι άνθρωποι του μαρτυρίου, οι αντάρτες, δε βρέθηκαν να τριγυρίζουν στα βουνά από αποκοτιά ή επειδή τους άρεσε. Κάποιοι τους εξανάγκασαν σ' αυτό. Οι ξένοι πρώτα, Άγγλοι κι Αμερικάνοι, κι από κοντά οι ντόπιοι φίλοι τους, αντιδραστικοί, δοσίλογοι, ταγματασφαλίτες και βάλε. Ανάμεσά τους, πρώτος και καλύτερος, ο μεγάλος Αφέντης, που ήταν κι ο αρχηγός, που όλοι αυτόν άκουγαν και σ' όλους έδινε διαταγές και οδηγίες.

Τουφέκισαν εφτά λίγο έξω από την πόλη. Την Πρωτομαγιά πάει εκδρομή το γυμνάσιο θηλέων. Κάποιες μαθήτριες είπαν: «Εδώ πιο πέρα είναι θαμμένοι οι αντάρτες που τουφέκισαν». Τα κορίτσια άρχισαν να μαζεύουν λουλούδια, παπαρούνες και μαργαρίτες και να τα βάζουν πάνω στους νιόσκαφτους τάφους.
Ο Λευτέρης, ο πρωταγωνιστής στο βιβλίο, δηλαδή ο συγγραφέας του Μιχάλης Λιαρούτσος, σε μια μάχη τραυματίστηκε βαριά. Τον κατεβάσανε στην πλάτη τους δυο αντάρτες από το βουνό στην πόλη. Εκεί κρύφτηκε.

Στον "Επίλογο" ο συγγραφέας κάνει απολογισμό τι γίναν οι αντάρτες στη Λέσβο. Σκοτωθήκανε στο βουνό, πιαστήκανε, εκτελεστήκανε, προδοθήκανε καθώς ήτανε στην παρανομία κι επικηρυγμένοι για τ' αργύρια.

Το 1949 ο γέρο Κώστας Δελήρογλου κυκλώνεται και πριν σκοτωθεί φώναξε: «Ιγώ ρε πουτάνις έφαγα τα ψουμιά μ', δεν παραδίνουμι». Σκληρές αλλά και ποιητικές οι περιγραφές των αγωνιστών της Λέσβου από τον σύντροφό τους «Λευτέρη».
Αξέχαστη θα μείνει η μνήμη τους!

Το πολύ επιτυχημένο ξώφυλλο, μ' ένα ξερό τοπίο στο λεσβιακό Όλυμπο, φιλοτέχνησε ο φίλος, ξεχωριστός Λέσβιος ζωγράφος, Γιώργος Πέρρος.

πηγή: Ριζοσπάστης (επιμέλεια Β. ΠΛΑΤΑΝΟΣ)

.

ΔΣ ΛΕΣΒΟΥ

Αφιερωμένο στον αγώνα του ΔΣΕ Λέσβου, κυκλοφόρησε απ' την τοπική εφημερίδα «Νέο Εμπρός», με χορηγία του Μιχ. Λιαρούτσου, το βιβλίο των αγωνιστών Βασ. Καλογερά - Παναγ. Κουτσκούδη «Δημοκρατικός Στρατός Λέσβου».

Στις 28/10/1946 οι αντάρτικες ομάδες, που αρχικά ήταν προϊόν της αυτοπροστασίας και αντίδρασης των αγωνιστών ενάντια στην τρομοκρατία, πέρασαν στην καθοδήγηση του ΚΚΕ μετά τη 12η Ολομέλεια (25-27 του Ιούνη 1945).

Την ίδια μέρα δημιουργείται το Γενικό Αρχηγείο Ανταρτών, το οποίο με την αριθ. 19/27.12.1946 διαταγή ονομάζεται «Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας». Τμήμα του έγιναν οι τρεις ένοπλες ομάδες της Λέσβου. Μια στα Β.Δ. με καπετάνιο τον Μ. Καρακώστα, η άλλη στην Αγιάσσο με τον Α. Αγρίτη και η τρίτη στη Γέρα.

Έπρεπε να διαλέξουν:
«Ο ένας δρόμος ήταν να μείνουν και να συλληφθούν, οπότε τους περίμεναν το εκτελεστικό απόσπασμα ή στην καλύτερη περίπτωση οι πολύχρονες εξορίες και φυλακίσεις. Ό άλλος δρόμος ήταν ο δρόμος του αντάρτη (...). Ήταν ο μοναδικός δρόμος που ταίριαζε στην αξιοπρέπεια και παλικαριά τους, στη γενναιότητα της ψυχής τους. Δεν ήθελαν να πέσουν αμαχητί (...). Διάλεξαν τον τιμημένο δρόμο του αγώνα, της μάχης».

Το βιβλίο καταγράφει τις θυσίες του λεσβιακού λαού για να ζήσει λεύτερος στον τόπο του. Το μαρτυρολόγιο, οι τόποι μαρτυρίου και το πλούσιο φωτογραφικό υλικό επιβεβαιώνουν ότι «η εργασία αυτή, πέρα από μια συνοπτικά καταγραμμένη ιστορία του ΔΣΕ Λέσβου, αποτελεί και μαρτυρολόγιο όλων των Λεσβίων κομμουνιστών που θυσίασαν τη ζωή τους στο βωμό των δημοκρατικών ιδανικών, εντός και εκτός Λέσβου, κατά την εμφυλιοπολεμική περίοδο».

Οι νέοι άνθρωποι - υπογραμμίζεται προλογικά - πρέπει να μάθουν την ιστορία όπως πραγματικά είναι, χωρίς παραχαράξεις και φτιασιδώματα. Για να αντλήσουν τα αναγκαία διδάγματα και να μυηθούν στα δημοκρατικά ιδανικά, μετατρέποντας τις πανανθρώπινες αυτές ιδέες σε υλική δύναμη που θα τους ατσαλώσει στον αγώνα τους για ένα καλύτερο αύριο.
Η τραγικότερη σελίδα της νεότερης ιστορίας μας είναι η περίοδος του Εμφυλίου. Ενός αδελφοκτόνου πολέμου που επιβλήθηκε απροκάλυπτα από τους Εγγλέζους και τους Αμερικάνους ιμπεριαλιστές, που ποτέ δεν έπαψαν να αιματοκυλούν τους λαούς και να λεηλατούν τον πλούτο τους. Στον αγώνα αυτό, που ήταν συνέχεια του επικού αντιφασιστικού εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, λαμπρές σελίδες έγραψε με το αίμα του και ο αλύγιστος λεσβιακός λαός.

παρουσίαση του βιβλίου από τον "Ρ" στις 11/03/2004 (επιμέλεια Δ. ΣΕΡΒΟΣ)

Το ανωτέρω βιβλίο διατίθεται από εδώ

Υ.Γ. Ευχαριστούμε την Πασχ(π)αλίτσα για τα καλά της λόγια. Δεσμευόμαστε να επανέλθουμε με πιο πολλά στοιχεία για τον όμορφο Μανταμάδο...

....

MOSQUITO ANTI-VANDAL SYSTEM: ΤΟ ΙΚΑΝΟΤΕΡΟ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ

Ένας νέος τρόπος εφευρέθηκε για να διαλύει τις συγκεντρώσεις των νέων! Η συσκευή που παράγει ενοχλητικούς ήχους σε υψηλή συχνότητα και ενοχλεί όσους είναι κάτω των 25 ετών. Με τις ευλογίες της αγγλικής αστυνομίας το «Mosquito Anti-Vandal System» έχει τοποθετηθεί σε δημόσιους χώρους και διαλύει γρήγορα τις συγκεντρώσεις!

Δήμοι, αστυνομία, καταστηματάρχες, ιδιοκτήτες νυχτερινών κέντρων, εταιρείες μαζικών μεταφορών, όλοι θέλουν να διώξουν μερικούς νέους από διάφορα σημεία, έστω προληπτικά, για να αποφύγουν ταραχές. Είναι απλό στη σύλληψή του… Όταν τα παιδιά παίζουν κάτω από το σπίτι μας και μας ενοχλούν με τις φωνές τους, με αυτό το θαυματουργό κουτάκι τα διώχνουμε μια και καλή.

Τα τελευταία χρόνια αυτή η μικρή συσκευή με το όνομα “Mosquito Anti-Vandal System” κάνει θραύση στη Δυτική Ευρώπη, στις ΗΠΑ, στον Καναδά και στην Αυστραλία. Εκπέμπει ήχους παρόμοιους με αυτούς ενός κουνουπιού, οι οποίοι βραχυπρόθεσμα προκαλούν δυσφορία. Όμως, το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της είναι ότι εκπέμπει σε ιδιαίτερα υψηλή συχνότητα, που επηρεάζει νέους κάτω των 25 ετών, των οποίων το ακουστικό τύμπανο δεν έχει ακόμη «ωριμάσει»…
Όπως αναφέρει το Γερμανικό Ομοσπονδιακό Ινστιτούτο για την ασφάλεια στον χώρο εργασίας, η συγκεκριμένη συσκευή δεν είναι «απόλυτα» ασφαλής… Κάτι σαν τα κινητά δηλαδή…

Εφευρέτης είναι ο Howard Stapleton, ο οποίος μάλιστα πήρε και το βραβείο Ig Nobel for peace το 2006 γι΄ αυτήν του την εφεύρεση. Ένα βραβείο για όσους προάγουν την επιστήμη σε βαθμό που αρχικά σε κάνει να χαμογελάς και μετά να προβληματιστείς σοβαρά για τη χρησιμότητα της εφεύρεσης.
Το αστείο - αν μπορεί να το πει κανείς έτσι - είναι, όπως αναφέρουν οι σκανδαλοθηρικές εφημερίδες της Αγγλίας, ότι ο κύριος αυτός οδηγήθηκε στη συγκεκριμένη εφεύρεση προκειμένου να απομακρύνει από τον δρόμο του σπιτιού του τους διάφορους νέους που πολιορκούσαν ερωτικά την κόρη του…
Καμιά φορά η ιδιοφυΐα, όταν εξαπολυθεί χωρίς μέτρο, μπορεί να προκαλέσει καταστροφή…

Ομηρικές μάχες δίνονται σε διάφορες πόλεις της Αγγλίας για την τοποθέτηση ή όχι του συγκεκριμένου κουτιού σε δημόσιους χώρους. Κάτοικοι ωρύονται ότι στα πάρκα και στον περιβάλλοντα χώρο γίνονται καταστροφές, υπάρχει τρομερή φασαρία, γίνεται εμπόριο και χρήση ναρκωτικών, σεξουαλικές συνευρέσεις κτλ., κτλ.
Η αστυνομία βρήκε τη χαρά της στην Αγγλία. Πέρα από την «εξαιρετική» επένδυση σε κλειστά κυκλώματα παρακολούθησης, που προκάλεσε η εφαρμογή της Crime and Disorder Act του 1998, τώρα ζητά να τοποθετούνται αφειδώς τέτοια κουτιά σε όσους χώρους παρουσιάζεται νεανική παραβατικότητα, ισχυριζόμενη ότι όπου έχει τοποθετηθεί παρατηρείται μείωση των παραπόνων κατά 84%!
Άλλωστε, η εταιρεία στη διαφήμισή της περήφανα ισχυρίζεται ότι το «κουτί» αποτελεί το ικανότερο εργαλείο για την αντιμετώπιση της αντικοινωνικής συμπεριφοράς των νέων…

Οι αντίπαλοι του «Κουτιού Αντι-Νέων» αρχίζουν να συγκεντρώνονται: στη Βρετανία ο οργανισμός Liberty για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ευρωβουλευτές, το Ευρωπαϊκό Φόρουμ Νεολαίας, ο Επίτροπος Παιδείας κ.α.
Από την άλλη πλευρά, στους υπερασπιστές η υπουργός Εσωτερικών της Βρετανίας, Τζάκι Σμιθ, δηλώνει κυνικά: «Θα υποστηρίζουμε πάντα αυτούς που σέβονται τον νόμο, κόντρα στις συμμορίες των αλητών. Ο Sir Albert Aynsley-Green, Επίτροπος για τα Παιδιά στην Αγγλία, δηλώνει με πάθος ότι το Mosquito δεν κάνει διακρίσεις, έχοντας επίδραση ακόμα και στα μωρά, ενώ η κυβέρνηση της χώρας απαντά στη μεγάλη εκστρατεία της οργάνωσης «Buzz off» ότι δεν πρόκειται να κάνει τίποτε για να το απαγορεύσει.
Οι «δαίμονες», που έχουν τη μορφή νέων ηλικίας κάτω των 25, μπορούν να αντιμετωπιστούν με μόλις 900 ευρώ! Και έχουν πωληθεί ήδη 4.000 από αυτά τα «θαυματουργά» κουτάκια…

Όμως εκεί που ήταν λογικό η διαμάχη να πάρει διαστάσεις, ήταν στην πρόμαχο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Γαλλία, όπου είχαμε και την πρώτη δικαστική απόφαση. Προφανώς με διάθεση… διαστροφής οι Γάλλοι ονόμασαν το κουτί αυτό… Μπετόβεν. Ένας κύριος στην πόλη Pleneuf Val-Andre, που δεν μπορούσε να «ακούει» τους νέους, τους επέβαλε να ακούν εκείνοι έναν «ειδικό» Μπετόβεν.

Τα παιδιά, περνώντας έξω από το σπίτι του, έκλειναν τα αυτιά τους ενοχλημένα και σίγουρα δεν στέκονταν στη γωνία «του» για να μιλήσουν και να αστειευτούν… «Δεν μπορούσα ούτε να χτυπήσω την πόρτα του τρελού γέρου» δήλωσε ένας από τους νέους της περιοχής… Το φαινόμενο το διαπίστωσαν θαμώνες σε διπλανή καφετέρια, όπου παρατήρησαν ότι τα παιδιά που περνούσαν έξω από το συγκεκριμένο σπίτι έκλειναν ενοχλημένα τα αυτιά τους, χωρίς να ακούγεται κάποιος θόρυβος. Η μήνυση ήταν αναμενόμενη και το δικαστήριο του Saint-Brieuc διέταξε την απομάκρυνση του «Μπετόβεν», επιβάλλοντας πρόστιμο για κάθε μέρα καθυστέρησης εφαρμογής της απόφασής του.

Όμως, η γαλλική δικαιοσύνη δεν τοποθετήθηκε στην ουσία του ζητήματος, αν δηλαδή είναι ηθικό ή επικίνδυνο το συγκεκριμένο μηχάνημα, απλώς το αντιμετώπισε ως ένα πρόβλημα διαφορετικού τύπου «ηχορρύπανσης»… Η Δικαιοσύνη όταν θέλει να «απονεμηθεί» συγγενεύει με τη διπλωματία, πόσο μάλλον η γαλλική…
Κατά τη διάρκεια της δίκης η υπουργός Υγείας της Γαλλίας, Ροζλίν Μπασλό, δήλωσε ότι θα ήθελε να απαγορευτεί, έχει όμως να αντιμετωπίσει την μήνιν των συντηρητικών πολιτών και ιδιαίτερα των ηλικιωμένων, που επέλεξαν τον Νικολά Σαρκοζί και έχουν την αίσθηση ότι η Αστυνομία έχει αποτύχει να αντιμετωπίσει τους racailles, τα κατακάθια της νεολαίας, αυτού που δεν τους αφήνουν να ζήσουν ήσυχα…
Πάντως οι νέοι που έδωσαν δυναμικό παρόν στη δίκη δήλωσαν χαρακτηριστικά ότι το «κουτί κατά της νεότητας» θα έχει την τύχη των οπαδών του, είναι δηλαδή κοντά στην απόσυρση… Ό,τι και να μηχανευτούν, η νέα γενιά έρχεται.

Αν αυτή η είδηση σας φαίνεται εξωπραγματική, ίσως θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι στη Γαλλία μετά τις ταραχές του 2005, ο τότε υπουργός Εσωτερικών και νυν πρόεδρος Σαρκοζί, εισήγαγε νόμο που απαγορεύει τη συγκέντρωση άνω των τεσσάρων νέων στις εισόδους και στα κλιμακοστάσια των πολυκατοικιών… Τρέχει κάπου το μυαλό σας, σας θυμίζει κάτι αυτό;…

Ασφαλώς η συγκεκριμένη εφεύρεση στερείται ηθικής και φυσικά παραβιάζει τα δικαιώματα των νέων και σειρά από διατάξεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όσοι δεν το βλέπουν απλώς έχουν μείνει αιώνες πίσω και πιθανόν να είναι νοσταλγοί νεκρών εποχών. Η όλη ιστορία δημιουργεί την εντύπωση ότι και μόνο με την ιδιότητα του νέου… αποκτάς αντικοινωνική συμπεριφορά.
Μη μου πείτε όμως ότι δεν βλέπετε την εικόνα στο μυαλό σας τον υπουργό Παιδείας, μετά το Συμβούλιο Υπουργών Νεολαίας, να ψιθυρίζει στο αυτί του Πρωθυπουργού τη λύση για την αντιμετώπιση των φοιτητικών κινητοποιήσεων…
Η κυβέρνηση λογικά θα επενδύσει στην εξέλιξη του «κουτιού», για να βρει τις εκδόσεις που θα λύσουν όλα τα προβλήματά της, των «αντισυνδικαλιστών» για τον Γ. Αλογοσκούφη, «αντισυνταξιούχων» για τη Φ. Πετραλιά και τόσα άλλα «αντί»… Ίσως δυσκολευτούν να βρουν τα γενετικά χαρακτηριστικά των υπαλλήλων της Ολυμπιακής, αλλά οι Έλληνες φημιζόμαστε για τις «πατέντες» μας…

Πάντως πριν απαγορευτεί στην Ελλάδα το κουτί, ελπίζω να μπορέσω να αγοράσω ένα «αντι-ηλιθίων» και να καταφέρω να διώξω απ΄ την πολυκατοικία που μένω την κυρία που την ενοχλούν τα καναρινάκια μου.

Του Σταύρου Καράμπελα, περιοδικό NEMECIS, Νοέμβριος 2008

Πηγές:
http://www.compoundsecurity.co.uk/teenage_control_products.html
http://fr.wikipedia.org/wiki/Mosquito_(appareil)
http://en.wikipedia.org/wiki/The_Mosquito
http://www.abcfireandsecurity.co.uk/mosquito.htm
http://www.4ni.co.uk/tradesmandirectory/20824x784XII/mosquito-ni-belfast.htm
http://mosquitonortheast.com/index.php?main_page=product_info&products_id=1
..

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 2009

Κυκλοφόρησε το ημερολόγιο για το 2009, της Νομαρχιακής Επιτροπής Λέσβου του ΚΚΕ, αφιερωμένο στα 90 χρόνια του Κόμματος και στο κομμουνιστικό κίνημα στο νησί μας.

Διατίθεται από τα γραφεία της ΝΕ Λέσβου - Αρχιπελάγους 21 (Πλατεία Σαπφούς).

..

Ο ΜΑΡΞ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΠΙΣΚΟΤΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΑΧΑΙΝΕΙ

Το περιεχόμενο της άθλιο ονομάζεται «μέτρα σωτηρίας» της κυρίαρχης αστικής τάξης και περιλαμβάνει ανθρωποθυσίες, ανθρωποφαγίες και ηθική σαν κι αυτή που θα σας συγκλονίσει στο παρόν τεύχος όταν θα διαβάσετε την εμπειρία του αποστρατευθέντος αεροπόρου Αντώνη Φορλίδα ο οποίος υπηρέτησε στην πολυεθνική δύναμη του Αφγανιστάν με ασπίδα 55 παιδιά!... Το δικό του ουρλιαχτό δεν θα σκίσει τους αιθέρες της μιντιοκρατίας όπως συμβαίνει με τις ατέρμονες ψυχαναλύσεις για το στρες των χρηματιστών, επενδυτών και μεγαλομετόχων απανταχού της γης.

Η πραγματική οικονομία όταν πλήττεται χτυπά κατάκαρδα ως φτώχεια τους πραγματικούς ανθρώπους και τότε η σκανδάλη τραβιέται αλλά ποτέ στον κρόταφο αυτού που δεν έχει τίποτ' αλλο να χάσει απ' τα δεσμά της φτώχειας του.

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές πολλοί θα φωνάζουν ότι ο κόσμος άλλαξε επειδή κάποιος, άσπρος ή μαύρος αδιάφορο, κέρδισε πριν κυκλοφορήσουμε εμείς τις αμερικάνικες εκλογές.

Ωσαύτως στη χώρα της Φιλοκαλίας ήτοι την Ελλάδα, οι εξεταστικές και άλλες επιτροπές θα' χουν πάρει το δρόμο τους ως συνήθως συμβαίνει για να καταλήξουν σε αδιέξοδο με το αζημίωτο.

Θα διαβάσετε πως οι Γάλλοι πολίτες φακελώνονται και πώς τα πολυσυζητημένα Ζωνιανά παραμένουν Ζωντανά ένα χρόνο μετά, παρά το ναυάγιο της οικονομίας και την εμμονή των ψαριών να ζητάνε τη Βισθονίδα για την πάρτη τους.

Πλούσια προσπάθεια για φτωχούς αναγνώστες στη χώρα «του αρπάζειν και του ρημάζειν» όπου «πρέπει να φέρεσαι ως λέτσος που ντύνεται στο Παρίσι».

Πιστοί στο δόγμα ότι η εποχή μας δεν προσφέρεται με τόσα μηνύματα ως άλλοθι για το δεν είδα, δεν άκουσα, δεν ξέρω» σας ευχόμαστε καλή ανάγνωση με τον ίδιο σαρκασμό για την πραγματικότητα που επιφύλαξε ο Ούγκο Τσάβες στο Μπους αποκαλώντας τον σύντροφο.

Ο...νεαρός του εξωφύλλου μόλις το άκουσε τυπώθηκε ως τον βλέπετε!

Για όσους μεγάλωσαν και επιβιώνουν προσπαθώντας να μη μάθουν το γραμμένο «Κεφάλαιο» μια συμβουλή: ο Μαρξ δεν είναι μπισκότο και δεν παχαίνει!!

της Λιάνας Κανέλλη, nemecis

..

ΣΚΟΥΦΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, 25/01/1925 - 12/08/2006

...
Εισαγωγή:

Στα πλαίσια του αφιερώματος που πραγματοποιούμε για τον Δημοκρατικό Στρατό Λέσβου (ΔΣ Λέσβου), αποφασίσαμε να παρουσιάσουμε μερικές από τις πτυχές της ζωής και της δράσης του Γιώργου Σκούφου.
Θέλοντας σαφώς να προϊδεάσουμε τους αναγνώστες αυτού του blog, φίλους και μη, σας αναφέρουμε ότι ο Γιώργος Σκούφος μαζί με τον Κώστα Αχλιόπιτα ήταν οι τελευταίοι αντάρτες που κατέβηκαν απ΄ το βουνό στις 9 Νοεμβρίου 1955…

Ο μόνος που δεν νικιέται, ακόμη, είναι ο χρόνος και έτσι, δυστυχώς, στις 12 Αυγούστου 2006 ο Γιώργος Σκούφος φτερούγισε μακριά μας. Άφησε όμως σε όλους εμάς παρακαταθήκη τους αγώνες του, το υπόδειγμα του ακατάβλητου μαχητή, του αμετανόητου οραματιστή της σοσιαλιστικής κοινωνίας, του ακλόνητου κομμουνιστή. Όσα και να γράψουμε όσα και αν πούμε, πάλι λίγα θα είναι…

Βοηθός μας σε αυτή τη παρουσίαση, την οποία λόγω του όγκου της θα αναρτήσουμε σε τρία μέρη, θα είναι το βιβλίο «Σελίδες του Αγώνα» - έκδοση της εφημερίδας Νέο Εμπρός, Μυτιλήνη 2007 -, το οποίο περιέχει μαρτυρίες και άρθρα του ίδιου και εκδόθηκε μετά το θάνατό του με την επιμέλεια των Βασίλη Γρ. Καλογερά και Παναγιώτη Μιχ. Κουτσκουδή.

Καλή μας ανάγνωση…

Γ. Αθ. Σκούφος - Μέρος Α΄, 25/01/1925 - Go Back (1944):

Ο Γιώργος Αθανασίου Σκούφος υπήρξε γέννημα θρέμμα της ηρωικής εποχής του. Από παιδί στην Εθνική Αντίσταση, μπροστάρης στην αντιμετώπιση του τρομοκρατικού οργίου που ξέσπασε στη Μυτιλήνη, μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας, αντάρτης κατά την περίοδο του εμφυλίου στη Λέσβο, γνώρισε τις ατελείωτες πορείες στα ρουμάνια και στα τσαμλίκια, αντιμετώπισε τους μεγαλύτερους εχθρούς - την πείνα, την κακοκαιρία και τις αρρώστιες -, πήρε μέρος σε μεγάλες και σε μικρές μάχες, σε μπλόκα αυτοκινητοπομπών, σε εισόδους σε χωριά, έδρασε παράνομος στη Μυτιλήνη, κοιμήθηκε σε ταβάνια μαζί με ποντίκια και σκορπιούς, για να γλιτώσει από τα μπλόκα της Ασφάλειας…
Κι ύστερα από δέκα χρόνια στο βουνό και στην παρανομία και έξι ολόκληρα χρόνια μετά την πτώση του Γράμμου και του Βίτσι και την επίσημη λήξη του εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα, κατέβηκε από τα φαράγγια και τα δασέλια αγέρωχος, ανίκητος, αμνηστευμένος.
Κι από τότε μέχρι τη στερνή του ανασαιμιά δεν υπέστειλε ποτέ το λάβαρο του ταξικού αγώνα, κερδίζοντας πανάξια την αναγνώριση και την καταξίωση από ομοϊδεάτες του και μη.

Γεννήθηκε στη Λαγκάδα (Ζωοδόχο Πηγή) στις 25 Ιανουαρίου 1925. Ο πατέρας του ήταν ο κατ΄ επανάληψη τιμημένος επ΄ ανδραγαθία (στους Βαλκανικούς Πολέμους και στη Μικρασιατική Καταστροφή) έφεδρος λοχαγός πεζικού και μετέπειτα ΕΛΑΣίτης λοχαγός Θανάσης Σκούφος.
Ο Γ. Σκούφος έβγαλε τις έξι πρώτες τάξεις στο Α΄ Δημοτικό Σχολείο Μυτιλήνης, καθώς και το Γυμνάσιο που τότε ήταν το μοναδικό της πόλης. Τελείωσε το Γυμνάσιο το 1943.
Ζωηρή του ανάμνηση από την τελευταία κατοχική χρονιά ήταν η μεγάλη συγκέντρωση διαμαρτυρίας και πορεία όλου σχεδόν του σχολείου του στη Νομαρχία Λέσβου, το κτίριο της οποίας ήταν τότε εκεί που είναι σήμερα ο ΟΤΕ.
Σαν επιτροπή, μαζί με άλλους 4-5 συμμαθητές του, απαίτησαν από το νομάρχη να τους χορηγήσει συσσίτιο, γιατί απ΄ τη πείνα δεν μπορούσαν να συνεχίσουν τα μαθήματα. Το αποτέλεσμα ήταν να τους συλλάβουν (ο μοίραρχος Ξανθάκης) και να τους κλείσουν στο κρατητήριο με την απειλή να τους παραδώσουν στους Γερμανούς. Τους γλίτωσε όμως ο καθηγητής τους Παναγιώτης Σαμαράς.

Την ίδια χρονιά που τελείωσε το Γυμνάσιο (1943) αποφάσισε να φύγει στη Μέση Ανατολή. Τότε αυτό θεωρούνταν παλικαριά και εθνική πράξη. Ο πατέρας του όμως, που ήταν από καιρό οργανωμένος στο ΕΑΜ, τον απέτρεψε, λέγοντάς του ότι και στο νησί υπήρχαν αντιστασιακές οργανώσεις από τις τάξεις των οποίων μπορούσε να παλέψει και να αγωνιστεί για το διώξιμο των κατακτητών και την απελευθέρωση του νησιού και της πατρίδας.
Έτσι, το 1943, οργανώθηκε στην ΕΠΟΝ και ένα μήνα αργότερα έγινε μέλος του ΚΚΕ.
Κέντρο της δικής του ομάδας ήταν ο Φιλοτεχνικός Όμιλος Μυτιλήνης (Φ.Ο.Μ.), που πίσω απ΄ τις καλλιτεχνικές του εκδηλώσεις κάλυπτε όλες τις αντιστασιακές τους δραστηριότητες. Πρόεδρος του Φ.Ο.Μ. εκείνη την περίοδο ήταν ο Πάνος Βελόνης, παλιός κομμουνιστής που υπηρέτησε και τον ερασιτεχνικό αθλητισμό ως προπονητής ομάδων. Το σωματείο αυτό, εξαιτίας της προοδευτικής του δράσης, ήταν το πρώτο που διέλυσαν οι μεταδεκεμβριανές κυβερνήσεις.

Οργανώθηκε αρχικά σε μια τριάδα και αργότερα έγινε υπεύθυνος της τριάδας Λαγκάδας. Στόχος τους ήταν η παρακολούθηση των συνεργατών των Γερμανών, η καθημερινή διάδοση του δελτίου ειδήσεων του Λονδίνου και της Μόσχας, το μοίρασμα προκηρύξεων κλπ.

Ο ίδιος αφηγείται:
«Είχα προσωπική εντολή να παρακολουθώ ένα απόσπασμα γερμανικό το οποίο κάθε βράδυ γύρω στις δέκα ανάβαινε στο Κρυονέρι που λέμε, έξω από τη Λαγκάδα ένα νερό, στις φυλακές από κάτω, και στήνανε ενέδρα. Κι έπρεπε να τους παρακολουθώ μη τυχόν πλησίαζαν Έλληνες εκεί τα βράδια και ποιοι».

Πριν ακόμα από την απελευθέρωση πολλοί αντιστασιακοί έκρυβαν όπλα κυρίως στα βουνά, διαβλέποντας ότι ντόπια και ξένη αντίδραση δε θα άφηναν το λαό να χαρεί τη μεγάλη του νίκη και να χτίσει τη Λαϊκοδημοκρατική Ελλάδα.

«Λίγες μέρες πριν να φύγουν οι Γερμανοί πήγαμε και κρύψαμε όπλα, με τον πατέρα μου. Τα είχαμε στο πάτωμα ή στο ταβάνι, δε θυμάμαι, και μου λέει ο πατέρας μου, «Τα πράγματα είναι σκούρα, Γιώργο», και τα πήραμε και ακολουθώντας την κοίτη του ποταμού της Λαγκάδας, τη σημερινή οδό Αεροπόρου Γιαναρέλλη, πήγαμε στο τσιφλίκι του Κουρτζή, στη θέση «Αΐ Νικόλας», αντίκρυ από την Παγανή, όπου υπήρχε μια σπηλιά που την ξέραμε και μπήκαμε μέσα με ένα φαναράκι κι έκρυψα τα όπλα».

Όταν έφυγαν οι Γερμανοί από τη Λέσβο, κατατάχτηκε στην Εθνική Πολιτοφυλακή με το βαθμό του λοχία και υπηρέτησε ως γραμματέας του Ανώτερου Διοικητή Νήσων Αιγαίου Σοφοκλή Βουρνάζου, παλιού βενιζελικού αξιωματικού, φίλου του πατέρα του.
Χαρακτηριστική είναι η εξιστόρηση του για τα γεγονότα που προηγήθηκαν του ιστορικού Go Back:
«Διοικητής ήταν ο Κώστας Γάκας, συμβολαιογράφος από τη Γέρα, και υπασπιστής Ανωτέρας Διοικήσεως ο δάσκαλος Πάτροκλος Ταλέλης από τα Μυστεγνά. Την παραμονή των Χριστουγέννων του 1944, που ήρθε η αρμάδα των Μαύρων (σ.σ. Εγγλέζοι), ήμουν υπαξιωματικός νυχτερινής υπηρεσίας στο Μέγαρο της Διοίκησης. Χτύπησε το τηλέφωνο, ήταν ο επιλοχίας Παφλιωτέλης από τη Θερμή και μου λέει: «Σύντροφε Γιώργο αυτή τη στιγμή έξω από το λιμάνι βλέπω πολλά φώτα, έχουν φτάσει πολλά πλοία».
Αμέσως τρέχω απάνω στο κτίριο Διοικήσεως, όπου μένανε καμιά δεκαριά πολιτοφύλακες. Ένας από αυτούς ήταν ο Αντώνης Κουταλέλης από την Αγιάσο, μικρός στην ηλικία, που τον είχε ο Βουρνάζος ως αγγελιοφόρο - ταχυδρόμο. Τον έστειλα να ειδοποιήσει τον Διοικητή.
Ο Βουρνάζος στο μεταξύ είχε δει τα καράβια με τα κιάλια του από το μπαλκόνι του σπιτιού του και είχε πάρει το δρόμο και κατέβαινε. Μόλις ήρθε στη Διοίκηση, του λέω τα καθέκαστα κι αυτός μου είπε ότι πρόκειται για απόπειρα ανοιχτής επέμβασης ξένων στρατευμάτων και με διέταξε να ειδοποιήσω αμέσως τον Ευλαμπίου, διοικητή του ΕΛΑΣ, και το Γώγο (σ.σ. γραμματέας της περιοχής Αιγαίου του ΚΚΕ). Κι έτσι ξεκίνησε η μεγαλειώδης κινητοποίηση του λεσβιακού λαού, το θρυλικό Go Back».

Μετά τη διάλυση του θεσμού της Λαϊκής Πολιτοφυλακής, που πρόσφερε πολλά μέσα στους λίγους μήνες της κυριαρχίας της Εθνικής ΕΑΜικής Αντίστασης στη Λέσβο, ο Γιώργος Σκούφος ανέλαβε πρώτος Γραμματέας της ΚΟΒ Λαγκάδας του ΚΚΕ.

συνεχίζεται: Γ. Σκούφος Μέρος Β΄

..

ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΣ ΟΔΗΓΟΣ ΑΓΙΑΣΟΥ

Τουριστικός Οδηγός - Tourist Guide Ιούνιος 2008
Συγχρηματοδότηση: Δημόσια Δαπάνη και Πόροι Δήμου Αγιάσου
Επιμέλεια: Παναγιώτης Κουτσκουδής, Τάκης Βαλάκος
Κείμενα: Παναγιώτης Σκορδάς, Παναγιώτης Κουτσκουδής
Φωτογραφίες: Κυριάκος Συκάς, Γιάννης Καρατζάς, Στρατής Τσουλέλλης, Μιχάλης Κορομηλάς, Μάκης Αξιώτης, Στρατής Φραντζέσκος, Αναγνωστήριο Αγιάσου
Μετάφραση: Hanna Gaganis


γράφει η Ανθούλα Δανιήλ*




Ο τουριστικός οδηγός «Αγιάσος - Agiassos» είναι προφανές ότι είναι δίγλωσσος και επιπλέον είναι πολύχρωμος, εικαστικός και καλλιτεχνικός. Πρόκειται για μια πολυτελή έκδοση, σε πολύ ωραίο χαρτί και με φωτεινές και εξιδανικευτικές φωτογραφίες.
Τον προλογίζει θερμά ο δήμαρχος της Αγιάσου, Χρύσανθος Χριστόφα Χατζηπαναγιώτης, ο οποίος ανοίγει την επικοινωνία με τις πληροφορίες που δίνει για τον τόπο και τη διάθεση του αναγνώστη με την καλλιτεχνική γραμματοσειρά.

Έτσι από την πρώτη κιόλας επαφή με την «Αγιάσο» ο αναγνώστης κερδίζεται και αιχμαλωτίζεται. Φυλλομετρώντας, διαβάζοντας και βλέποντας, ανακαλύπτουμε τη δομή του Οδηγού.
Η πρώτη ενότητα είναι αφιερωμένη στην αρχιτεκτονική και τις εκκλησίες του χωριού. Οι εκκλησίες εξετάζονται, η κάθε μία λεπτομερώς και, φυσικά, συνοδεύονται με την κατάλληλη φωτογραφία.
Η ιστορία του τόπου αρχίζει από τα αρχαία χρόνια, βεβαίως, αλλά πολύ συνοπτικά, ενώ γίνεται αναλυτική στη συνέχεια, όταν αναφέρεται στα βυζαντινά, πράγμα φυσικό, αφού θα πρέπει να ερμηνευτεί π.χ. το όνομα του χωριού (Αγιάσος < Αγία-Σιών) και να δοθούν άλλες πληροφορίες σημαντικές για τη φυσιογνωμία του τόπου. Η Αγιάσος είναι χτισμένη σε μια πλαγιά του βουνού Όλυμπος. Το τοπίο της θυμίζει χωνί, εφόσον όλες οι υψομετρικές καμπύλες συγκλίνουν προς την κορυφή, πράγμα που υπαγορεύει τη ρυμοτομία της, αλλά και τη μορφή των σπιτιών. Θαυμαστή είναι η παραδοσιακή αρχιτεκτονική της και τα υπέροχα καλντερίμια της. Μια άλλη ενδιαφέρουσα ενότητα είναι αφορώσα το Περιβάλλον και τις Πεζοπορικές Διαδρομές.
Η εξοχή της Αγιάσου ανήκει στα τοπία ιδιαίτερου Φυσικού Κάλλους για το τοπίο της, τα νερά της, τα γεωλογικά στοιχεία της, τις ανθρώπινες κατασκευές της, την υπέροχη θέα της προς τον κόλπο της Γέρας, την οργιώδη βλάστηση, τη σπάνια ορχιδέα, το βότανο του Προφήτη Ηλία, το δάσος της καστανιάς και της πεύκης.
Ο Οδηγός παραθέτει κατάλογο των πεζοπορικών διαδρομών.

Μια άλλη ενότητα είναι αφιερωμένη στα Πανηγύρια και τις Γιορτές και φυσικά όλοι γνωρίζουν τη σκωπτική διάθεση των κατοίκων. Διασημότερο όλων είναι το Καρναβάλι που έχει την καταγωγή του στις αρχαίες βακχικές γιορτές. Κι ακόμα σημαντικές είναι οι Γιορτές του Κάστανου και του Κερασιού, συνδεδεμένες με την αγροτική παραγωγή, όπως είναι φυσικό.

Ιδιαίτερα σημαντική είναι στην Αγιάσο η Κεραμική και η Ξυλογλυπτική.
Πανέμορφα αντικείμενα, χρηστικά και διακοσμητικά, από πηλό και ξύλο, περίτεχνα διακοσμημένα, κρέμονται στους τοίχους των σπιτιών, μπαίνουν στο τραπέζι ή στον μπουφέ και συχνά είναι γεμάτα από τα εκλεκτά εδέσματα που παράγει ο τόπος.
Γιατί πρέπει, οπωσδήποτε, να μνημονευτούν οι ποικίλοι και ωραίοι μεζέδες, τα παξιμάδια, τα τυριά, τα «γιαπράτσια», οι «φούντες», τα «πτάρια» και πολλά προϊόντα που βρίσκει ο επισκέπτης στα καταστήματα.
Δε θα έπρεπε να παραλείψουμε τα όμορφα υφαντά και μεταξωτά, δείγματα μιας γνήσιας λαϊκής τέχνης, που μεταδίδεται από γενιά σε γενιά. Τέτοια καλλιτεχνήματα μπορεί ο επισκέπτης να θαυμάσει και να προμηθευτεί στον Αγροτομεταποιητικό Συνεταιρισμό Γυναικών της Αγιάσου.

Τέλος, ο Πολιτισμός.
Το Αναγνωστήριο, το οποίο από το 1894 που ιδρύθηκε, παρά τις δυσκολίες, πολέμους, καταστροφές, συνεχίζει την πορεία του. Στεγάζεται στο κτήριο της Βιβλιοθήκης και του Κινηματοθεάτρου.
Η Βιβλιοθήκη φιλοξενεί χιλιάδες βιβλία, παλιά και νέα, ελληνικά και ξένα και διαθέτει άνετους χώρους για μελέτη.
Το Κινηματοθέατρο δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τα άλλα των μεγάλων αστικών κέντρων.
Το Λαογραφικό Μουσείο εκθέτει κεντήματα, ξυλόγλυπτα, κεραμικά, υφαντά. Υπάρχει, επίσης, αρχείο με μαγνητοφωνημένες μουσικές παραδοσιακές συνθέσεις, καθώς και φωτογραφικό υλικό από τη θεατρική δραστηριότητα του Αναγνωστηρίου.
Ακόμα, υπάρχει Πινακοθήκη με έργα Λεσβίων ζωγράφων, δανειστική βιβλιοθήκη, τμήμα εκμάθησης παραδοσιακής μουσικής, κιθάρας, χορού και θεάτρου για όλες τις ηλικίες. Στο προαύλιο του ναού της Παναγίας υπάρχει Εκκλησιαστικό Μουσείο, ανάμεσα στα εκθέματα του οποίου συγκαταλέγεται Σταυρός με Τίμιο Ξύλο, δύο φύλλα Ευαγγελίου του 5ου αιώνα από μεμβράνη και διάφορα εκκλησιαστικά είδη.
Στον ίδιο χώρο λειτουργεί κι ένα ακόμα Λαογραφικό Μουσείο με αφιερώματα στην Παναγία, ανάμεσα στα άλλα. Λαογραφική Συλλογή υπάρχει και στο Μουσείο Τζίνη με χειροποίητα προϊόντα της αγιασώτικης βιοτεχνίας.

Η περιδιάβαση στον Οδηγό τελειώνει με τα βιβλία που έχουν γραφτεί για την Αγιάσο, καθώς και τις εκδόσεις που σχετίζονται με αυτήν.

Ο αναγνώστης δεν αισθάνεται απλώς ότι ενημερώθηκε· μπορεί αυτός να είναι ο στόχος του Οδηγού, όμως το θαυμάσιο αυτό χωριό του ωραίου ελληνικού νησιού μας, τον προκαλεί και τον προσκαλεί όχι μόνο να διαβάσει, να δει και να θαυμάσει, αλλά του κεντρίζει την επιθυμία να επισκεφθεί το νησί και την Αγιάσο και με όλες τις αισθήσεις να γευτεί τις απολαύσεις που προσφέρει στην ύλη και στο πνεύμα.
Πρέπει να συγχαρούμε τους συντελεστές αυτής της έκδοσης, τους συγγραφείς, που ερεύνησαν τόσο λεπτομερώς όλα τα αφορώντα το χωριό, και τους φωτογράφους που τόσο μαγευτικά ο φακός τους απέδωσε τις ομορφιές του τοπίου.
.................................
*Η Ανθούλα Δανιήλ είναι Δρ. Νεοελληνικής Φιλολογίας.
πηγή: www.emprosnet.gr
...

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ "MONTHLY REVIEW" & ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ "ΑΡΙΣΤΕΡΑ"

....

ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΣΥΖΗΤΗΣΗ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Το περιοδικό Monthly Review και η εφημερίδα Αριστερά οργανώνουν συζήτηση το Σάββατο 25 Οκτωβρίου 2008, ώρα 05.00 μ.μ., στην αίθουσα του Συλλόγου Υπαλλήλων Εμπορικής Τραπέζης (Ευπόλιδος 12, Πλατεία Κοτζιά), με θέμα:

"Η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση
και οι στρατηγικές της Ελλάδας και της ΕΕ"

Η συζήτηση περιλαμβάνει 2 διαδοχικά τραπέζια συζήτησης:

1ο πάνελ: 05.00 – 6.30 μ.μ.
Θέμα: "Η κρίση και οι πολιτικές των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων"

Ομιλητές:
Κώστας Μελάς, καθηγητής πανεπιστημίου
Γιώργος Σταμάτης, καθηγητής πανεπιστημίου
Μωϋσής Λίτσης, δημοσιογράφος
Νίκος Παπακωνσταντίνου, μέλος ιδεολογικής επιτροπής της Κ.Ε. του ΚΚΕ
Βασίλης Χατζηλάμπρου, νομαρχιακός σύμβουλος Αχαΐας

Συντονιστής:
Λευτέρης Ριζάς, εκδότης περιοδικού Monthly Review

2ο πάνελ: 06.45 – 08.15 μ.μ.
Θέμα: "Η κρίση και η στρατηγική της Αριστεράς"

Ομιλητές:
Μάκης Παπαδόπουλος, υπεύθυνος οικονομικού τμήματος της ΚΕ του ΚΚΕ
Παναγιώτης Λαφαζάνης, βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ
Βαγγέλης Χωραφάς, εκδότης περιοδικού Monthly Review
Χρήστος Κατσούλας, ΚΟΕ

Συντονιστής: Ρούντι Ρινάλντι, γραμματεία ΣΥΡΙΖΑ

Ξ.Δ.

..............................................

Για την ανωτέρω εκδήλωση σας παραθέτουμε απόσπασμα από το σχόλιο του fygei.blogspot το οποίο μας βρίσκει υπό όρους σύμφωνους:

"Η στάση του ΚΚΕ καθώς και η στάση των άλλων εκπροσώπων της αριστεράς μόνο ελπίδες μπορούν να γεννήσουν. Ελπίδες για μια ελληνική αριστερά έτοιμη όσο ποτέ άλλοτε να δώσει απαντήσεις και λύσεις στα καθημερινά και όχι μόνο προβλήματα του κόσμου. Μια αριστερά «ανοικτόμυαλη» έτοιμη να λάβει την θέση που της αξίζει στην ελληνική αλλά και ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή. Μια αριστερά που το μέλλον της είναι πιο λαμπρό από ποτέ"

Δείτε όλο το σχόλιο

..

ΝΕΟ ΕΜΠΡΟΣ

Νέο Εμπρός
Βδομαδιάτικη Εφημερίδα των εργαζομένων του Νομού Λέσβου




Ταχ. Διεύθυνση: Αρχιπελάγους 21, 3ος όροφος , Τ.Κ. 81100, Μυτιλήνη
Τηλ. 22510-29239 Fax: 22510-42492 email: mail@neo-empros.net

Ετήσια Συνδρομή Ιδιωτών: € 35,00, Τραπεζών-ΟΤΑ-Εταιρειών: € 100,00,
Αυστραλία: $ 200,00, Καναδάς: $ 190,00, Ευρώπη: € 105,00.

.

ΘΕΜΑΤΑ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

Αναζητήστε τα “Θέματα ΠΑΙΔΕΙΑΣ”

Σε επιλεγμένα βιβλιοπωλεία: “Σύγχρονη Εποχή” κ.ά., σε κεντρικά περίπτερα της Aθήνας και της Κύπρου.

Από τους συνεργάτες:

ΕΣΑΚ- Δημοσιοϋπαλληλική Ενότητα Εκπαιδευτικών,
ΑΣΚ Ιδιωτ.Εκπαιδευτικών,
Κέντρο Μαρξιστικών Ερευνών,
ΔΗμοκρατική ΠΑνεπιστημονική Κίνηση,
Πανσπουδαστική Κίνηση Συνεργασίας.

Eτήσια συνδρομή: 18 €. Δίχρονη: 35 €. Νομικά πρόσωπα.: 25 €.

Καταθέσεις: ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ- Αριθμ.Λογαρ. : 19079299194.

Ταχ.Επιταγές: ΘΕΜΑΤΑ ΠΑΙΔΕΙΑΣ, Ταχ.Θυρίδα:31207, Τ.Κ.100 35 Αθήνα.

Τιμή τεύχους: 5 €.
Τηλέφωνο Επικοινωνίας: 210-8213430. Ε-mail: thematapaideias@mail.gr
..